„Najdrożsi, zapewniam Was i cały naród ukraiński, że w tych dniach w szczególny sposób modlę się za Waszą ukochaną ojczyznę” - przekonywał Jan Paweł II pielgrzymów z Ukrainy, zgromadzonych w listopadzie na audiencji generalnej w Watykanie.
„Módlmy się razem za Ukrainę i za naród ukraiński, który w tych dniach przeżywa być może najważniejsze chwile swojej historii” - głosi apel studentów ze Lwowa. Polacy dominują wśród narodów wspierających Ukrainę modlitwą, duchem, posunięciami politycznymi i pomocą materialną. „W tej ważnej i odpowiedzialnej chwili dla naszego państwa, wzywamy pojedyncze osoby, rodziny i cały naród do wspólnej modlitwy o pomoc Bożą” - napisali ukraińscy biskupi greckokatoliccy w specjalnym oświadczeniu. Polski Kościół nie pozostał obojętny na takie apele, bowiem 5 grudnia został ogłoszony przez Konferencję Episkopatu Polski dniem modlitw za naród ukraiński.
W chwili, w której piszę te słowa, nie jest wiadomo, jak ostatecznie rozwinie się sytuacja na Ukrainie. Od kilku dni zaglądam na stronę internetowa, utworzoną przez studentów Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego we Lwowie: http://www.ucu.edu.ua/tak/en, na której można przeczytać bieżące informacje o wydarzeniach w Kijowie oraz poznać listy z całego świata z wyrazami poparcia dla „pomarańczowej rewolucji” - głównie od studentów, m.in. z Polski, Kanady, USA, Wielkiej Brytanii, Włoch, Czech, Niemiec i Francji. W drugą stronę działa swoisty „most wdzięczności”. Za jego pośrednictwem otrzymałam podziękowanie, datowane na 26 listopada br., które czuję się zobowiązana przekazać wszystkim kielczanom wyrażającym poparcie dla Ukrainy. Takie podziękowania, wyraz serca, nie tracą nic ze swej aktualności, bowiem „pewne rzeczy są niewymierne”:
„Studenci i Kadra Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego we Lwowie do wszystkich wspierających Ukraiński Ruch na Rzecz Wolności i Demokracji
PODZIĘKOWANIE
W imieniu obywateli Ukrainy manifestujących na ulicach Kijowa i innych ukraińskich miast, oraz wszystkich naszych rodaków wspierających nas duchowo, materialnie i organizacyjnie - my, studenci Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego we Lwowie, pragniemy podziękować wszystkim, którzy za granicą poparli Ruch na Rzecz Wolności i Demokracji.
Wielu z Was demonstrowało w swoich krajach, pisaliście listy, stosowaliście petycje. Była to pomoc bezcenna. I nieważne, jaką przybrała formę, gdyż pewne rzeczy są niewymierne. Wasze wsparcie w tym czasie miało dla nas wartość niewyrażalną słowami.
Każda walka o wolność zależy od ludzi, środków finansowych i zaplecza organizacyjnego. Ale jest też coś więcej: Duch walki. To jedność ducha umożliwia ludziom dobrej woli mobilizację środków i zorganizowanie się. Jedność ta jest bezcenna i może być wsparta nawet najbardziej symbolicznym gestem.
COKOLWIEK UCZYNILIŚCIE UMOCNIŁO NAS DUCHOWO - A WŁAŚNIE SIŁY DUCHA POTRZEBUJEMY NAJBARDZIEJ W NASZYCH ZMAGANIACH.
NA ZAWSZE POZOSTANIEMY WAM WDZIĘCZNI!”.