We wschodniej części Rzeszowa, pośród niewysokich obiektów mieszkalnych Osiedla Mieszka I, położony jest kościół pw. św. Michała Archanioła, stanowiący centrum duszpasterskie parafii noszącej to samo wezwanie.
Początki tej świątyni sięgają roku 1981. Już wtedy na posesji, ofiarowanej diecezji przemyskiej przez Helenę Cieślewicz, funkcjonowała niewielka kaplica rektoralna pw. Trójcy Przenajświętszej, którą zarządzał rektor ks. Stanisław Potera. Nie mogła ona jednak sprostać wszystkim potrzebom duszpasterskim. W tej sytuacji ks. Potera wraz z grupą wiernych, w tajemnicy przed komunistycznymi władzami administracyjnymi, które z reguły blokowały rozwój sieci duszpasterskiej, przygotował materiały i gotowe elementy konstrukcyjne pod nową świątynię, zaprojektowaną przez rzeszowskiego architekta inż. Władysława Jagiełłę. Prace budowlane rozpoczęto 25 września 1981 r. Prowadził je zespół robotników kierowany przez Piotra Janowskiego z Domaradza. Wśród wiernych inicjatywa budowy świątyni spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. Nie tylko nie ulękli się gróźb funkcjonariuszy służb komunistycznych, ale z wielkim zaangażowaniem włączyli się w prace budowlane oraz w czuwanie, mające na celu obronę „nielegalnie” prowadzonej budowy. To wszystko pozwoliło wznieść zręby świątyni w rekordowo krótkim czasie - dwóch dni. Prace wykończeniowe zajęły wprawdzie jeszcze wiele czasu, ale po niespełna dwóch miesiącach, świątynia była na tyle przygotowana, że 8 listopada 1981 r. poświęcił ją biskup przemyski Ignacy Tokarczuk.
Świątynia miała ok. 450 m2 powierzchni użytkowej. Początkowo zaspokajała potrzeby duszpasterskie rektoratu, wkrótce jednak, po podniesieniu jej do rangi kościoła parafialnego, ustanowionej 22 czerwca 1982 r. parafii pw. św. Michała Archanioła i związanemu z tym wzrostem liczby parafian, okazała się niewystarczającą. Podjęto więc decyzję o jej rozbudowie o dwie nawy boczne, co miało zwiększyć jej powierzchnię o ok. 200 m2. Projekt tej inwestycji opracował inż. Bronisław Wrona. Zrealizowano ją, mimo sprzeciwu władz miejskich, w 1987 r. Pociągnęła ona też za sobą dodatkowe prace przy wystroju wnętrza. Kościół konsekrował 16 grudnia 2000 r. ordynariusz rzeszowski, bp Kazimierz Górny.
Świątynia św. Michała jest obecnie obiektem trzynawowym. Pierwotny wystrój wnętrza zaprojektował inż. Andrzej Smoczyński. Jego uzupełnienie po rozbudowie jest autorstwa arch. Romana Orlewskiego. W całości daje to piękny nastrój, skłaniający do modlitwy i refleksji. Na szczególną uwagę zasługują, znajdujące się w kościele malowidła: obraz Matki Bożej Częstochowskiej autorstwa Barbary Smoczyńskiej, zdobiący ścianę główną prezbiterium oraz obrazy Najświętszego Serca Jezusowego i Świętego Michała Archanioła, znajdujące się w nawach bocznych, namalowane przez Emila Polita.
W roku 1996, w piętnastą rocznicę powstania kościoła, dokonały się dwa ważne wydarzenia. Najpierw, 17 grudnia Rada Miasta dokonała zmiany nazwy ulicy, przy której znajduje się kościół, z Kwietniowej na św. Michała, a następnie, 22 grudnia, odsłonięto i poświęcono figurę Archanioła, zaprojektowaną przez rosyjską artystkę Tatianę Neweseła. Fakty te świadczą, że Patron kościoła cieszy się wielką czcią wśród parafian i wpisał się trwale w dzieje osiedla i miasta. Sam kościół stanowi prężne centrum duszpasterskie.
Patron kościoła i parafii walczył z szatanem w obronie Bożej sprawy. Podobną rolę w okresie komunistycznym odegrała świątynia z Osiedla Mieszka I - pomogła obronić wiarę, zintegrować wspólnotę parafialną oraz pogłębić religijność parafian. Wydaje się, że takie zadanie stoi przed nią również w obecnym czasie, zdominowanym przez ideologię laicką. Należy życzyć, aby były to zmagania zwycięskie, owocujące wzrostem moralności, pogłębieniem życia religijnego i świętością.