Reklama

Biskup Banja Luki w Ocicach

W parafii Ocice do dziś żyje wielu dawnych mieszkańców Gumiery. Ta bośniacka miejscowość zamieszkana była głównie przez emigrantów z Polski. Proboszczem parafii był wówczas ks. Antoni Dujlowicz. Poniósł on śmierć męczeńską w 1943 r. Polscy mieszkańcy Gumiery po zakończeniu II wojny wrócili do Polski. Wielu z nich osiedliło się w okolicach Bolesławca. Nie zapomnieli jednak o swoim pasterzu. Trwają właśnie przygotowania do beatyfikacji sługi Bożego ks. Antoniego Dujlowicza.

Niedziela legnicka 42/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę 12 września parafię Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ocicach, dekanat Nowogrodziec, odwiedził biskup Banja Luki Franjo Komarica - przewodniczący Episkopatu Bośni i Hercegowiny. Dostojnego gościa powitał ks. Jan Słomka - dziekan dekanatu Nowogrodziec oraz proboszcz parafii - ks. kan. Jerzy Marczak. Ks. Jan Słomka podkreślił związek parafii w Ocicach z ziemią bośniacką. Ksiądz Dziekan powiedział: „Mieszkańcy parafii w Ocicach po II wojnie światowej przybyli z miejscowości Gumiera w Bośni i do dziś zachowują żywą pamięć o tamtych czasach, a szczególnie o swoim proboszczu słudze Bożym ks. Antonim Dujlowiczu, którego portret przez cały ten okres znajduje się w tym kościele”.
Przed Mszą św. w świetlicy biskup Franjo Komarica w obecności biskupa gliwickiego Jana Wieczorka, z którym przyjechał, i ks. prof. Józefa Strusia spotkał się i rozmawiał z mieszkańcami Ocic, głównie z osobami, które mieszkały w Gumierze i pamiętają śp. ks. Antoniego Dujlowicza. Zarówno mieszkańcy Ocic, jak i Ksiądz Biskup mają nadzieję, że ks. Antoni Dujlowicz zostanie w niedługim czasie wyniesiony na ołtarze. Trzeba się o to modlić i wesprzeć ten proces swoim świadectwem. Ksiądz Biskup przekazał na ręce proboszcza ks. Jerzego Marczaka obraz bł. Jana Mertza, a mieszkańcom Ocic podarował książki o ks. Antonim Dujlowiczu pt.: Wierny aż do śmierci, autorstwa ks. dr. Anto Orlovaca - wikariusza generalnego diecezji Banja Luka. Następnie Mszy św. koncelebrowanej w intencji sługi Bożego ks. Antoniego Dujlowicza przewodniczył bp Franjo Komarica przy współudziale ks. prof. dr. Józefa Strusia (SDB) z Rzymu oraz swojego kapelana.
Homilię wygłosił ks. prof. dr Józef Struś. Mówił o ludzkich słabościach, grzechu i miłosierdziu Bożym. Ksiądz Profesor, nawiązując do niedzielnych czytań, podkreślił potrzebę wsłuchiwania się w Słowo Boże, potrzebę bycia ludźmi modlitwy i zastanowienia się nad własnym postępowaniem oraz ufność w Miłosierdzie Boże.
Na zakończenie Mszy św. bp Franjo Komarica mówił do zebranych w świątyni o wielkim darze, jakim jest Eucharystia, która jednoczy uczniów Jezusa Chrystusa i czyni z nich Jego świadków. „Aby Eucharystia mogła być sprawowana - mówił Ksiądz Biskup - potrzebny jest kapłan, o czym jako lud Boży bardzo dobrze wiecie i z tego powodu kochacie swoich kapłanów. Ja Wam dziękuję za okazywanie tej życzliwości, a Bogu dziękuję za to wszystko, co wypływa z Waszych serc. Cieszcie się dalej darami Jezusa Chrystusa, obecnymi także w kapłanach, w Waszych rodzinach i w Was samych. Tak jak Chrystus wiąże nas dzisiaj w jedną wielką rodzinę, tak i wiąże nas z poprzednimi pokoleniami, z tymi wszystkimi, co odeszli do Pana i spoczywają w pokoju. Oni też stanowią jedną wspólnotę wokół Jezusa Chrystusa”. Ksiądz Biskup mówił dalej, że Bóg nas obdarza wieloma darami. Mamy tego świadomość tym bardziej, gdy patrzymy na życie kapłanów, szczególnie w takich sytuacjach, jakie miały miejsce w przypadku waszego proboszcza ks. Antoniego Dujlowicza. Ubiegły wiek był stuleciem tragicznym dla ludzkości. Powodem tego był fakt, że część ludzi odrzuciła Pana Boga. Jednak zarówno w przeszłości, jak i dzisiaj są ludzie, którzy żyją według wskazań Pana Boga i starają się o to, by prawo Boże było szanowane. W tych tragicznych czasach człowiek przyczynił się do męczeństwa wielu ludzi. Ale dzięki tym świętym męczennikom, świadkom wiary w Jezusa Chrystusa, Słowo Boże jest nadal głoszone.

Ks. Antoni Dujlowicz

w latach 1939-1943 był proboszczem w nieistniejącej już dziś miejscowości Gumiera (na terenie Bośni), która zamieszkana była przez Polaków. Przez lata posługi kapłańskiej Ksiądz Antoni poświęcił swoje młode życie Bogu i polskim mieszkańcom Gumiery. Udzielał sakramentów świętych, uczył życia według nauki Jezusa Chrystusa, był przyjacielem dzieci i młodzieży. Ks. Antoni w sposób zdecydowany stawał w obronie moralności i wiary. Za taką postawę 11 lipca1943 r. został w okrutny sposób zamordowany. Od momentu tej tragicznej śmierci mieszkańcy Gumiery, a dzisiaj mieszkańcy Ocic, modlą się w intencji beatyfikacji sługi Bożego Księdza Antoniego. Od kilku lat trwa proces o wyniesienie ks. Antoniego Dujlowicza na ołtarze. Mieszkańcy parafii w Ocicach przez swoje zeznania i świadectwa o posłudze świątobliwego kapłana wnieśli wkład w bogatą dokumentację o życiu i męczeńskiej śmierci ks. Antoniego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

XIX Święto Dziękczynienia/Abp Wojda: Błogosławieni to przyjaciele Boga

2026-06-07 13:16

[ TEMATY ]

Świątynia Opatrzności Bożej

wprowadzenie relikwii

Łukasz Krzysztofka

W tym roku XIX Święto Dziękczynienia w Świątyni Opatrzności Bożej przebiega pod hasłem „Dziękujemy za świadectwo wiary”. Do kościoła zostały wprowadzone relikwie bł. Bolesławy Lament – patronki jedności w 35. rocznicę jej beatyfikacji i bł. ks. Józefa Stanka – pallotyna, męczennika II wojny światowej, zamordowanego podczas powstania warszawskiego.

Centralnym punktem obchodów była msza św. z udziałem biskupów w Świątyni Opatrzności Bożej. Liturgii przewodniczył abp Tadeusz Wojda, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

Papież do Hiszpanów: wróćmy do Boga, On ukształtował ten kraj

2026-06-07 14:27

[ TEMATY ]

Hiszpania

Boże Ciało

Vatican Media

Leon XIV przewodniczy dziś w Madrycie procesji Bożego Ciała. W Hiszpanii uroczystość ta została przeniesiona na niedzielę. Papież podkreślił, że jest to dzień szczególny, który przywraca nas do korzeni wiary. W obecności 1,2 mln wiernych Ojciec Święty zaapelował o powrót do Jezusa obecnego w Eucharystii, bo to On ukształtował Hiszpanię, a dziś na nowo może stać się światłem i źródłem, które nawodni wyschłe obszary serca.

Podczas Eucharystii poprzedzającej procesję Papież przypomniał, że uroczystość ta od wieków kształtuje pobożność, kulturę i życie hiszpańskiego narodu. „Nie chodzi tu o zewnętrzną manifestację, folklorystyczny relikt czy zwykłą ozdobę estetyczną. Chodzi tu o wiarę w obecność Pana Zmartwychwstałego, który żyje i nadal przechodzi pośród nas, który staje się chlebem dla naszego głodu życia i nawiedza zakamarki naszego serca oraz naszej historii, także te najciemniejsze”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję