Reklama

Amico nostro laus

Mimo że nie lubimy szybkiego upływu czasu, są jednak takie momenty, takie stacje w ziemskiej wędrówce człowieka, na których zatrzymujemy się z radością i nie boimy się spojrzenia w przeszłość. Tymi stacjami są kolejne jubileusze, obchodzone na różnych płaszczyznach życia. Jubileusze to momenty radości, satysfakcji, ale i głębokiej, podsumowującej refleksji. To czas, gdy możemy ogarnąć spojrzeniem dotychczasowe dokonania i zastanowić się, co jeszcze można uczynić. To czas naładowania psychicznych akumulatorów na dalszą pracę. Ten szczególny moment przeżywał rok temu bp Roman Marcinkowski, który świętował jednocześnie 20. rocznicę przyjęcia sakry biskupiej oraz 40. rocznicę kapłaństwa. Podwójny jubileusz zaowocował pamiątkową księgą dedykowaną Księdzu Biskupowi, na którą złożyły się referaty 22 autorów. Ta zbiorowa publikacja pod redakcją ks. inf. Saturnina Wierzbickiego oraz ks. kan. dr. Daniela Brzezińskiego, zatytułowana „Eximio episcopo amico nostro laus”, ukazała się w 2005 r. nakładem Płockiego Instytutu Wydawniczego.

Niedziela płocka 15/2006

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

13 kwietnia mija 21 lat od dnia, w którym Biskup Roman Marcinkowski rozpoczął posługę pasterską w naszej diecezji, przyjmując sakrę biskupią z rąk kard. Józefa Glempa. W tym szczególnym dniu, łącząc się w przeżywanej radości z Dostojnym Jubilatem, Redakcja „Niedzieli Płockiej” pragnie złożyć Księdzu Biskupowi serdeczne życzenia obfitych łask Bożych.
Niech Chrystus - Najwyższy Arcykapłan - wspiera Księdza Biskupa w trudach wypełniania dewizy pasterskiej „Euntes docete” - Idąc, nauczajcie. Życzymy, aby Dostojny Jubilat w tej nieustannej apostolskiej pielgrzymce docierał ze Słowem Bożym do wszystkich zakątków naszej diecezji i do każdego serca oczekującego na to Słowo.

„Za słowami: »dwudziestolecie sakry biskupiej« kryje się bogata, niezwykle konsekwentna praca i całkowite oddanie sprawie Bożej. Kryje się nieustanny trud niełatwego, trwającego dziesiątki lat posługiwania bliźnim, oczekującym na łaskę sakramentów i na porywające ludzkie dusze Słowo Boże” - napisał we wstępie do księgi pamiątkowej biskup płocki Stanisław Wielgus. W referatach zamieszczonych w tej szczególnej publikacji rysują się m.in. dwie znaczące płaszczyzny działalności Biskupa Romana, najpierw jako wikariusza, a później już biskupa zatroskanego o kształt i poziom merytoryczny katechizacji w naszej diecezji oraz jako niestrudzonego szafarza sakramentu bierzmowania.
Jak podkreślają autorzy tekstu, informującego o działalności katechetycznej Jubilata (Eximio episcopo... s. 261-268), „pracy tej poświęcił sporą część życia”. W 1974 r. powołany został przez ówczesnego bp. Bogdana Sikorskiego do pracy w Wydziale Katechetycznym Kurii Diecezjalnej, gdzie pełnił obowiązki dyrektora do 1991 r. Na tę bogatą działalność złożyły się m.in.: praca wizytacyjna w szkołach, organizowanie szkoleń katechetycznych, rekolekcji i dni skupienia dla katechetów świeckich, a także spotkania z dekanalnymi wizytatorami katechetycznymi, konferencje oraz obfita działalność pisarka i wydawnicza. Jak przeczytamy we wspomnianym referacie: „ze »Wskazań katechetycznych« przeznaczonych dla katechizujących na rok 1984/85, podpisanych przez ks. Romana Marcinkowskiego przebija sylwetka człowieka stanowczego, wymagającego od innych, ale także od siebie”. Obowiązki w Wydziale pełnił Jubilat także w okresie pierwszych 6 lat swego pasterzowania w diecezji; mimo rezygnacji z funkcji dyrektora Wydziału sprawy katechezy nadal pozostały Biskupowi Romanowi bardzo bliskie.
Równie bliska jest mu posługa udzielania sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej, o którym przeczytać można w referacie zatytułowanym Biskup szafarzem sakramentu bierzmowania (Eximio episcopo... s. 51-105). Już samo zawarte tam liczbowe zestawianie osób z poszczególnych parafii, bierzmowanych przez bp. Romana Marcinkowskiego od początku jego posługi do 2005 r., świadczy o ogromnym trudzie Biskupa szafarza. Zestawienie to przynosi imponującą liczbę 145 729 osób, które przyjęły ten sakrament z rąk Biskupa Romana; sakramentu tego udzielił Jubilat do ub.r. 1265 razy. Jak podkreśla autor referatu, poza samym udzielaniem sakramentu Ksiądz Biskup wykazuje też wielką troskę o lepsze przygotowanie młodzieży i o przebieg liturgii, a czyni to poprzez prelekcje, konferencje, wykłady w seminarium, instrukcje katechetyczne (m.in. instrukcja W trosce o właściwe przeżywanie sakramentu bierzmowania), czy wreszcie w indywidualnych rozmowach.
Istotne uzupełnienie do prezentowanej we wspomnianych referatach działalności Jubilata stanowią zawarte w księdze pamiątkowej kalendarium życia i posługi Biskupa Romana, wykaz licznych publikacji, a także zamieszczony w Aneksie wywiad z Jubilatem. Dotyczy on w głównej mierze jego pracy katechetycznej, choć znajdują się tam również refleksje poświęcone trudnemu okresowi stanu wojennego, w którym z polecenia bp. Sikorskiego jeszcze wówczas ks. Marcinkowski nawiązał kontakt z ośrodkami internowania w naszej diecezji.
Oprócz tekstów poświęconych osobie Jubilata księga pamiątkowa zawiera także sporą liczbę referatów podejmujących różnorodną tematykę, dotyczącą m.in. posługi biskupa i kapłana, sakramentów, świętości czy współczesnych zagrożeń Kościoła. Ta mozaika tematyczna układa się w szersze spojrzenie na to, czym jest Kościół w wymiarze lokalnym i powszechnym i kim są jego duszpasterze.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W obecności Pana człowiek odzyskuje właściwą miarę pracy i odpoczynku

2026-01-09 19:23

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Samuel nosi w sobie ból po odrzuceniu Saula, a Bóg kieruje go ku przyszłości. Posyła go do Betlejem, do domu Jessego, z rogiem napełnionym oliwą. Droga proroka biegnie przez napięcie polityczne, bo Saul pozostaje na tronie. W Betlejem starsi pytają o „pokój”, ponieważ przyjście Samuela oznacza sąd i słowo Pana. Samuel zaprasza Jessego i jego synów na ofiarę. W tle widać prostą prawdę, że Bóg prowadzi historię przez konkretne gesty i przez posłuszeństwo.
CZYTAJ DALEJ

„Perełki” z nauczania św. Józefa Sebastiana Pelczara

Św. Józef Sebastian Pelczar pozostawił po sobie wiele dzieł będących niezwykłą spuścizną literatury religijnej. W roku poświęconym temu Świętemu warto pochylić się nad jego myślami i wyłowić „perełki” z Jego nauczania, czyli piękne fragmenty, które można potraktować jako swoistego rodzaju komentarz do czytań poszczególnych niedziel roku liturgicznego.

I niedziela Adwentu, rok „C” - Jr 33,14-16; 1 Tes 3,12 - 4,2; Łk 21,25 - 28. 34 - 36 „Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21, 27-28). Zbawiciel przypominał nieraz ludziom śmierć i wieczność, już to wskrzeszając zmarłych, jak Łazarza, młodzieńca z Naim i córkę Jaira, już to opowiadając w przypowieściach, że śmierć jest pewną i bliską, ale jej godzina jest niepewną. Mianowicie przyrównał Siebie do gospodarza, który odjeżdża w dalekie strony i nie wie kiedy wróci, człowieka zaś każdego do sługi, któremu straż domu została powierzona; z czego wysnuł naukę: Czuwajcie tedy, bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie, czy z wieczora, albo w północy, albo gdy kury pieją, albo z poranku, by z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących (Mar. XIII, 34-37). Tę samą prawdę wypowiedział Pan Jezus w przypowieści o dziesięciu pannach. Wszystkie miały lampy, to jest, wiarę, i wszystkie zasnęły, oczekując przyjścia oblubieńca, to jest, śmierci i sądu; ale pięć mądrych przechowało w lampach oliwę utrzymującą światło, to jest, miłość Bożą, podczas gdy pięciu głupim oliwy i światła zabrakło, bo nieszczęsne popadły w grzech śmiertelny i nie zgładziły go pokutą. Wtedy właśnie i to niespodzianie przyszedł Oblubieniec; za Nim też panny mądre weszły na gody do Jego pałacu, którego drzwi tylko miłość otwiera; natomiast panny głupie odtrącone zostały od bram nieba. I tę przypowieść zakończył Pan słowy: „Czuwajcież tedy, bo nie znacie dnia ani godziny” (Mt 25, 13); co i kiedy indziej powtórzył: „A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie (Mt 24, 43-44). (...) Zbawiciel daje ludziom ostrzeżenie w przypowieściach. Mianowicie, w przypowieści o włodarzu uczy, że On, jako Gospodarz i Pan wszechświata, będzie żądał od każdego człowieka, który jest tylko chwilowym włodarzem dóbr Bożych, ścisłego rachunku z użycia tych dóbr. Biada człowiekowi, który tego rachunku nie złoży i nie uczyni sobie przyjaciół z mamony niesprawiedliwości, mianowicie przez chętną jałmużnę, bo go nie przyjmą do przybytków wiecznych (Łk 16, 1-9) (...) Sąd ten nie nastąpi jednak, dopóki się nie spełnią przepowiednie Boże. I tak, Ewangelia będzie głoszona po całym świecie (Mt 24, 14), tak że wszystkie ludy będą mogły poznać naukę Chrystusową. (...) Ci którzy uwierzą, utworzą jedną owczarnię pod jednym pasterzem (J 10, 16); ale wielu będzie niewierzących, i rozmnoży się nieprawość. (Łk 18, 8; Mt 24, 12; 2 Tes 2, 13). (...) Powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i czynić będą znaki wielkie (Mt 24, 24); wystąpi nawet na widownię świata antychryst, który się poda za Chrystusa i z pomocą czarta dokonywać będzie pozornych cudów (2 Tes 2, 9; Ap 20, 3-9); ale Chrystus Pan zabije go duchem ust swoich, to jest, wyrokiem potępienia (2 Tes 2, 8). (...) Nim przyjdzie dzień Pański, wrócą na ziemię Henoch i Eliasz, by nawoływać ludzi, a w szczególności Żydów do wiary i pokuty (Mal 4, 5-6; Mt 17, 11; Ap 11, 3-11). A na ostatku dni także i Żydzi uwierzą w Chrystusa Pana (Oz 3, 4-5). Wreszcie przyjdą ciężkie klęski na ziemię, tak jak przy zburzeniu Jerozolimy, której koniec w opowiadaniu Chrystusowym jest obrazem końca świata. Mianowicie, powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będą mory i głody i drżenia ziemi po miejscach. Ukażą się też znaki straszne na niebie, tak że słońce się zaćmi i księżyc nie da światłości swojej, a gwiazdy będą padać z nieba i mocy niebieskie poruszone będą (Mt 24, 7 i 29). Sąd ostateczny przyjdzie niespodziewanie, jak błyskawica i jak złodziej i jak potop za czasów Noego (Mt 24, Łk 18). Najprzód powstaną z martwych wszyscy umarli, dobrzy czy źli, i to prędko we mgnieniu oka (1 Kor 15, 52), na głos trąby anielskiej, tak atoli, że ciała jednych będą jaśniejące, drugich odrażające. A gdy się wszyscy zgromadzą, ukaże się na niebie znak Syna człowieczego, to jest, krzyż otoczony jasnością; a następnie sam Sędzia Chrystus zstąpi z nieba, pełen mocy i majestatu, w orszaku wszystkich Aniołów. (...) U stóp Sędziego staną wszystkie narody, a On je odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów i postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy (Mt 25, 32-33). Rozdział ten zapowiedział Chrystus Pan w przypowieści o pszenicy i kąkolu, a widzialną tegoż figurą są dwaj łotrzy na Kalwarii. (...) Nastąpi wyjawienie czynów ludzkich, dobrych i złych. Pismo Święte mówi, że otworzone będą księgi, w których zapisano te czyny; ale jest to tylko obrazowym wyrażeniem tej myśli, że w świetle Bożym okaże się wszystko, co ludzie dobrego lub złego dobrowolnie pomyśleli, wymówili lub uczynili (Łk 8,17) stąd sprawiedliwi będą mieli chwałę, a potępieni hańbę (...) Po tym błyskawicznym wykryciu najskrytszych nawet spraw ludzkich wyda Sędzia wyrok (Mt 25, 34, 41).
CZYTAJ DALEJ

Prezydent Karol Nawrocki podpisał budżet i skierował go do Trybunału Konstytucyjnego

2026-01-19 22:52

[ TEMATY ]

budżet

Karol Nawrocki

PAP/Paweł Supernak

Prezydent Karol Nawrocki podpisał ustawę budżetową na 2026 r. – poinformowała w poniedziałek na X kancelaria prezydenta. Jednocześnie prezydent zdecydował o skierowaniu ustawy do Trybunału Konstytucyjnego.

"Podpisuję budżet - by chronić stabilność państwa - i kieruję go do Trybunału Konstytucyjnego - by chronić przyszłość Polski. Podpisuję, dlatego, że brak budżetu nie rozwiązałby żadnego z problemów, przed którymi stoimy. Byłoby to natomiast ryzykiem dla stabilności i przewidywalności spraw państwa” - powiedział Karol Nawrocki w nagraniu udostępnionym przez KPRP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję