I znalazłem w Koluszkach” - chciałoby się dokończyć, widząc obchody 3. rocznicy śmierci Jana Pawła II w tym właśnie mieście. Jeżeli ktoś żywił wątpliwości, czy dzisiejsza młodzież jest w stanie zdobyć się na poświęcenie i ofiarować coś od siebie dla innych, ten miał okazję, by je rozwiać. Nie pierwszy już raz młodzi koluszkowianie dowiedli, że potrafią się aktywnie włączyć w życie lokalnej społeczności; także i teraz stanęli na wysokości zadania.
Choć początek uroczystości zaplanowano na godz. 19.30, to od rana przy kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny trwały intensywne przygotowania, a raczej ich ostatni etap. Efekt przeszedł oczekiwania zebranych; nagrodzili oni część artystyczną obchodów owacją na stojąco. Trwający z górą godzinę program, osnuty wokół różnego gatunku dzieł Ojca Świętego nie tylko nie nużył, ale wzbudzał autentyczne zainteresowanie. Młodzi aktorzy, pochodzący w znakomitej większości z I Liceum Ogólnokształcącego im. H. Sienkiewicza, a wspierani przez kolegów i koleżanki z Gimnazjum nr 1 i nr 2, umiejętnie połączyli literacką i teologiczną myśl Papieża z trafnym i subtelnym elementem biograficznym, z wykorzystaniem multimediów i gry świateł, zaś okrasę stanowiły partie wokalno-instrumentalne a zwłaszcza kunsztownie wykonane utwory solistów. Zadbano również o adekwatną scenerię: jakkolwiek nie w imponujących rozmiarach tkwił główny walor dekoracji, to 7-metrowa wysokość jednej z nich mówi sama za siebie. Słowa uznania należą się Annie Nowińskiej, nauczycielce języka polskiego i historii z liceum, która czuwała nad całością przedsięwzięcia i kierowała pracą młodzieży. Spośród uczniów szczególny wkład wnieśli: Aleksandra Marczyk, odpowiedzialna za dekoracje; i Patryk Gąsiorek (oboje klasa 1a), który zatroszczył się o stronę techniczną przedstawienia. Ponadto chór zadbał także o oprawę muzyczną Mszy św., której przewodniczył proboszcz ks. prał. Kazimierz Pacholik, w koncelebrze z wikariuszami, ks. dr. Wojciechem Błaszczykiem i ks. Jarosławem Magierskim. Komunię św. można było ofiarować w intencji rychłej beatyfikacji i kanonizacji naszego Rodaka.
W strugach deszczu, stojąc na zewnątrz przed wizerunkiem papieskim i wsłuchując się w dźwięki dzwonów wybijających melodię „Barki” zakończono modlitewne obchody kolejnej już rocznicy przejścia do wieczności Jana Pawła II. Jeśli faktycznie był to „deszcz błogosławieństwa Papieża”, jak określił go Ksiądz Proboszcz, to widać, że Ojciec Święty miał hojną rękę!