Niedzielny poranek według starej, trochę już zapomnianej amerykańskiej tradycji, to czas wzajemnego zapraszania się wierzących z różnych wyznań na wspólną modlitwę. Choć wielu spędza ten dzień w rodzinnym gronie, to Wielkanoc nie jest zaliczana w Ameryce do najbardziej rodzinnych świąt. Tradycyjnym daniem, spożywanym w domach lub w restauracjach, jest pieczona szynka podawana z warzywami i ziemniakami. Ulubioną wielkanocną zabawą dzieci, jest szukanie czekoladowych jajek, schowanych przez rodziców w różnych zakamarkach domu i ogrodu. Świąteczny koszyczek, wypełniony słodyczami i drobnymi upominkami, amerykańskim dzieciom przynosi nie zajączek, ale króliczek. Tradycyjnie w poniedziałkowy poranek, choć jest on normalnym dniem pracy, do Białego Domu zapraszane są dzieci z sierocińców. Główną atrakcją tego spotkania jest popularna wśród amerykańskich dzieci zabawa toczenia jajek po trawniku.
W Ameryce wielu kojarzy Wielkanoc z kolorowymi paradami. Odbywają się one niemal we wszystkich wielkich miastach. Osoba idąca na jej czele zwykle trzyma w ręku zapaloną świecę albo krzyż. Parady wielkanocne są także pokazami mody, gdyż należy na nich zaprezentować się w nowej kreacji, albo stroju z dawnych epok, kobiety natomiast obowiązkowo zakładać muszą kapelusze.
Inaczej Wielkanoc świętują Polacy, dla których Ameryka stała się drugim domem. W polskich kościołach w sobotę od samego rana nie zamykają się drzwi. Tłumy wiernych przynoszą do kościoła tego dnia tradycyjne święconki. Dzięki nim w kruchtach i kościelnych wnętrzach unoszą się zapachy świeżych, wędlin, pieczywa, domowych wypieków. Polacy tłumnie także stawiają się na Rezurekcjach, tam gdzie te jeszcze odprawiane są o świcie. A potem zasiadają do tradycyjnych wielkanocnych śniadań, które nierzadko trwają aż do kolacji.
Z czym kojarzy nam się Wielkanoc? Jak ją przeżywamy tu, na obczyźnie? Z tymi pytaniami zwróciliśmy się do kilku osób, których refleksje drukujemy poniżej:
Konsul Generalny RP w Chicago Zygmunt Matynia: - Święta będziemy spędzać w domu, rodzinnie. Mamy nadzieję, że w tym roku uda się przyjechać mojej siostrze. Nasza typowa Wielkanoc zaczyna się już w sobotę. Idziemy wtedy święcić pisanki, które kiedyś wykonywała nasza córka. Teraz, gdy ma ona już swoją rodzinę sami je przygotowujemy. A niedziela, to oczywiście wczesne poranne wstanie, potem idziemy do kościoła, a po kościele uroczyste śniadanie. Na stole nie może zabraknąć białego barszczu, chrzanu, no i oczywiście jajek. Często jest to dla nas czas refleksji, wspominamy tych członków naszej rodziny, którzy już odeszli. W Wielkanoc obowiązkowo musi być też spacer.
Dyrektor Polskiej Misji Trójcy Świętej ks. Andrzej Maślejak: - Święta będę oczywiście spędzał na Trójcowie zajęty pracą i obowiązkami duszpasterskimi. Jest to dla nas, księży czas wytężonej pracy. Cieszę się jednak, że tego dnia mogę głosić moim parafianom chwałę Zmartwychwstałego Pana. Wielkanoc to bardzo głębokie Święta, mówią o tajemnicy śmierci i życia. W pamięci mam jedne z pierwszych po przyjęciu święceń kapłańskich. Pamiętam jak musiałem odwiedzić dziesięć wsi, aby tam poświęcić pokarmy. W tamtym regionie obowiązywał zwyczaj składania dwóch jajek na ofiarę dla księdza. Tamtego ranka nie ujechałem zbyt daleko. Zaraz w pierwszej wsi moje auto, a był to mały Fiat został zapełniony jajkami. Dlatego zamiast do kolejnej wsi musiałem wrócić na plebanię, aby wypakować dary.
Marzena Małkowicz - wokalistka, śpiewająca w oratorium „Miłosierdzie Boże”: - Święta Wielkanocne będziemy spędzać w domu, z rodziną w Zamościu. Obchodzimy je w sposób bardzo tradycyjny. Najpierw święcona, potem Rezurekcje, no i oczywiście tradycyjne śniadanie koniecznie z białym barszczem. Barszcz to nasza wielka, rodzinna tradycja, robi go każdego roku osoba, która na tym zna się najlepiej, czyli babcia.
Zbigniew Małkowicz, kompozytor oratorium „Miłosierdzie Boże”: - Jest to najważniejszy moment, jeśli chodzi o liturgię. Takie przejście z okrutnego cierpienia do oszałamiającej radości, z rozpaczy do nadziei. Dla nas oczywiście ważna jest rodzina - żona, córa i syn. I choć nie są to najbardziej rodzinne święta w ciągu całego roku, to czuję, że wielkanocny stół scala nas jako rodzinę. Uważam, że takie momenty są bardzo potrzebne współczesnemu człowiekowi.
Starsza Pani: - Dla mnie są to najważniejsze święta. Trudno mi nawet wytłumaczyć, dlaczego tak czuję. Bywa, że w ciągu roku opuszczam czasem niedzielną Mszę św., ale kiedy nadchodzi Wielki Tydzień i niedzielny, radosny poranek, czuję, że coś mnie ciągnie do kościoła. Jest to dla mnie bardzo emocjonalny czas.
Dziewczynka w wieku około 8 lat: - Lubię bardzo te święta, bo jesteśmy wtedy wszyscy razem. Nie lubię jednak, kiedy w niedzielę muszę wcześnie rano wstawać, aby pójść do kościoła. Na dworze jest jeszcze szaro, a mnie kleją się oczy. Ale jak dochodzimy do kościoła, to już jestem obudzona i na Mszy św. wcale nie zasypiam. Chociaż kiedyś, jak byłam młodsza, zdarzyło mi się, że usnęłam podczas kazania.
Bardzo jeszcze lubię jak mama kupuje stickery w kształcie zajączków, albo małych pisanek i ja mogę je naklejać na jajka, to takie nasze „pisanki-stickerówki”. A potem zabieram je w koszyczku do kościoła, żeby ksiądz poświęcił, bo tego dnia wszystko, nawet jedzenie, musi być święte.
Siostra Anna, Służebniczka Chrystusa Króla dla Polonii: - Wielkanoc to największe i najważniejsze święta, świętujemy wtedy nasze zbawienie, ofiarowane nam przez Jezusa. Dlatego mnie martwi, że tu, w Stanach, ludzie trochę zapominają o tych świętach. Bardzo hucznie obchodzą Boże Narodzenie, a Zmartwychwstanie pozostaje w cieniu. Boli mnie także to, że na święta Bożego Narodzenia wysyłamy sobie wzajemnie kartki, życzenia, dzielimy się radością. A w czas Wielkanocy, kiedy Chrystus umarł i zmartwychwstał dla nas, gdy świat napełniony jest olbrzymią radością, nie potrafimy się nią dzielić. Niewiele osób wysyła sobie kartki wielkanocne. Mam nadzieję, że kiedyś się to zmieni i zrozumiemy, że Wielkanoc, jest największym świętem chrześcijańskim.