Miejsce w Kościele w równym stopniu odnajdują tak wierni, jak i duchowieństwo. Nauczanie Kościoła skierowane do laikatu wyznacza podstawowy wymiar formacji eklezjalnej. Jak mówi Magisterium Kościoła, katolicy winni być świadomi, że wiara w Chrystusa łączy się ściśle z uczestnictwem w Kościele. Formacja powinna więc obejmować wszystkie nurty życia duchowego i świeckiego. Wiąże się z tym obecność świeckich w małżeństwie i rodzinie, w pracy, życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym. Wszystkie te aspekty, dotyczace misji katolików świeckich w Kościele, stały się kanwą kolejnej, czwartej już sesji plenarnej I Synodu Diecezjalnego, która miała miejsce 16 września w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie.
Po nabożeństwie eucharystycznym członkowie synodu zgromadzili się w auli seminaryjnej, by debatować nad projektem dokumentu. Obecny był metropolita szczecińsko-kamieński abp Zygmunt Kamiński, biskupi pomocniczy: bp Jan Gałecki i bp Marian Błażej Kruszyłowicz oraz blisko 200-osobowa grupa kapłanów, sióstr zakonnych i świeckich. Po odebraniu przysięgi od kolejnych, nowych uczestników synodu ks. dr Jan Mazur, relator dokumentu, przedstawił całokształt spraw związanych z przygotowaniem tekstu, który został poddany ocenie i weryfikacji. Poinformował, że swoje uwagi zgłosiło 110 parafii. Wskazał przede wszystkim na 3 czynniki, które determinowały prace nad dokumentem. Są to kluczowe słowa: zobaczyć, ocenić, działać. Zobaczyć - to przeanalizować stan aktualny diecezji, jej faktyczne potrzeby, poznać generalne potrzeby po to, by im zaradzić. Ocenić - to z kolei spojrzeć na doktrynę, dotychczasowe nauczanie Kościoła prezentujące rolę laikatu.
I w końcu działać - to sfera pastoralna, która ma pobudzić do zwielokrotnienia podejmowanych działań, mających przyczynić się do integracji duszpasterskiej. Ks. Jan Mazur naświetlił wielowarstwowe znaczenie relacji pomiędzy duchowieństwem a laikatem. W dokumencie ujęto zatem wiele różnych aspektów, które składają się na pełny obraz współdziałania wszystkich stanów w Kościele. Opierając się na przeprowadzonych badaniach socjologicznych, dotyczących stanu religijności, ks. Mazur wskazał na szukanie dróg ku odnowie w dość trudnej sytuacji panującej w większości ośrodków parafialnych.
Następnie rozpoczęła się merytoryczna dyskusja, w której wzięło udział ponad 20 osób. W swoich wystąpieniach wskazywali oni na najważniejsze nurty zawarte w dokumencie, który ma olbrzymie znaczenie dla intensyfikacji życia religijnego w parafii. Dzielono się własnymi doświadczeniami, z których przebijała troska o coraz pełniejszy i świadomy udział katolików świeckich w życiu Kościoła. Po raz kolejny pojawiało się wołanie o wizerunek parafii jako „wspólnoty wspólnot”, gdzie każdy odnajdywałby należne sobie miejsce i mógł realizować konkretną misję. Kilka razy przypomniano o kolosalnym znaczeniu pracy charytatywnej w parafii, a szczególnie o roli wolontariatu jako powołania do realizacji fundamentalnego przekazu o człowieczeństwie i miłosierdziu. Podkreślano również niebagatelne znaczenie wszystkich rad działających w parafiach. To one mają być forum przemyśleń, szukania najlepszych rozwiązań i podejmowania decyzji dla dobra całej społeczności parafialnej. Pojawił się także głos postulujący powołanie przy Kurii Wydziału ds. Laikatu, który realizowałby wypracowany przez synod dokument. Mocno zarysowano rolę rodziny jako środowiska kształtującego najważniejsze postawy i będącego często kolebką wiary, przez co ubogacającego również samą parafię. Nie zapomniano o dzieciach i młodzieży, akcentując pracę nad wyrabianiem w nich poczucia odpowiedzialności za dalsze losy Kościoła. Celowi temu służyć ma jeszcze bardziej pogłębiona formacja katechetyczna, uczestnictwo w wielu ruchach modlitewnych, stowarzyszeniach katolickich i innych formach duszpasterskich.
Całość dyskusji podsumowana została przez Księdza Arcybiskupa, który wyraził wdzięczność za wszystkie przedstawione głosy i widoczną troskę o wspólne dobro, jakim jest los Kościoła Szczecińsko-Kamieńskiego. Głosowanie nad tekstem przyniosło w przeważającej większości jego akceptację, co sprawia, że stanie się on bazą dalszej pracy nad wniesieniem zasugerowanych poprawek oraz niezwykle ważnym kompendium treści, które przynieść mają wzrost świadomości eklezjalnej katolików świeckich.