Konsekracyjne obrzędy

Uroczystość rozpoczęła się przed frontonem kościoła. Tam przedstawicielka parafii Jadwiga Zagrodnik zaprezentowała historię wspólnoty oraz poprosiła Księdza Biskupa, aby poświęcił dom modlitwy. Oprawę liturgiczną Mszy św. konsekracyjnej przygotowali chórzyści śpiewający w Chórze Kameralnym Mysłowic oraz Chórze Seniorów „Zorza”, a także wokaliści działający przy Klubie Osiedlowym „Helikon” w Dąbrowie Górniczej.
Na początku Eucharystii Ksiądz Biskup poświęcił ołtarz, mury kościoła i wiernych tworzących żywy Kościół. Uniósł Biblię, wskazując, że w tej świątyni mówi do nas Bóg. Po wysłuchaniu Słowa Bożego nastąpiły kolejne obrzędy konsekracji: namaszczenie olejami świętymi ołtarza i ścian kościoła. Na ołtarzu pojawiła się kadzielnica, zapalone zostały wszystkie światła w kościele. Jest to symboliczny znak dla parafian, że odtąd i oni mają być światłem tego świata. Do głównego ołtarza przeniesiony został Najświętszy Sakrament. Pojawił się biały obrus, a ołtarz przyozdobiono kwiatami.
Symboliczne jest przekazanie zapalonej świecy przez Pasterza Kościoła, od płomienia której zapalają się wszystkie świece przy ołtarzu i cała świątynia wypełnia się blaskiem. Światło opromienia ołtarz, na którym przez dłonie i usta Celebransa przychodzi do wszystkich Chrystus - Światłość Świata, która oświeca każdego człowieka.

Śladami historii

Dziejowy moment konsekracji parafialnej świątyni jest okazją do przypomnienia historii parafii. Zaczątków wspólnoty pw. św. Pawła Apostoła w Dąbrowie Górniczej należy dopatrywać się w 1983 r., kiedy to dekretem ówczesnego biskupa częstochowskiego Stefana Bareły powołano wikariat terenowy pw. św. Pawła Apostoła w obrębie parafii pw. Matki Bożej Anielskiej. Wikariuszem terenowym został mianowany ks. Donat Kania. 2 miesiące później otwarto siedzibę wikariatu i ośrodka katechetycznego w prywatnym domu państwa Szumbarskich przy ul. 1 Maja 65. W tym czasie rozpoczęły się także usilne starania o zezwolenie na budowę kaplicy i punktu katechetycznego. Niestety, władze były nieprzejednane. W ciasnych pomieszczeniach prywatnych uczono religii. 1 kwietnia 1984 r. odprawiona została tam pierwsza Eucharystia. Ludzie nie mogli pomieścić się w środku, dlatego też na zewnątrz wybudowano zadaszony ołtarz i tam wierni gromadzili się na nabożeństwach i Mszach św. 4 lipca 1986 r. parafia otrzymała zezwolenie na budowę kaplicy. Najpierw do celów liturgicznych zaadoptowano barak. Wyremontowano go, a 24 grudnia 1986 r. odprawiona została tutaj pierwsza Pasterka.
25 marca 1987 r. bp Stanisław Nowak erygował parafię pw. Nawrócenia św. Pawła Apostoła.
Proboszczem został dotychczasowy wikariusz terenowy ks. Donat Kania. 7 czerwca 1987 r. poświęcony został plac pod budowę nowego domu Bożego, a 2 lata później rozpoczęły się pierwsze prace - wykopy i budowa fundamentów. W 1990 r. urząd proboszcza objął ks. Jerzy Skotnicki, a 5 lat później parafię przejęli księża salezjanie. Proboszczem został ks. Henryk Maternia. Nastąpiły istotne zmiany zarówno na polu duchowym, jak i materialnym. Zmianie uległy plany budowy kościoła. 14 września bp Adam Śmigielski wmurował kamień węgielny w mury świątyni. 1 kwietnia 2001 r. kościół pokryto dachem. W kolejnych latach trwało wykańczanie wnętrza. W kończącym się Roku Eucharystii świątynia przygotowana została do konsekracji. W lipcu 2005 r. nastąpiła kolejna zmiana personalna. Nowym proboszczem został ks. Ryszard Jeleń.
Nowy Duszpasterz z zapałem i głowa pełną pomysłów rozpoczął posługę w dąbrowskiej wspólnocie. Na polu duchowym stawia na młody Kościół. Pragnie, aby nowa świątynia tętniła życiem, śpiewem, młodością. W ostatnich miesiącach grono ministrantów poszerzyło się o 30 nowych chłopców. Trzon parafii stanowią jednak ludzie w średnim i podeszłym wieku. To właśnie im należą się słowa wdzięczności za pomoc modlitewną i materialną podczas wznoszenia nowej świątyni. Już teraz ks. Ryszard, wikariusze oraz parafianie myślą o rocznicy konsekracji. W planach jest budowa nastawy ołtarzowej, która prawdopodobnie zostanie poświęcona właśnie w rocznicę historycznego wydarzenia, 23 października 2006 r. Kapłanom tutaj pracującym wciąż doskwiera brak zaplecza mieszkaniowego. Plebania to kolejne wielkie zadanie, które trzeba zrealizować. „Jestem jednak pełen wiary i optymizmu, że przy Bożej pomocy i ludzkiej życzliwości uda się osiągnąć te zamierzenia” - zaznacza Ksiądz Proboszcz.