Reklama

Włocławek

I znów: Gaudeamus!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Na Papieskim Wydziale Teologicznym we Włocławku zajęcia rozpoczęły się 29 września Mszą św. koncelebrowaną w kaplicy im. Piusa X, mieszczącej się w gmachu uczelni. Liturgii przewodniczył dyrektor Studium Teologii - ks. dr Kazimierz Skoczylas. W koncelebrze byli ks. dr prał. Krzysztof Konecki, ks. dr Jacek Szymański i ks. dr Tadeusz Lewandowski.

Homilię wygłosił ks. Jacek Szymański, rozpoczynając od refleksji nad tragedią będącą skutkiem ataku terrorystycznego, mającego miejsce 11 września w Stanach Zjednoczonych. "To miesiąc łez, cierpienia i smutku" - mówił ks. Szymański i przywołał postać Ojca Świętego, bolejącego nad tym niesłychanym przejawem zła, nad obecnymi we współczesnym świecie siłami ciemności. Kaznodzieja przypomniał trzech Archaniołów: Michała, którego spotykamy w Apokalipsie; Gabriela, którego imię w języku hebrajskim oznacza "Duża moc"; oraz Rafała, którego spotykamy w Księdze Tobiasza. "W świecie, który wszedł w XXI wiek, trudno mówić o aniołach, archaniołach - mówił ks. Szymański - w świecie zafascynowanym postępem technicznym, osiągnięciami współczesnej cywilizacji (...) . Ale są aniołowie i archaniołowie, mówi nam o tym Objawienie" .

Po Komunii św. zgromadzonych powitał ks. dr Kazimierz Skoczylas. Przypomniał, aby wraz z postępami w zdobywaniu wiedzy teologicznej postępowała ich wiara w Boga. Prosił, by studenci cenili sobotnie Msze św., by stale na pieczy mieli rozwój swojej wiary. Na koniec Ksiądz Dyrektor podziękował za wkład pracy wszystkim osobom, które w minionym roku akademickim pełniły różnorakie funkcje na uczelni.

***

13 października br., o godz. 10.00, w bazylice katedralnej odbyła się Msza św. inaugurująca rok akademicki 2001/2002 w Studium Teologii we Włocławku. Koncelebrze przewodniczył biskup ordynariusz Bronisław Dembowski. Słowo wstępne wygłosił proboszcz katedralny - ks. prał. Stanisław Waszczyński.

Homilię wygłosił Pasterz diecezji, witając na wstępie bp. Czesława Lewandowskiego, celebransów oraz zgromadzonych na Eucharystii. Homilia dotyczyła odpowiedzialności jako źródła nadziei. Ksiądz Biskup podkreślił, że Bóg jest ojcem wszystkich ludzi, a nie tylko narodu wybranego. Powiedział także, iż podłość może doprowadzić człowieka do rozpaczy, gdyż posiada on sumienie. Zwracając się do studentów, Kaznodzieja przypomniał słowa Ojca Świętego: "Wy jesteście solą ziemi, wy jesteście światłością świata".

Dalsza część uroczystości inauguracyjnej odbyła się w auli im. Kardynała Wyszyńskiego w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego i rozpoczęła się odśpiewaniem hymnu państwowego. Słowo wstępne wygłosił Ksiądz Dyrektor. Mówiąc o szkołach wyższych, pozwalających odkrywać różne aspekty prawdy, wskazał na ich rolę i znaczenie dla Kościoła w Polsce. Absolwentami takich szkół są bowiem katolicy, z których wielu pragnie w sposób aktywny uczestniczyć w życiu publicznym naszej Ojczyzny.

Następnie ks. dr Tadeusz Lewandowski odczytał sprawozdanie za ubiegły rok akademicki, po czym wykład inauguracyjny pt. Święty Paweł wzorem nowej ewangelizacji wygłosił ks. dr Tomasz Michalski. Po wykładzie odbyła się immatrykulacja studentów pierwszego roku oraz wręczenie dyplomów magisterskich ubiegłorocznym absolwentom. Aktu tego dokonał dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego - ks. prof. dr hab. Jan Miazek, który następnie wygłosił krótkie okolicznościowe przemówienie. Głos zabrał jeszcze przedstawiciel absolwentów, a na zakończenie biskup włocławski Bronisław Dembowski. Ksiądz Biskup raz jeszcze przypomniał studentom, że są "solą ziemi".

Ostatnim aktem uroczystości było wspólne odśpiewanie hymnu Gaudeamus igitur.

***

Należy dodać, że w ubiegłym roku akademickim w Studium Teologii studiowało 591 studentów (235 we Włocławku i 356 w Oddziale w Koninie) . Z tej liczby 77 osób uzyskało w mijającym roku stopień magistra teologii. Wśród nich było 6 księży i 3 siostry zakonne.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

List KEP z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej

2026-03-21 18:26

[ TEMATY ]

KEP

św. Jan Paweł II

judaizm

Vatican Media

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.

Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Oświadczenie Kustodii Ziemi Świętej dot. zamknięcia bazyliki Grobu Bożego

2026-03-22 12:26

[ TEMATY ]

Jerozolima

Bazylika Grobu Pańskiego

Łukasz Głowacki

Krzyż na Bazylice Grobu Bożego w Jerozolimie

Krzyż na Bazylice Grobu Bożego w Jerozolimie
W ostatnich dniach pojawiły się różne doniesienia dotyczące zamknięcia Bazyliki Grobu Bożego oraz obchodów nadchodzącej Wielkanocy. W związku z tym Kustodia Ziemi Świętej uważa za stosowne przekazać kilka wyjaśnień.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję