Kościół jako żywy organizm obfituje w bogactwo łask i wydarzeń. W kontemplacyjnym zaciszu także nie brakuje takich chwil. W minionym roku było ich wiele w naszym Karmelu. Miały miejsce uroczystości związane z przechodzeniem niektórych sióstr do kolejnych etapów formacji, co jest bardzo ważnym momentem w naszym życiu zakonnym i duchowym. Były one zróżnicowane - począwszy od wstąpień nowych sióstr, które pragną kroczyć śladami Karmelu, aby w ciszy i ukryciu wypraszać łaski dla świata, a skończywszy na jubileuszach będących w jakimś sensie owocem wytrwałości na tej drodze. Dwie z naszych sióstr podczas ceremonii obłóczyn otrzymały habit zakonny - szatę Maryi, stając się w ten sposób, tak jak każda z nas - szczególnymi córkami Królowej Karmelu. Jedna siostra po zakończeniu nowicjatu złożyła pierwsze śluby zakonne, aby w jeszcze ściślejszym zjednoczeniu z Jezusem i Jego Matką wzrastać w modlitwie i służbie. Na przełomie ubiegłego i obecnego roku dwie siostry przeżywały swój najpiękniejszy moment w całej formacji zakonnej - śluby uroczyste, podczas których na wieki oddały się Bogu i Kościołowi w życiu czystym, ubogim i posłusznym.
Szczególnie przejmującym w minionym roku był dla nas złoty jubileusz Matki Stanisławy - zasłużonej dla Karmelu Jubilatki, która rozpoczęła fundację Karmelu w Łasinie i jako przeorysza przez długie lata stała na jego czele.
W naszej niedługiej historii doczekałyśmy się jeszcze jednego - wspólnego „małego” jubileuszu. Otóż 25 lutego br. minęło 10 lat odkąd - dzięki ofiarności Sióstr Felicjanek, od których otrzymałyśmy dom na nasz klasztor - możemy być obecne na tych ukochanych ziemiach toruńskiej diecezji i łasińskiej parafii. Jesteśmy za to ogromnie wdzięczne - przede wszystkim Bogu oraz Matce Bożej Nieustającej Pomocy, która przywiodła nas tutaj, abyśmy modlitwą i gorliwym życiem wypraszały łaski dla drogich nam Pasterzy i wszystkich Diecezjan. Z serca dziękujemy bp. Andrzejowi Suskiemu, który tak serdecznie przyjął nas 10 lat temu i wraz z bp. Józefem Szamockim nieustannie okazują nam duchową opiekę, troskę i życzliwość. Dziękujemy wszystkim Kapłanom i Wiernym, którzy towarzyszyli nam i towarzyszą, wspierając materialnie i duchowo. Dziękujemy wszystkim Dobroczyńcom i Przyjaciołom. Jesteśmy z Wami w naszym cichym trwaniu przed tabernakulum, zanosząc przed oblicze Pana troski wszystkich proszących nas o modlitwę. Wierzymy, że zaradzi On każdej ludzkiej potrzebie, wszak „Pan ma wielką moc, w Nim cała nasza siła...”.
Niech Bóg będzie uwielbiony w swoich dziełach i w naszych sercach, a przez to niech wzrasta Jego Królestwo.