Polanie wodą poprzedza pytanie skierowane do rodziców i chrzestnych: „Czy chcecie, aby Wasze dziecko otrzymało chrzest w wierze Kościoła, którą przed chwilą wspólnie wyznaliśmy?”. Kościół chce się upewnić, że ci, którzy przynoszą dziecko do chrztu, są świadomi swojej decyzji, że wiedzą, na drogę jakiej wiary i do jakiego Kościoła ich dziecko ma być wprowadzone.
Po wspólnym: „chcemy” następuje chrzest. Celebrans wymawia imię wybrane dla dziecka i trzykrotnie zanurzając dziecko w wodzie (polewając wodą) mówi: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Obrzędy zwracają uwagę, że dziecko w czasie chrztu powinni trzymać rodzice, chyba że w zwyczaju danej wspólnoty jest, że robią to chrzestni. Rodzice podnoszą też dziecko z wody, gdy chrzest jest udzielany przez zanurzenie.
Woda, którą polewamy dziecko, jest z jednej strony znakiem śmierci - przez chrzest zostaliśmy zanurzeni w śmierć Chrystusa, z drugiej zaś symbolem życia - oto źródło wody żywej, wody wytryskającej ku życiu wiecznemu. Zanurzenie w wodzie niektórzy autorzy porównują do śmierci, do ciemności, a wynurzenie - do życia, do wyjścia na światło.
Chrztu udzielamy zawsze w imię Trójjedynego Boga. Przez chrzest bowiem wchodzimy w relację z całą Trójcą Świętą. Bóg Ojciec czyni nas swymi dziećmi. Syn daje nam udział w swojej śmierci i zmartwychwstaniu i czyni nas członkami swojego mistycznego Ciała - Kościoła. Duch Święty, w którym zostaliśmy ochrzczeni (por. 1 Kor 12, 13), jednoczy nas z innymi ochrzczonymi. Przez chrzest zatem wchodzimy w relację z Bożą rodziną, stajemy się jej częścią, a nasze imię zostaje wpisane do Księgi Życia.
Po chrzcie dziecka wszyscy zebrani wypowiadają słowa wdzięczności i uwielbienia Trójcy Świętej: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”. Bogu samemu należy się wdzięczność za dar chrztu, a cała wspólnota Kościoła, w osobach ludzi zebranych na chrzcie, wyraża swoją radość i wdzięczność Bogu: jest nas więcej! Oto kolejna osoba została włączona do naszej wspólnoty, oto przed kolejną osobą otworzyła się droga zbawienia. A my wypełniliśmy wolę Bożą, wypełniając polecenie Jezusa, jakie dał swoim Uczniom po zmartwychwstaniu: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).