Reklama

Kącik katechety

Cuda dzieją się i dziś…

Nikt z nas nie wątpi, że największym cudem, który jest w zasięgu naszej ręki, do którego może nieco przywykliśmy, jest Dar Eucharystii. Nadto w swoim codziennym życiu wielu z nas doświadcza nadzwyczajnej ingerencji Bożej, która zdumiewa, napawa wdzięcznością, przynagla do dawania świadectwa o Bożej Dobroci. Nie każda jednak nadzwyczajna łaska jest cudem - jedynie wydarzenie potwierdzone przez Kościół można określać tym mianem. Jednym z warunków do kanonizacji chrześcijanina jest potwierdzony przez Kościół cud dokonany przez jego wstawiennictwo. Wbrew pozorom - w naszych czasach jesteśmy świadkami wielu cudów.
W przededniu kanonizacji bł. ks. Zygmunta Gorazdowskiego, która odbędzie się 23 października br. w Rzymie, apelujemy do katechetów, by w tym czasie przybliżyli dzieciom i młodzieży Jego sylwetkę. Siostry Józefitki - zgromadzenie założone przez Błogosławionego przygotowały kompleksowe opracowania, które mogą posłużyć za materiały lekcyjne.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Lwowski Ojciec Ubogich”

Bł. ks. Zygmunt Gorazdowski urodzony w 1845 r. w Sanoku, był kapłanem archidiecezji lwowskiej. Jego osobowość urzekała wielkim zatroskaniem o człowieka - o poszanowanie jego ludzkiej godności, jak też o jego zbawienie. Jako młody kapłan z całą gorliwością oddał się pracy duszpasterskiej i katechetycznej. Sam zredagował katechizmy dla dzieci i dorosłych, których wydawanie było wielokrotnie wznawiane, a które dotarły nawet do Ameryki. Zabiegał, by Pierwsza Komunia Święta była organizowana wspólnotowo i uroczyście; drukował pamiątkowe obrazki, które dzieci otrzymywały z racji I Komunii św. oraz sakramentu bierzmowania.
Równocześnie z pokorną miłością śpieszył na pomoc wszelkiej ludzkiej biedzie. „Lwowski Ojciec Ubogich” założył wiele instytucji dobroczynnych: dom opieki dla nieuleczalnie chorych, dla samotnych matek, internat dla ubogich studentów, dom pracy dla żebraków itp. Prowadzenie tych dzieł powierzał założonemu przez siebie Zgromadzeniu Sióstr Świętego Józefa. Zmarł we Lwowie w 1920 r. w opinii świętości.

Cud beatyfikacyjny

Reklama

Dobroć, którą ks. Zygmunt rozsiewał za życia, dała się wkrótce doświadczyć wielu, którzy prosili o Jego orędownictwo w wielorakich potrzebach. Ewidentnym był cud uzdrowienia pana Zdzisława z Wrocławia, którego życie - po wypadku samochodowym (19.02.1997) - było zagrożone w sposób nie rokujący nadziei. Modlitwa nowenną za wstawiennictwem sługi Bożego ks. Zygmunta Gorazdowskiego zanoszona do Boga przez rodzinę p. Zdzisława, przez Siostry św. Józefa oraz dzieci z przedszkola we Wrocławiu (do którego uczęszczała córeczka pana Zdzisława), wyprosiła nagły i całkowity jego powrót do zdrowia. Ta łaska potwierdzona przez Kościół stała się dopełnieniem procesu beatyfikacyjnego ks. Zygmunta Gorazdowskiego. Ojciec Święty Jan Paweł II dnia 26 czerwca 2001 r. we Lwowie ogłosił ks. Zygmunta błogosławionym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Cud kanonizacyjny

Podobnie nadzwyczajnego orędownictwa bł. ks. Zygmunta doświadczyła 18-letnia Roksana. 20 lipca 2002 r. jako pasażerka Fiata 126 p. uległa wypadkowi samochodowemu. W wyniku kolizji została wyrzucona z samochodu i została nim przygnieciona. Mocno poszkodowaną Roksanę przewieziono w stanie ciężkim do szpitala w Krakowie na Oddział Intensywnej Terapii. Obrażenia zagrażały jej życiu - uszkodzenia układu oddechowego, układu kostnego, zaburzenia krążenia. Ich następstwem była sepsa - ogólne zakażenie organizmu. Bezpośrednie zagrożenie życia trwało około czterech tygodni. Nieprzytomna i zaintubowana Roksana była podłączona do respiratora. Po czterech tygodniach nastąpiła znacząca i nagła poprawa zdrowia. Chora zaczęła sama oddychać, a sepsa zaczęła się wycofywać. Powrót do zdrowia był tak szybki, że w ciągu dwóch tygodni Roksana opuściła szpital sama, w pełni sprawna.
Modlitwę o uproszenie łaski powrotu do zdrowia za przyczyną bł. ks. Gorazdowskiego podjęły jej koleżanki z pracy, które od czasu beatyfikacji dobrze znały przemożne orędownictwo Błogosławionego w różnych potrzebach. W modlitwę włączyły się też Siostry św. Józefa oraz rodzina Roksany i znajomi. Cud ten spowodował rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego bł. ks. Zygmunta.

Cud procesu

Reklama

Procedura procesu posuwała się w zadziwiającym tempie.
24 czerwca 2004 r. Komisja Lekarska w Rzymie stwierdziła, że nie można na bazie nauki medycznej uzasadnić uzdrowienia Roksany.
21 września 2004 r. Komisja Teologów wydała orzeczenie o istnieniu ścisłego związku między modlitwą za wstawiennictwem bł. ks. Zygmunta w intencji Roksany, a jej powrotem do zdrowia. 16 listopada 2004 r. odbył się w Rzymie Kongres Kardynałów w sprawie cudu, 20 grudnia 2004 r. odbyło się czytanie Dekretu przed Ojcem Świętym Janem Pawłem II, a 24 lutego 2005 r. Konsystorz Kardynałów potwierdził świętość bł. ks. Zygmunta Gorazdowskiego i ogłosił Jego kanonizację 23 października 2005 r. w Rzymie.

Cuda są wśród nas

Wciąż nowi ludzie dają świadectwo o owocach wstawiennictwa bł. ks. Zygmunta: bezrobotni dziękują za znalezienie pracy; bezdzietni małżonkowie - za łaskę potomstwa; chorzy - za powrót do zdrowia; cierpiący - za umocnienie… Wprost nie da się tu wyliczyć wielorakiej pomocy doświadczanej przez tych, którzy proszą.

Dla Katechetów

Pragniemy wyjść naprzeciw potrzebom katechetów, którzy chcieliby przybliżyć dzieciom i młodzieży piękną postać bł. ks. Zygmunta Gorazdowskiego, i zaproponować opracowane scenariusze katechez na wszystkie poziomy edukacyjne. Zapotrzebowanie można wysłać pocztą elektroniczną na adres: cssjwr@rubikon.pl lub listownie na adres: Siostry św. Józefa, ul. Bolesława Prusa 28/IIb, 50-319 Wrocław.

Zapraszamy Katechetów do podzielenia się na naszych łamach swoimi inicjatywami, pomysłami i doświadczeniem z pracy wychowawczej. Propozycje tekstów prosimy wysyłać e-mailem na adres: lilianna.sicinska@niedziela.pl lub do Wydziału Katechetycznego Wrocławskiej Kurii Biskupiej.

2005-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowenna przed Uroczystością Zwiastowania Pańskiego

[ TEMATY ]

nowenna

Zwiastowanie Pańskie

Martin Schongauer, „Zwiastowanie”(XV w.)/fot. Graziako

Zapraszamy do włączenia się w nowennę w intencji dzieci zagrożonych aborcją. Do odmawiania przed Uroczystością Zwiastowania Pańskiego (16-24 marca) lub w dowolnym terminie.

Modlitwa Jana Pawła II w intencji obrony życia
CZYTAJ DALEJ

Znak w Kanie odsłania Jezusa jako dawcę życia

2026-02-14 11:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
CZYTAJ DALEJ

Polak zdobywcą Oscara

2026-03-16 06:58

[ TEMATY ]

Oscary

PAP/EPA/JILL CONNELLY

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

„The Girl Who Cried Pearls” Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa została doceniona w nocy z niedzieli na poniedziałek Oscarem dla najlepszej krótkometrażowej animacji.

Maciek Szczerbowski i Chris Lavis od 1997 r. tworzą wspólnie grupę artystyczną Clyde Henry Productions. Ich pierwszy profesjonalny film „Madame Tutli-Putli”, zrealizowany w 2007 r., otrzymał dwie nagrody w Cannes oraz nominację do Oscara. Dostrzeżony w tym roku przez Akademików obraz „The Girl Who Cried Pearls” opowiada historię biednego chłopca zakochanego w dziewczynce, której smutek przemienia się w perły. Sprzedaje je pracownikowi lombardu, który zawsze pragnie więcej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję