Reklama

U tronu Matki

Wierzchowisko, ranek, 14 sierpnia. Wraz ze wstającym słońcem budzą się pielgrzymi. To już ostatni etap w drodze na Jasną Górę. Grupa za grupą wyrusza w drogę. Wszystkich pozdrawia biskup płocki Piotr Libera, by potem wyruszyć z nimi w drogę. Na czele pierwszej grupy staje przed Jasnogórskim Szczytem. Ze Szczytu poszczególne grupy zapowiada przewodnik pielgrzymki ks. Andrzej Pieńdyk.

Niedziela płocka 34/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Po dziewięciu dniach pielgrzymowania XXVI Piesza Pielgrzymka Płocka weszła na Jasną Górę. Pielgrzymi wraz z pątnikami z diecezji: łomżyńskiej, siedleckiej i kaliskiej uczestniczyli o godz. 9 w uroczystej Mszy św., której przewodniczył i homilię wygłosił ordynariusz diecezji łomżyńskiej bp Stanisław Stefanek.
Podobnie jak pielgrzymki z wielu innych diecezji również płocka przebiegała pod hasłem: „Przypatrzmy się powołaniu naszemu” w nawiązaniu do tematu roku duszpasterskiego. Przemierzając 264 kilometry dzielące Płock od Częstochowy, pielgrzymi rozważali różne aspekty powołania człowieka: powołanie do bycia kobietą, powołanie do bycia mężczyzną, powołanie do przyjaźni, miłości i wolności, powołanie do głoszenia Ewangelii i powołanie do świętości. W jedenastu grupach oznaczonych kolorami pielgrzymowało 1508 pątników, a w parafiach modlitwą wspierało ich 1526 pielgrzymów duchowych. Najstarsza pątniczka Barbara Wiech licząca 76 lat pielgrzymowała w grupie błękitnej, najmłodsi to: dwuletnia Wiktoria Komendarska z grupy błękitnej i liczący tyleż samo lat Jonasz Gładkowski z grupy zielonej. Wśród pątników wędrowało 32 kapłanów, 29 kleryków, 6 sióstr zakonnych.
Tradycyjnie już trzeciego dnia pielgrzymi uczestniczyli w prymicjach kapłańskich w miejscowości Góra Świętej Małgorzaty, czwartego dnia w Lutomiersku odbył się Festiwal Piosenki Pielgrzymkowej, szóstego dnia podczas Mszy św. pielgrzymi modlili się w intencjach misyjnych, zaś Apel Jasnogórski poświęcony był modlitwie za Ojczyznę. Podczas Apelu w Lutomiersku pielgrzymów odwiedził bp Piotr Libera, natomiast podczas Mszy św. w Klukach z pielgrzymami modlił się ks. prał. Jerzy Pawlik - koordynator ds. pielgrzymek Konferencji Episkopatu Polski. Wymiernym owocem pielgrzymowania było podjęcie duchowych dzieł: szkaplerz karmelitański przyjęło 165 osób, deklarację rocznej abstynencji w ramach Krucjaty Wyzwolenia Człowieka złożyło 65 pątników, 160 zobowiązało się do duchowej adopcji dziecka poczętego, natomiast 30 pielgrzymów rozpoczęło całoroczną modlitwę w ramach Pielgrzymkowego Koła Żywego Różańca.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dzisiejsza Ewangelia opisuje egzorcyzm

2026-02-13 10:21

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
CZYTAJ DALEJ

Pierwszeństwo ma życie uporządkowane według słowa, a dopiero potem prowadzenie innych

2026-02-13 10:16

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
CZYTAJ DALEJ

Spektakle pasyjne „Noc ponad miastem”

2026-03-12 07:19

[ TEMATY ]

spektakl

spektakle

Mat.prasowy

Stowarzyszenie Katolickie Centrum Kultury w Gdyni Małym Kacku ma zaszczyt zaprosić na spektakl pasyjny pt. „Noc ponad miastem”, który zgodnie z siedemnastoletnią tradycją Grupa Artystyczna Nazaret wystawia w okresie Wielkiego Postu.

- w Gdyni w Katolickim Centrum Kultury w piątek 13 marca br. o godz. 19:00 w kościele pw. Chrystusa Króla (ul. bpa Szlagi 3)
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję