... A człowiek znów ma szansę narodzić się na nowo, podnieść z upadku po doznanej życiowej porażce. Dana jest mu nadzieja - po raz kolejny już! Może tym razem skorzysta, podejmie wyzwanie, obudzi się, zrozumie, otworzy swe wnętrze na działanie łaski?... A może brak mu odwagi wciąż jeszcze, by stawić czoła prawdziwemu życiu?
Pan zmartwychwstał, a wraz z nim ożyła wiara w lepsze jutro, w lepsze, pełniejsze życie. Poprzez akt Zmartwychwstania Chrystus ukazuje człowiekowi drogę do życia wiecznego, wiodącą nierzadko także przez ciemności i mroki ziemi. On jednak jest światłością świata, a blask Jego wskazuje człowiekowi właściwy kierunek. Zgłębiając Jego naukę i wnikliwie wczytując się w słowa Jego, człowiek staje się niczym skała, której żadna siła nie skruszy!
Chrystus przychodzi ponownie, aby powiedzieć nam, że prawdziwym życiem jest tylko spotkanie... z drugim człowiekiem. Tylko przez bezpośrednie spotkanie możemy realizować Boży plan zbawienia. Pozytywne otwarcie się na bliźniego jest drogą prowadzącą do zrozumienia Bożego zamysłu. Mądrość Chrystusowa objawia się każdego dnia, należy tylko wsłuchać się w nią i pozwolić przeniknąć jej w nasze wnętrze - często poranione, niepewne, ogarnięte lękiem i trwogą, ale wciąż oczekujące na dobro i miłość...
Mimo licznych konfliktów militarnych w wielu rejonach świata, mimo katastrof ekologicznych, które wciąż nawiedzają często najuboższe miejsca na ziemi, mimo panoszącego się i wszechobecnego terroryzmu, który stał się plagą naszych czasów, chrześcijanie na całym świecie przeżywają radość ogromną, bo śmierć złączyła się z życiem i światłość okryła ziemię. Zmartwychwstał Pan, by głusi mogli usłyszeć, niemi przemówić, a ślepi odzyskać wzrok... Ci przeto ową prawdę przekazywać będą kolejnym pokoleniom. Usłysz zatem to, co niesłyszalne, zobacz to, co niewidzialne, i radując się, obwieszczaj to światu: „Nie zna śmierci Pan żywota, chociaż przeszedł przez jej wrota!”.