Pod patronatem Biskupa Ordynariusza

Pod koniec czerwca, Biuro Roku Papieskiego, zlokalizowane w Urzędzie Miejskim w Jaworznie zakończyło przyjmowanie ankiet od członków Komitetu Organizacyjnego z propozycjami przedsięwzięć do ujęcia w ramach obchodów Roku Papieskiego. Deklaracje udziału w pracach komitetu złożyło ponad 90 osób, zgłaszając łącznie ponad 300 inicjatyw. Podczas kolejnego spotkania został oficjalnie przyjęty kształt programu obchodów Roku Jana Pawła II w Jaworznie. Honorowy patronat nad całym przedsięwzięciem sprawuje Pasterz Kościoła sosnowieckiego, bp Adam Śmigielski SDB. Jaworzanie mocno zaangażowali się w przeżywanie tego wyjątkowego czasu, nie brakuje wydarzeń towarzyszących obchodom Roku Papieskiego, włączają się w nie dzieci, młodzież, dorośli, ludzie związani z różnymi środowiskami i organizacjami.

Między dobrem a złem

10 i 11 kwietnia w sali teatralnej Miejskiego Centrum Kultury i Sportu w Jaworznie, w ramach obchodów Roku Jana Pawła II miał miejsce niezapomniany, wzruszający, stojący na wysokim poziomie Przegląd Teatralny wspominający najważniejsze chwile z życia Papieża Polaka. Na scenie zaprezentowało się 8 zespołów z jaworznickich szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
III Liceum Ogólnokształcące w Jaworznie pod kierunkiem opiekuna teatralnego p. Haliny Sokulskiej wystawiło niezwykle trudną, ale piękną i ujmującą sztukę pod tytułem Syn marnotrawny. Spektakl otoczony był niesamowitą aurą. Na początku zapoznano widownię z symboliką obrazu Hieronima Boscha, czym już wzbudzono duże zainteresowanie.
„Każdy z nas przemierza swe życie, myśląc, że dotrze do upragnionego celu. Obraz Hieronima Boscha Syn marnotrawny znany też jako Wędrowiec jest interesującą interpretacją biblijnej przypowieści. Artysta akcentuje przede wszystkim dramat ludzkiej egzystencji zawieszonej między dobrem i złem, domem a światem, pokusą grzechu a potrzebą cnoty.
Syn marnotrawny jest stary, zmęczony życiem - to homo viator (człowiek wędrowiec), który stoi na rozstaju dróg i musi wybrać kierunek.
Według symboliki biblijnej strona prawa należy do dobra, lewa do zła i tak też jest na tym obrazie. Wędrowiec jest smutny, zmęczony, wyniszczony. Na plecach niesie wiklinowy kosz z całym dobytkiem. Pod łyżką wisi kocia skórka używana jako amulet przeciwko złym mocom. Na twarzy człowieka maluje się wahanie, prawie z tęsknotą spogląda na karczmę, która symbolizuje świat doczesny, pokusy szatana, a są to niebezpieczeństwa zagrażające duszy.
Być może przyczyną nędzy mężczyzny jest jego skłonność do ulegania pokusom, do zanurzania się w przyjemnościach doczesnych. Sowa siedząca na uschniętej gałęzi to symbol zła. Na pielgrzyma czyhają pułapki duchowe, zmierza on w stronę bramy symbolizującej zbawienie, ale odpowiedź, czy wejdzie w nią czy też nie, jest niepewna.
Każdy z nas jest wędrowcem wybierającym między dobrem a złem. My na naszej drodze napotkaliśmy Papieża Jana Pawła II, którego nauki pomogą nam przejść przez bramę - to fragment Wstępu do prezentowanego spektaklu.

„Nie wszystek umrę…”

Po wstępie objaśniającym obraz, który był widoczny dla odbiorcy na ekranie w prawym rogu sceny, zgasły światła. Widać było tylko portret Ojca Świętego Jana Pawła II oświetlony stojącymi przed nim dziewięcioma świecami. Z nagrania usłyszeć było można słowa ogłaszające kard. Karola Wojtyłę - Papieżem. Aktorzy w ciemnościach, podświetlani tylko lampkami (twarz od dołu) przypominali nam kolejne przesłania. Pod koniec ich słów były gaszone kolejne duże świece, a zapalane małe świeczki (podgrzewacze położone na lustrze) - to ci, którzy usłyszeli przesłania, według których będą żyć. Pod koniec przedstawienia, po zgaszeniu ósmej świecy (osiem pielgrzymek do Polski) w ciemnościach wypowiedziane zostały słowa mówiące, że wszytko co piękne w proch się obróci, ale „nie wszystek umrę, trwam”. Na ekranie pojawił się fragment zamykającej się na trumnie Papieża księgi. Wraz z zamknięciem zaintonowano Barkę. Wszyscy uczestnicy wstali i przyłączyli się do śpiewu, robiło się coraz jaśniej.
„Spektakl wykonany przez jaworznickich licealistów na długo pozostanie w naszych sercach i pamięci. Gra świateł, aktorzy wygłaszający swe role z różnych miejsc sali, pewna tajemniczość, półmrok, ciemność potęgowały jeszcze bardziej odbiór sztuki” - mówili obecni na sali uczestnicy spektaklu.