2 lutego o godz. 11.00 w Bazylice Jasnogórskiej abp Stanisław Nowak przewodniczyć będzie uroczystej Mszy św. dla częstochowskich zgromadzeń.
W posynodalnej adhortacji Vita Consecrata Jan Paweł II tłumaczy, że życie konsekrowane polega na naśladowaniu Chrystusa przez kroczenie drogą trzech rad ewangelicznych, jakimi są czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Odnajdywanie woli Boga w decyzjach przełożonych, nie posiadanie niczego na własność i doskonała wstrzemięźliwość w celibacie pozwalają na całkowite oddanie się Jezusowi. „Życie konsekrowane jest zatem powołane, aby nieustannie wzbogacać dar rad ewangelicznych miłością coraz prawdziwszą i mocniejszą, przeżywaną w wymiarze trynitarnym: miłością do Chrystusa, która wzywa do zażyłej przyjaźni z Nim; miłością do Ducha Świętego, która usposabia duszę na przyjęcie Jego natchnień; miłością do Ojca - najgłębszego źródła i najwyższego celu życia konsekrowanego. W ten sposób staje się ono wyznaniem i znakiem Trójcy Świętej, której tajemnica zostaje ukazana Kościołowi jako wzór i źródło wszelkich form chrześcijańskiego życia” (Vita Consecrata, 21).
Wspomniany dokument wymienia pięć form życia ewangelicznymi radami: instytuty zakonne oddane całkowicie kontemplacji, instytuty zakonne oddane dziełom apostolskim (tzw. czynne), instytuty świeckie, stowarzyszenia życia apostolskiego oraz stan dziewic, pustelników i wdów poświęconych Bogu.
Zakonnicy i zakonnice, mnisi i mniszki, pustelnicy i świeccy konsekrowani, dziewice poświęcone Bogu i wdowy konsekrowane pragną stale żyć w obecności Chrystusa, który jest dla nich Panem, Nauczycielem i Mistrzem. Składany ślub czystości nie jest jedynie rezygnacją z małżeństwa i życia rodzinnego, ale wyborem Chrystusa jako jedynej miłości. Dobrowolnie przyrzekane ubóstwo prowadzi do życia pracowitego, wewnętrznej wolności od przywiązywania się do materialnego bogactwa i zabiegania o dobra duchowe. Ubóstwo przeżywane na wzór Jezusa, który „będąc bogaty (...) stał się ubogim” (2 Kor 8, 9) stanowi prawdziwe bogactwo człowieka. Zgadzając się na wypełnianie poleceń przełożonych, w których zawierają się wskazania Ewangelii i przepisy konstytucji zgromadzenia włączają się w realizację planów samego Boga. Wzorem takiego życia jest Syn Boży, który stał się człowiekiem i zawsze wypełniał wolę Ojca, ubogacał swoim ubóstwem oraz nauczał o takich, co pozostają bezżenni dla Królestwa niebieskiego.
Dla współczesnego człowieka zachowujący czystość, ubóstwo i posłuszeństwo są światłem, które ukazuje piękno prawdziwego człowieczeństwa oraz kieruje na Stwórcę. Dlatego życie konsekrowane stanowi odpowiedzialne wezwanie „do dawania osobistego i wspólnotowego świadectwa świętości. Szczególnie dzisiaj konieczne i niezastąpione jest świadectwo życia bez reszty oddanego Bogu i braciom, aby uobecniać w świecie Chrystusa i docierać z Jego Ewangelią do ludzi naszych czasów, którzy chętniej słuchają świadków niż nauczycieli i są bardziej wrażliwi na żywe przykłady niż słowa” (Jan Paweł II, Przesłanie do osób konsekrowanych, Jasna Góra 1997 r.).
Światowy Dzień Życia Konsekrowanego jest okazją do modlitwy w intencji sióstr i braci żyjących radami ewangelicznymi, wyrażenia dla nich szacunku oraz materialnego wsparcia. Dla młodych zaś, poszukujących miłości doskonałej będzie zachętą do refleksji nad możliwością wyboru takiej drogi życia.