Drogi Księże Edwardzie, korzystam ze sposobności, ażeby dzisiaj publicznie wyrazić Ci wielką wdzięczność zarówno moją, jak i całego Kościoła krakowskiego za Twój ogromny wkład w duchowość prezbiterium krakowskiego, w ożywienie i umocnienie autentycznej wiary i w zbliżenie do Chrystusa wiernych naszej archidiecezji, a nawet całej Polski.
Swoją kapłańską gorliwością i żarliwą wiarą zapalałeś i nadal zapalasz serca tak wielu wdzięcznych Ci ludzi. Wykorzystując liczne talenty, którymi Bóg Cię obdarował i które doskonaliłeś pod profesorską i ojcowską opieką swojego Mistrza, obficie czerpiesz z bogatego skarbca Tradycji, zwłaszcza Ojców Kościoła, ażeby współczesnemu człowiekowi przybliżać piękno Ewangelii. To piękno, które zachwyca i pociąga, by żyć Ewangelią.
Dziś można już mówić o „Szkole Księdza Stańka” - o Twojej, Drogi Księże Edwardzie, szkole patrologii i homiletyki. I o licznych i dobrze przygotowanych jej uczniach, którzy podejmują Twoje dzieło na profesorskich katedrach i na ambonach naszych kościołów. Mogę powiedzieć, że i ja, będąc w Rzymie, starałem się „uczęszczać” do tej szkoły, chętnie sięgając po tomy Twoich homilii, rozważań, rekolekcji i modlitw, a także po „Źródło”, którego lekturę zaczynałem od Twoich tekstów.
Drogi Księże Edwardzie, wszyscy z radością i głęboką wdzięcznością przyjmujemy Twój wieloraki przekaz zbawczej prawdy, którą w duchowej wspólnocie z Ojcami Kościoła na kolanach odnajdywałeś w Księgach Natchnionych i w księdze ludzkiego życia. Zarazem prosimy, abyś kontynuował to wielkie dzieło przybliżania Boga ludziom i nam w tym dziele nadal pomagał, publikując kolejne tomy swoich contemplata.
Tobie, Księże Edwardzie, na ten dalszy „ciąg”, a wszystkim na trud dzisiejszego spotkania z całego serca życzę „Szczęść Boże”!
(Fragment przemówienia skierowanego do ks. prof. Edwarda Stańka podczas sympozjum „Wielcy Kaznodzieje Krakowa” 12 października w auli krakowskiego Wyższego Seminarium Duchownego)
Abp Tadeusz Wojda SAC w rozmowie z rzecznikiem KEP ks. Leszkiem Gęsiakiem SJ
Rodzina potrzebuje Kościoła, ale również Kościół potrzebuje rodzin – ich wiary, świadectwa, doświadczenia miłości, wierności, przebaczenia i odpowiedzialności – mówi przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC w rozmowie z rzecznikiem KEP ks. Leszkiem Gęsiakiem SJ w związku z 10. rocznicą ogłoszenia posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris laetitia. Z tej okazji rozpoczyna się dzisiaj w Watykanie spotkanie przewodniczących konferencji episkopatów z papieżem Leonem XIV, które potrwa do 14 października.
Ks. Leszek Gęsiak SJ: Ekscelencjo, został Ksiądz Arcybiskup zaproszony do Rzymu na spotkanie przewodniczących konferencji episkopatów z papieżem Leonem XIV, w związku z 10. rocznicą ogłoszenia posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris laetitia. Zapowiadając to spotkanie, Papież mówił o potrzebie „wzajemnego słuchania” i „synodalnego rozeznania kroków, jakie należy uczynić, aby głosić dzisiaj Ewangelię rodzinom”. Czy stanowisko, które Ksiądz Arcybiskup zawiezie do Rzymu, zostało wypracowane w taki właśnie sposób?
Przy pierwszym „Zdrowaś Maryjo” jeszcze wiemy, po co się modlimy. Przy drugim przypominamy sobie, że mieliśmy odpisać na wiadomość. Przy trzecim myślimy o jutrze. Przy czwartym wraca rozmowa sprzed kilku dni. Przy piątym zastanawiamy się, czy o czymś ważnym nie zapomnieliśmy. I nagle orientujemy się, że właśnie skończyliśmy dziesiątkę. Chyba wielu z nas zna ten moment.
Bierzemy różaniec do ręki. Siadamy albo wychodzimy na spacer. Chcemy się pomodlić. Naprawdę chcemy. Przez chwilę jesteśmy skupieni, a potem myśli zaczynają biec w zupełnie inną stronę. Praca, zakupy, wiadomość, na którą wciąż nie odpisaliśmy. Ktoś, kto nas zranił. Ktoś, za kim tęsknimy. Sprawa, którą odkładamy od kilku tygodni. Coś, co wydarzyło się dzisiaj. Coś, co może wydarzyć się jutro. Czasem można odnieść wrażenie, że właśnie podczas różańca przypominamy sobie o wszystkim. I wtedy pojawia się myśl: „Przecież ja się w ogóle nie modlę”. Ale może nie do końca tak jest.
- Jakiego Kościoła doświadczają ludzie właśnie wtedy, gdy są najbardziej słabowici? - pytał Ojciec Święty podczas otwarcia w środę spotkania biskupów poświęconego 10-leciu adhortacji „Amoris laetitia”. Papież wezwał pasterzy do odważnego słuchania rodzin, także tych przeżywających kryzysy, samotność i porażki, oraz do poszukiwania nowych sposobów głoszenia Ewangelii.
Leon XIV przypomniał drogę, jaką Kościół przeszedł w refleksji nad małżeństwem i rodziną – od Synodu Biskupów z 1980 r. i Familiaris consortio św. Jana Pawła II po proces synodalny rozpoczęty przez Franciszka, którego owocem była opublikowana przed dziesięciu laty adhortacja Amoris laetitia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
