W nowym budynku aresztu śledczego przy ul. Południowej w Lublinie 8 grudnia odbyło się poświęcenie ekumenicznej kaplicy. Uroczystej Mszy św. celebrowanej przez krajowego kapelana więziennictwa ks. prał. Pawła Wojtasa i proboszcza lubelskiej parafii greckokatolickiej ks. mitrata Stefana Batrucha przewodniczył abp Józef Życiński. W liturgii uczestniczył prawosławny abp Abel, który wygłosił homilie oraz przedstawiciele władz więziennictwa z dyrektorem Biura Kwatermistrzowskiego Centralnego Zarządu Służby Więziennej płk. Markiem Ośką.
Wystrój świątyni, której centrum stanowią ołtarz i Ikony, został przygotowany przez gospodarza uroczystości ppłk. Jerzego Nikołajewa, dyrektora okręgowego służby więziennej w Lublinie. „Chciałem, aby kolejne święto Matki Bożej było zaznaczone zbożnym dziełem. Dobrym dla Kościoła, ale zwłaszcza nieodzownym dla osadzonych i ich opiekunów - wyjaśnia ideę projektu ppłk Nikołajew. - Od lat, dzięki harmonijnej współpracy kapelanów prawosławnych i rzymskokatolickich, wyświęcane są ekumeniczne kaplice w naszym okręgu. Jest to też owoc troski obydwu arcybiskupów lubelskich”. W słowach podziękowania za pasterskie słowo i dar Eucharystii, ppłk J. Nikołajew przypomniał zebranym, że „więźniowie i osadzeni są częścią Kościoła i jego troską”. Krajowy duszpasterz więziennictwa podkreślił, że Lublin jest wspaniałym przykładem dla całej Polski. „Nie są to zbyt wygórowane słowa - mówił. - Wspólna troska ekumeniczna o dobro osadzonych przekłada się także na właściwe relacje pracownicze. To jest właściwy duch realizacji pracy z człowiekiem uwięzionym”. Metropolita Lubelski skierował do przedstawicieli służb penitencjarnych przesłanie: „Dzień, w którym Kościół czci wolną od grzechu Maryję Dziewicę, przeżywany w więziennej kaplicy, będziemy szczególnie mocno wspominać. Życzę, by to miejsce modlitwy, do którego będą przychodzić więźniowie szukający nadziei, zapisało się w naszych duszach (...). Pomiędzy Niepokalanie Poczętą a tymi, którzy są może nie do naprawy, istnieje całe spektrum ludzkich postaw. Serdecznie życzę, byście potrafili je dostrzegać, rozróżniać i umacniać nadzieję”.