Od połowy II w. doroczny obchód Paschy dokonywał się podczas nocy paschalnej z soboty na niedzielę. Św. Augustyn, opisując zwyczaj swoich czasów, mówi o Świętym Triduum jako o 3 dniach: śmierci Pana (Wielki Piątek), Jego odpoczynku w grobie (Wielka Sobota) i Jego zmartwychwstaniu (Noc i Dzień Niedzieli Wielkanocy). W IX w. przyjmuje się praktyka rozpoczynania celebracji Świętych Trzech Dni od Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty. Reforma Wielkiego Tygodnia i Triduum Wielkanocy, zwłaszcza po Soborze Watykańskim II, wraca do pierwotnego obchodu tych dni, przywracając w nich szczytowe miejsce Nocy Paschalnej. Mówią o tym normy ogólne nowego kalendarza rzymskiego i Roku Liturgicznego: „Święte Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego jaśnieje jako szczyt całego roku liturgicznego. 3 dni wielkanocne rozpoczynają się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, szczyt swój osiągają w Wigilię Paschalną, a kończą się Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania” (nr 18-19).
Wielki Czwartek - to pamiątka Wieczerzy Pańskiej - Ostatniej Wieczerzy Starego Testamentu i Pierwszej Nowego. Pan Jezus wszedł w swoją mękę, biorąc udział, wraz z uczniami, w posiłku paschalnym, przez który Naród Wybrany uroczyście obchodził swoje wyzwolenie z niewoli egipskiej i Przymierze z Bogiem. Podczas tej Wieczerzy Pan Jezus ustanowił pod postacią znaków pamiątkę ofiary, którą miał nazajutrz złożyć na krzyżu. Pod względem treści ten dzień jest tożsamy z uroczystością Ciała i Krwi Pańskiej (Boże Ciało). Przypomina on także pokorną służbę Jezusa, który umył nogi swoim uczniom i pozostawił im przykazanie miłości. Mimo nocy zdrady i niewierności, mimo bliskiej męki i śmierci, zostawił nam Testament miłości.
Wielki Piątek - w tym dniu „Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha” (1 Kor 5, 7). Liturgia zaprasza do rozważania biblijnego opisu męki Pańskiej, a następnie do uczczenia krzyża świętego. Główna myśl liturgii tego dnia nie skupia się jednak na Męce Zbawiciela, lecz na Odkupieniu. Podtrzymana została tradycja Kościoła rzymskiego niesprawowania w tym dniu Eucharystii. Można udzielić jedynie sakramentu pokuty i namaszczenia chorych.
Wielka Sobota - szczytowym momentem uroczystości śmierci i zmartwychwstania Pańskiego jest Noc Paschalna, święta noc chrześcijan. Chrystus przeszedł ze śmierci do życia i życiem obdarza swój lud. Jeden jedyny Jezus pokonał śmierć. Jeśli ktoś idzie za Nim, śmierć traci nad nim władzę. Próżna byłaby nasza wiara, gdyby nie było zmartwychwstania.
Leon XIV w rocznicę swojego pontyfikatu 8 maja 2026 roku odwiedził Papieskie Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach, także dom opieki „Świętej Marii od Drogi”. Jedno z trzech świadectw pensjonariuszy złożyła Polka Wiktoria - przypomina Vatican News.
Wiktoria przybyła 35 lat temu do Włoch w poszukiwaniu pracy, ale dotknęła ją choroba. Na długi czas dołączyła do bezdomnych, koczujących na neapolitańskim dworcu głównym. Afrykańska migrantka poinformowała ją, że co tydzień grupa wolontariuszy przybywa na neapolitański dworzec rozdając posiłki, kołdry i lekarstwa. Tak poznała Renatę. Gdy przeszła operację kostki, zabrała ją do domu opieki w kompleksie pompejańskiego sanktuarium „Świętej Marii od Drogi”.
Urodził się w Esneh, w Górnym Egipcie. Jego rodzice byli poganami. Kiedy miał 20 lat, został wzięty do wojska i musiał służyć w legionach rzymskich w pobliżu Teb. Z biegiem czasu zapoznał się jednak z nauką Chrystusa. Modlił się też do Boga chrześcijan, by go uwolnił od okrutnej służby. Po zwolnieniu ze służby wojskowej przyjął chrzest. Udał się na pustynię, gdzie podjął życie w surowej ascezie u św. Polemona. Potem w miejscowości Tabenna prowadził samotne życie, jednak zaczęli przyłączać się do niego uczniowie. Tak oto powstał duży klasztor. W następnych latach Pachomiusz założył jeszcze osiem podobnych monasterów. Po pewnym czasie zarząd nad klasztorem powierzył swojemu uczniowi św. Teodorowi, a sam przeniósł się do Phboou, skąd zarządzał wszystkimi klasztorami-eremami. Pachomiusz napisał pierwszą regułę zakonną, którą wprowadził zasady życia w klasztorach. Zobowiązywał mnichów do prowadzenia życia wspólnotowego i wykonywania prac ręcznych związanych z utrzymaniem zakonu. Każdy mnich mieszkał w oddzielnym szałasie, a zbierano się wspólnie jedynie na posiłek i pacierze. Reguła ta wywarła istotny wpływ na reguły zakonne w Europie, m.in. na regułę św. Benedykta. Regułę Pachomiusza św. Hieronim w 402 r. przełożył na język łaciński (Pachomiana latina). Koptyjski oryginał zachował się jedynie we fragmentach.
Historia ks. Larry’ego Hollanda z Vancouver nie jest jedynie szokującym epizodem ze szpitalnego korytarza. To znak groźnego przesunięcia granicy: od medycyny, która ma ratować i towarzyszyć, do systemu, który człowiekowi starszemu, osłabionemu i zależnemu od innych, podsuwa śmierć jako jedną z dostępnych możliwości. Właśnie dlatego tej sprawy nie wolno czytać jak sensacji, lecz jak ostrzeżenie.
Jak przeczytałam w portalu Zenith, w kanadyjskim szpitalu 79-letni ks. Larry Holland, człowiek po złamaniu biodra, usłyszał, że „opcją” może być także medycznie wspomagana śmierć. Szok jest tym większy, że nie chodziło o człowieka, który wyraził wolę umierania. Ks. Holland, powtórzę: miał złamane biodro. Potrzebował leczenia, rehabilitacji i zwyczajnej ludzkiej troski. Tymczasem w szpitalu usłyszał nie tylko diagnozę i zalecenia, ale również sugestię, że „opcją” może być MAiD, czyli Medical Assistance in Dying. Jak relacjonował, taka propozycja padła dwa razy: najpierw ze strony lekarza, a po kilku tygodniach wróciła w rozmowie z pielęgniarką. Nie jest to już więc opowieść o jednym niefortunnym zdaniu, jednym lekarzu czy jednej pielęgniarce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
