Orkiestra wojskowa powitała Królową Polski, Hetmankę Żołnierza Polskiego przybyłą do świątyni garnizonowej pw. św. Jerzego. Na Czarną Madonnę oczekiwali żołnierze różnych służb i różnych stopni, pracownicy cywilni wojska, kombatanci, weterani, zaproszeni goście oraz parafianie. W szpalerze oczekujących żołnierzy procesyjnie Obraz wprowadzono do kościoła.
Witając cudowny wizerunek Pani Jasnogórskiej szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Łodzi, dowódca garnizonu płk Wojciech Filkowski powiedział: - Stajesz wśród nas w świątyni wojskowej jako Matka Syna Bożego i jako nasza Matka. Pragniemy, aby każdy z nas nosił tak jak Ty, Maryjo, Chrystusa w swoim sercu, by uczynić z Niego swojego Mistrza i Nauczyciela we wszystkich dziedzinach swojego życia.
Uroczystej Mszy św. przewodniczył bp Ireneusz Pękalski. Ksiądz Biskup zwrócił uwagę, że kapłan i żołnierz to służby narodowe, które wypełniają misję wobec Ojczyzny. Przypomniał także, że wśród zgromadzonych na uroczystości brakuje śp. biskupa polowego Wojska Polskiego gen. broni Tadeusza Płoskiego. Ksiądz Biskup, który zginął w wypadku pod Smoleńskiem, z wielką miłością wypełniał służbę duszpasterską w Wojsku Polskim. Jeszcze nie tak dawno zawierzał Ojczyznę i ludzi w mundurach Królowej Polski i Hetmance Żołnierza Polskiego. Wspominając akt zawierzenia, ks. prał. kmdr por. dr Henryk Sofiński, proboszcz tutejszej parafii, przypomniał, że dzieje naszej Ojczyzny naznaczone są cierpieniami, wojnami, rozbiorami. Nigdy jednak pod krzyżem cierpień nie zabrakło nam naszej Matki. - Maryjo, obudź nas z uśpienia, tchnij odwagę, przeniknij wrażliwością na sprawy narodu i daj nam mądrość, której zło nie przemoże.
Nawiedzenie Matki Bożej w parafii wojskowej to nadzieja, że Królowa Polski, Hetmanka Żołnierza Polskiego uprosi nam u Swojego Syna potrzebne łaski do codziennej służby, pracy i troski o naszą Ojczyznę, miasto, garnizon, rodziny i o nas samych.
W niedzielę reprezentacja Niemiec świętowała zwycięstwo 7:1 nad Curaçao, ale wieczór zakończył się wspólną modlitwą piłkarzy obu drużyn. Na środku stadionu NRG w Houston kilku zawodników zebrało się po meczu, aby wspólnie się pomodlić. Niemieccy piłkarze, Felix Nmecha i Jonathan Tah, utworzyli krąg z pięcioma piłkarzami Curaçao, objęli się i skłonili głowy. „Jesteśmy przeciwnikami w tym meczu. Po meczu wszyscy jesteśmy chrześcijanami i braćmi. Po prostu odmówiliśmy razem krótką modlitwę, ponieważ wszyscy jesteśmy bardzo wdzięczni” - wyjaśnił Nmecha w wywiadzie dla niemieckiej stacji telewizyjnej ARD.
„Z punktu widzenia wyniku, to oczywiście dla nas wspaniałe” - powiedział Nmecha, zadowolony ze zwycięstwa, „ale ogólnie wierzymy, że Jezus jest uwielbiony poprzez grę. Dlatego zebraliśmy się i modliliśmy”. Jeszcze przed meczem pomocnik wysiadł z autokaru wiozącego drużynę na stadion w Houston, niosąc Biblię. Ten zawodowy piłkarz niezwykle otwarcie mówi o swojej wierze chrześcijańskiej. Po zwycięstwie zamieścił na Instagramie zdjęcia z podpisem: „dziękuję Jezu”.
Święty Wit dorastał w zamożnej i wpływowej rodzinie (ojciec Gelas był senatorem miasta Mazzara), a małżonkowie – Modest i Krescencja byli jego opiekunami (on był prawdopodobnie guwernerem, ona, jak podają niektóre źródła – mleczną matką, piastunką i wychowawczynią chłopca).
Wit, już jako małe dziecko, wbrew przekonaniom rodziców, uwierzył w Chrystusa, dzięki wpływowi Krescencji i Modesta. Kiedy ojciec chłopca dowiedział się, że synowi bliski stał się Chrystus – Wit mógł mieć wówczas 7 lub 12 lat – usiłował wymóc na nim wyparcie się wiary. Kiedy jego wysiłki nie przyniosły rezultatu, próbował nawet odebrać życie dziecku. Jednak opiekunowie pomogli mu uciec i ukryli się wspólnie na południu Włoch. Cała trójka została schwytana i przywieziona do Rzymu. Wit został umęczony razem z Modestem i Krescencją w roku 303 (lub 304) podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Według Martyrologium Rzymskiego, wszyscy – Wit i jego opiekunowie mieli być zanurzeni w kotle z wrzącym ołowiem, katowani, a na koniec rzuceni dzikim zwierzętom. Zachowały się wczesne, choć pośrednie informacje o św. Wicie oraz liczne i stare dowody kultu. Czczony był jako jeden z Czternastu Wspomożycieli.
16 czerwca w Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL w Warszawie odbędzie się spotkanie poświęcone jednej z najbardziej wyrazistych postaci dolnośląskiej opozycji antykomunistycznej – ks. Stanisławowi „Orzechowi” Orzechowskiemu, kapelanowi wrocławskiej „Solidarności”, duszpasterzowi akademickiemu i świadkowi przełomowych wydarzeń najnowszej historii Polski.
„Orzech” zapisał się w pamięci Wrocławian jako kapłan o niezwykłej odwadze i wrażliwości społecznej. W sierpniu 1980 roku stał ramię w ramię ze strajkującymi robotnikami, wspierał protestujących kolejarzy, a w czasie stanu wojennego był duchowym oparciem dla internowanych. Mimo stałej inwigilacji i presji ze strony Służby Bezpieczeństwa nie zrezygnował z głoszenia prawdy i obrony ludzi, którzy walczyli o wolność.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
