Ojcze Święty!
Jak cicho i delikatnie wchodzisz w nasze życie!
Jak mądrze z okien Domu naszego Ojca spoglądasz i organizujesz nasz czas, naszą wolę tworzenia wspólnego dobra.
Dziękujemy Ci za to!
Nawet medycyna mówi, że człowiek żyje duchem.
Dla nas, wierzących - Duchem Świętym, który burzy bariery między Bogiem a ludźmi.
Ojcze Święty! Twój duch jest obecny wśród nas, nie umarłeś cały!
Pomagaj nam nieustannie w życiu, w drodze do Boga!
Janie Pawle II - ucz nas nieustannie kochać Boga i ludzi - tak, jak Ty kochałeś!
Pomagaj nam łączyć a nie dzielić.
Daj nam wyczucie słowa, jakie Ty miałeś!
Naucz nas akceptacji inności człowieka, tego najbliższego z naszego otoczenia, z którym jesteśmy codziennie!
Pozwól, aby w naszej obecności ludzie wzrastali, poczuli się wielcy, ważni, potrzebni!
Pozwól nam do końca uwierzyć, że Panem tego świata jest Bóg, Jego Miłosierne Prawo, my tylko dzierżawcami tej ziemi!
Pomóż uwierzyć, że warto żyć prosto i uczciwie, czynić dobro i pomnażać je nieustannie!
Jadwiga Mazur

Rodzina Szkół im. Jana Pawła II od kilku już lat podejmuje różne formy pracy, integrując swoje szkolne środowiska. Zapał i siły w swoich przedsięwzięciach czerpie z nauczania Papieża Polaka - Patrona szkół. Jan Paweł II - nauczyciel, katecheta, duszpasterz, wychowawca pokoleń młodych ludzi, wiedział jak wychowywać, wiedział czego potrzebuje młodzież, wiedział jakich słów oczekują od niego nauczyciele i w czym należy ich umocnić.
„Kształtowaniu umysłu musi koniecznie towarzyszyć formacja sumienia i rozwój życia moralnego poprzez praktykę cnót. Nauczyciele i wychowawcy mają nie tylko zapewnić uczniom wysokie jakości kształcenia, ale winni im wpajać wartości moralne i duchowe, a także być świadkami Chrystusa jako źródła i centrum wszelkiego życia” - mówił Papież do nauczycieli podczas pielgrzymki do Ojczyzny w 1999 r. Skupieni w szkołach wokół naszego Patrona, po organizacji konkursów, zjazdów, pielgrzymek, festiwali, uznaliśmy, że przyszedł czas, aby oderwać się od codziennych zajęć, swoich rodzin, środowisk szkolnych i wyciszyć się, przemyśleć, jakimi wartościami mamy się kierować, by na nowo odnaleźć w sobie zachwyt nad naszym nauczycielskim powołaniem. Okazją ku temu stał się Wielki Post, szczególny czas refleksji nad życiem.
W dniach od 7 do 9 lutego br. Dom Rekolekcyjny Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi w Łabuniach gościł uczestników pierwszych rekolekcji dla nauczycieli Zamojsko-Lubaczowskiej Rodziny Szkół, którym patronuje Jana Paweł II. W 41-osobowej grupie z 16 szkół byli dyrektorzy, nauczyciele i katecheci. Rekolekcjom przewodniczył ks. dr hab. Krzysztof Guzowski. Uczestnicząc w Mszach św., nabożeństwie Drogi Krzyżowej, adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, mogliśmy zastanawiać się nad istotą uwielbienia Pana Jezusa w Eucharystii, nabierać sił, umacniać się w wierze i rozeznawać Boże zamiary wobec każdego z nas.
W rozważaniach konferencyjnych rekolekcjonista prowadził nas do zrozumienia istoty chrześcijanina, czyli Oblicza, Osoby Jezusa Chrystusa - Drogi, Prawdy i Życia. To On nadaje życiu sens. Ksiądz Profesor wyraził też radość, że Rodzina istnieje, że angażuje się społecznie. Zachęcał do dalszej pracy: „Wasz Patron Jan Paweł II był człowiekiem zaangażowanym. Miał wielką miłość, by dawać nadzieję, wszystko scalać. Treści do rozważań zostawił nam bardzo dużo. Wasze szkoły niech będą środowiskami, gdzie odważnie czyni się Prawdę w miłości, środowiskami, które przenika pasja tworzenia i jednoczenia”.
Podczas tych rekolekcji doświadczyliśmy również wspaniałych spotkań. Odwiedził nas bp Wacław Depo, któremu dziękujemy jeszcze raz za przychylność dla naszych pomysłów, poświęcany Rodzinie Szkół czas i modlitwę. Drugiego dnia rekolekcji gościliśmy posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Wojciecha Żukowskiego i dyrektora Delegatury Kuratorium Oświaty w Zamościu - Tomasza Zielińskiego. Obaj podkreślili, że imię szkoły zobowiązuje, i wyrazili radość, że Rodzina istnieje i rozrasta się. Pan Poseł podkreślił również, że na szkołach im. Jana Pawła II spoczywa obowiązek dawania świadectwa innym szkołom.
Myślę, że te pierwsze przeżywane przez nas, uczących w szkołach, którym patronuje Największy z Rodu Polaków rekolekcje, przywróciły pokój w sercach i otworzyły na Boga. Dały też siły do cierpliwego i mądrego rozwiązywania codziennych spraw rodzinnych, zawodowych i wychowawczych.
Bogu niech więc będą dzięki za czas tych rekolekcji. Siostrom Franciszkankom za gościnę i serdeczność. Szczególne podziękowania kierujemy do ks. kan. Wiesława Galanta, Kapelana naszej diecezjalnej Rodziny, dziękując za zorganizowanie spotkania i towarzyszenie nam w czasie tych rekolekcyjnych dni.