Diakoni uczestniczą w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich pieczęcią, której nikt nie może usunąć. Upodabnia ich do Chrystusa, który stał się „diakonem”, to znaczy sługą wszystkich. W nawiązaniu do tej roli bp Adam Śmigielski SDB powiedział, że diakoni muszą stać się rozważnymi przyjaciółmi dla wszystkich. Nie tylko dla tych, którzy są związani z parafią, Kościołem, ale i dla tych, którzy kościół omijają. Powinni śpieszyć do chorych, cierpiących i głodnych, realizując powołanie Chrystusowe, które sprowadza się do przykazania miłości bliźniego. Jak to uczynić? O tym również wspomniał Biskup Ordynariusz. Recepta jest bardzo prosta - poprzez gorliwe życie eucharystyczne i codzienną modlitwę.

Znaki rozpoznawcze

7 maja diakoni po raz pierwszy nałożyli stułę i dalmatykę. Złożyli również przyrzeczenie celibatu, posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu i odmawiania Liturgii Godzin.
Dalmatyka jest szatą własną diakona. Wkłada on ją na albę i stułę. Modlitwy kościelne przedstawiają dalmatykę jako szatę radości i symbol nadprzyrodzonej sprawiedliwości. Stuła jest długą, szeroką wstęgą, zwykle uszytą z tej samej tkaniny co ornat. Biskup i kapłan noszą ją zawieszoną na szyi i zwisającą swobodnie z przodu. Diakon natomiast zakłada stułę z lewego ramienia ukośnie do prawego boku i tam ją spina. W liturgii stuła symbolizuje władzę i godność urzędu kapłańskiego, dlatego diakoni spinają ją ukośnie, to znak niepełnej władzy kapłańskiej.

Zadania diakonów

Do zadań diakona należy: asystowanie biskupowi i kapłanowi w czasie funkcji liturgicznych; udzielanie chrztu; przechowywanie Eucharystii, udzielanie jej sobie i innym; zanoszenie Wiatyku umierającym oraz udzielanie wiernym eucharystycznego błogosławieństwa świętą puszką. Tam, gdzie nie ma kapłana, do zadań diakona należy: asystowanie i błogosławienie małżeństwa w imieniu Kościoła, z zachowaniem wymogów nakazanych w Kodeksie Prawa Kanonicznego; udzielanie sakramentaliów; przewodniczenie obrzędom pogrzebu i pochowania; głoszenie Ewangelii, czytanie wiernym Pisma Świętego. Diakon może przewodniczyć w kulcie religijnym i nabożeństwach błagalnych, zwłaszcza tam, gdzie nie ma kapłana. Może także zajmować się dziełami miłosierdzia i administracją oraz akcją społecznej pomocy poprzez wspieranie i wspomaganie apostolskiej działalności świeckich.

Życie wewnętrzne diakonów

Aby dobrze wykonywać powierzone zadania, diakonom wypada nie ustawać na drodze rozwoju duchowego. Dlatego powinni oni oddawać się czytaniu i rozważaniu Słowa Bożego, codziennie czynnie uczestniczyć we Mszy św., przyjmować Komunię św. Regularnie powinni korzystać z sakramentu pokuty i miłować gorliwym nabożeństwem Matkę Bożą.