Dwoma elementami spinającymi całość liturgii Mszy św. są obrzędy wstępne (już omawiane w ramach naszego cyklu) i obrzędy zakończenia. Oba te elementy mają swoje znaczenie dla całości Liturgii. Tak samo jak jakiekolwiek spotkanie, zebranie czy wizyta towarzyska, tak też i Liturgia wymaga, by znalazły się w niej elementy: powitania i pożegnania, by miała swój początek i swoje zakończenie, by nastąpiło zawiązanie i rozwiązanie zgromadzenia. Wymaga tego nie tylko sama Liturgia, ale i ludzka kultura. Dlatego te elementy obecne były w Liturgii od samego jej początku. Pożegnaniem zazwyczaj było błogosławieństwo kapłana.
Nie wypada więc opuszczać kościoła w trakcie obrzędów zakończenia (np. dlatego, że przedłużają się ogłoszenia parafialne) - tak, jak nie wychodzi się z domu przyjaciół bez pożegnania gospodarzy i jak nie wychodzi się z klasy przed dzwonkiem.
Z czasem obrzędy zakończenia uległy zmianie, ich sens pozostał jednak ten sam: zakończyć sprawowaną Liturgię, rozesłać zgromadzonych i pożegnać obecnych na niej wiernych. Dlatego na obrzędy zakończenia składają się następujące części1:
a) słowo końcowe i krótkie ogłoszenia, jeśli są konieczne;
b) kapłańskie pozdrowienie i błogosławieństwo;
c) odesłanie ludu przez diakona lub kapłana;
d) ucałowanie ołtarza.
Poszczególnym elementom obrzędów zakończenia przyjrzymy się w przyszłym tygodniu.
1 por. Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 90.
Nowenna jest szczególną formą modlitwy, odprawianą przez dziewięć dni. Jest więc wytrwałym przypominaniem sobie o potrzebie realizacji słów Chrystusa: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Mt 7,7). To swoista modlitwa wstawiennicza, polecana we własnej, czy też intencji bliźnich, ale opierająca się na szczególnym wstawiennictwie Pośredników, jakich Bóg postawił na naszej drodze życia.
Niemiec Mesut Özil trzyma trofeum Mistrzostw Świata FIFA zaprojektowany przez Gazzanigę
W niedzielę finałem Argentyna - Hiszpania zakończą się w Ameryce Północnej zmagania o najcenniejsze piłkarskie trofeum - Puchar Świata. Nagrodą dla najlepszej drużyny globu jest okazały puchar - mierzący 36 cm, wykonany z 18-karatowego złota i ważący nieco ponad sześć kilogramów.
Obecny puchar jest drugim w historii. Poprzednie trofeum - Puchar Julesa Rimeta - było dwa razy kradzione. Po raz pierwszy po zdobyciu przez Anglię mistrzostwa świata w 1966 roku zginęło z wystawy w tym kraju, a później zostało znalezione - jak podaje FIFA - przez psa o imieniu Pickles pod żywopłotem w południowym Londynie. Ponownie zostało skradzione z siedziby Brazylijskiej Konfederacji Piłkarskiej w 1983 roku po tym, jak Brazylia po zdobyciu go po raz trzeci w 1970 roku przejęła je na własność. Nigdy nie zostało odzyskane i powszechnie uważa się, że zostało przetopione.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
