Reklama

Oaza w Sobocie

„Nasz świat ogarnia wielki smutek, smutek nie do uleczenia. Żyjemy na wielkiej pustyni. Pustynia jest ziemią, na której nic już nie rośnie, ziemią bez przyjaciół i przytulnego kąta, ziemią na której ludzie nie żyją już dla innych. Jednak na tej wielkiej pustyni możemy być małą oazą, gdzie wszystko rozpocznie się raz jeszcze, gdzie życie znowu zacznie rozkwitać” (Phil Bosmans).

Niedziela legnicka 38/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ruch Światło-Życie, jako chrześcijański ruch formacyjny, pragnący pomagać ludziom każdego wieku i stanu w dążeniu do dojrzałej wiary, wypracował system formacyjny, w którym można wyodrębnić trzy etapy: ewangelizacja, katechumenat, diakonia. Jedną z podstawowych metod formacji jest oaza rekolekcyjna. Jest ona formą intensywnego doświadczenia życia Kościoła: we wspólnocie, w liturgii, na spotkaniu ze Słowem Bożym, w miłości braterskiej. Piętnastodniowe rekolekcje trzech stopni mają program oparty na tajemnicach Różańca św. (radosnych, bolesnych, chwalebnych) i układzie roku liturgicznego. W naszej diecezji rekolekcje tego typu również miały miejsce. Jednymi z nich była Oaza Nowego Życia I°, która odbyła się od 26 czerwca do 13 lipca w Sobocie koło Lwówka Śląskiego. Wzięło w niej udział 41 osób. Naszymi moderatorami byli: ks. Artur Kaproń i ks. Dariusz Markowicz, wspomagało ich 2 kleryków z WSD w Legnicy oraz 5 animatorów. Plan każdego dnia był dość napięty. Do stałych elementów programu należały: jutrznia, szkoła śpiewu prowadzona przez kleryka Karola, szkoła modlitwy prowadzona przez kleryka Pawła, spotkania w grupach z animatorami, namiot spotkania (osobista modlitwa oparta na Słowie Bożym), pogodny wieczór, modlitwa wieczorna. Punktem centralnym każdego dnia była Eucharystia - źródło i szczyt życia chrześcijańskiego. Pierwszym punktem kulminacyjnym oazy I stopnia jest osobiste przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela. Odbyło się ono w 4. dniu rekolekcji i było zakończeniem etapu ewangelizacji, opierającej się na czterech prawach życia duchowego. Uczestnicy dokonali w tym dniu najważniejszego wyboru w swoim życiu, oddając je Chrystusowi. 12. i 14. dnia rekolekcji, posłuszni swemu Panu, wyszli, jak Apostołowie, dwójkami, by podzielić się swoim doświadczeniem ze spotkaniem z Chrystusem z mieszkańcami Soboty. W dniu zesłania Ducha Świętego (tj. 13. dnia rekolekcji) wszyscy udali się na pielgrzymkę do Barda Śląskiego. Tam miał miejsce Dzień Wspólnoty: spotkały się wszystkie oazy, które odbywały swoje rekolekcje w I turnusie. W tym dniu, podczas tzw. godziny odpowiedzialności, uczestnicy mieli możliwość podpisania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. KWC jest szczególną formą świadectwa, wyrazem Nowej Kultury, polegającej na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność. Osoby, które podpisały KWC, zdecydowały się na całkowitą abstynencję od alkoholu i innych używek oraz modlitwę, aby w ten sposób pomóc tym, którzy trwają w niewoli różnego rodzaju nałogów. Rekolekcje zakończyła uroczysta agapa - „uczta miłości”, przygotowana przez naszą „kadrę”. Oaza ta nie odbyłaby się, gdyby nie życzliwość wielu ludzi. Dlatego serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy pomogli w organizacji rekolekcji: ks. prał. Janowi Myckowi, ks. kan. Janowi Kułynie, księżom michalitom z Soboty, rodzicom ks. Artura i wiernym z parafii pw. św. Piotra i św. Pawła w Sobocie, którzy wspierali naszą kuchnię, rodzicom uczestników, którzy ofiarowali nam ciasta na agapę oraz wszystkim, którzy pamiętali o nas w modlitwie. Jednocześnie ośmielamy się prosić o dalszą modlitwę, aby rekolekcje, które przeżyliśmy, przyniosły obfity owoc w naszym życiu, abyśmy zmieniając siebie - zmieniali świat.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Twierdzenie: "religijna wieś, niereligijne miasto" to mit. Konferencja z okazji 26. Dnia Papieskiego

2026-09-15 18:51

[ TEMATY ]

konferencja

religijna wieś

niereligijne miasto

mit

26. Dzień Papieski

Marcin Chara

Wieńce okazały się prawdziwymi dziełami sztuki

Wieńce okazały się prawdziwymi dziełami sztuki

Schemat: religijna wieś i niereligijne miasto coraz mniej przystaje do dynamizmu religijności w Polsce - powiedział ks. Wojciech Sadłoń z UKSW podczas konferencji naukowej „Ewangelizacja w wielkich miastach”. Wydarzenie otworzyło obchody XXVI Dnia Papieskiego, przeżywanego w tym roku pod hasłem „Św. Jan Paweł II. Uczeń-Misjonarz”.

Profesor UKSW wskazał, że kluczem do rozumienia różnicy pomiędzy religijnością miasta i wsi jest zjawisko zakorzenienia oraz świadomość związku między więziami lokalnymi a religijnością.
CZYTAJ DALEJ

Łatwo stać się człowiekiem, który komentuje Boga, zamiast za Nim pójść

Rozważanie do Ewangelii Łk 7, 31-35

Czytania liturgiczne na 16 września 2026;
CZYTAJ DALEJ

Dzisiejsza przypowieść, mimo takich czy innych trudności, jest pełna nadziei

2026-09-16 13:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pl.wikipedia.org

"Przypowieść o robotnikach w winnicy"

Przypowieść o robotnikach w winnicy

Dzisiejsza przypowieść, mimo takich czy innych trudności, jest pełna nadziei. Któż z nas, patrząc uczciwie na swoje życie, może powiedzieć, że pracuje dla Pana od pierwszej godziny?

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję