5 maja br. w budynku przy kościele św. Józefa Opiekuna Zbawiciela w Legnicy w sali zwanej kominkową lub po prostu „kominkiem” odbył się wieczór z poezją Karola Wojtyły. Czwórka naszych znajomych: Iza, Beata, Dawid oraz Mateusz przygotowali oraz zaprezentowali własne interpretacje utworów poetyckich Wielkiego Papieża. Podczas tego wieczoru wielka moc słów przeplatała się z dźwiękami gitary. Niesamowity nastrój zadumy i refleksji skłonił nas wszystkich do podzielanie się tym, czego może dokonać słowo.
Potęga słów poezji Karola Wojtyły polega nie na patetycznej wielkości, ale na prostocie dotykającej jednocześnie tego, co w życiu każdego człowieka jest najważniejsze. To zadziwiające, że wśród tych wszystkich słów, tak rzadko pojawia się słowo „Bóg”, a jednocześnie jakaś myśl o Nim jest nieustannie wyczuwalna, gdy autor pisze o miłości człowieka do człowieka, gdy zachwyca się przyrodą, gdy dotyka cierpienia. Ten uniwersalizm poruszanych problemów otwiera jego twórczość dla wszystkich ludzi. Każdy wchodzi w tę przestrzeń słowa ze swoją przeszłością, wrażliwością, zrozumieniem lub jej brakiem, ale chyba nikomu nie może być całkiem obca. Papież w zachwycający sposób potrafił nazwać te wszystkie „zwyczajne” i „świeckie” problemy i wartości, i nadać im postać słowa, mówiąc jednocześnie, że są one dobre. W swojej ostatniej książce: Pamięć i tożsamość problem ten rozwinął w ten sposób: Prawdziwy „kulturowy dramat” trwający do dziś tkwi w tym, że wspaniałe idee przeciwstawia się chrześcijaństwu, podczas gdy są one w tradycji chrześcijańskiej głęboko zakorzenione.
Ktoś powie: „Jego poezja jest zbyt trudna, nie rozumem jej”. To prawda, nie jest ona łatwa w odbiorze. Trudno jest spotkać się z nią „twarzą w twarz”, zawłaszczyć, gdy myśli zazwyczaj w takich sytuacji biegną zupełnie w inna stronę. Dlatego potrzebna jest chwila skupienia, która umożliwi spotkanie z dziełem sztuki, z wierszem. Ten szczególny nastrój sali kominkowej, zapalone świece oraz zasłuchany człowiek siedzący obok mnie, zmuszają mnie do zauważenia, nawet jeśli nie pełnej treści, co przy całej jej głębi wydaje się wręcz niemożliwe, to chociaż fragmentu. Cisza i skupienie wokół pomagają usłyszeć chociaż melodię słów.
Poezja jest niezwykłą sztuką słowa. Chrześcijaństwo jest religią słowa. Moc słów jest w stanie zmienić życie jednego człowieka, a tym samym i świata. Wciąż jednak brakuje dobrych słów. Wiele nigdy nie zostało wypowiedzianych, ze strachu, z lenistwa.
Zapraszamy na kolejne wieczory z poezją oraz na nasze cotygodniowe spotkania-rozmowy o wszystkim, co ważne w życiu, w każdy czwartek o godz. 19.30, w tejże sali kominkowej (ul. Lwowska).