Kilkuset księży, siostry zakonne, polonijni działacze społeczni, grupy parafialne i całe rodziny, Amerykanie, Polacy, Czesi, Rosjanie - w sumie ponad 4,5 tys. osób wzięło udział w XVII Pieszej Polonijnej
Pielgrzymce do sanktuarium maryjnego w Merrillville w Indianie.
Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, rekord liczby pątników maszerujących do Merrillville, ustanowiony kilka lat wcześniej, nie został w tym roku pobity. Jednakże zdaniem organizatorów, tegoroczna pielgrzymka
i tak jest wielkim sukcesem organizacyjnym. W tym roku hasłem przewodnim dla pątników było wspomnienie ustanowienia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Głównym celebransem Mszy św.
polowej, kończącej pielgrzymkowy trud w maryjnym sanktuarium w Merrillville w Indianie był bp Tadeusz Jakubowski.
Najmłodszym uczestnikiem pielgrzymki był 5-miesięczny chłopiec, który pod opieką rodziców całą trasę przebył w wózeczku. Podobno w większości spał, spokojnie kołysany miarowym pątniczym śpiewem. Najstarszym
z braci był znany i wytrawny pielgrzym, 76-letni Polonus z centrum Chicago.
- Jak co roku mamy na pielgrzymce przedstawicieli prawie wszystkich polonijnych parafii działających na terenie Wietrznego Miasta, m.in. z Cicero, z kościoła św. Konstancji, z Władysławowa,
Jackowa - komentuje dobry duch pielgrzymki, a jednocześnie jej główny organizator i szef techniczny, ks. Józef Zuziak. - Mowa tu, oczywiście, nie tylko o samych księżach, ale przede wszystkim
o wiernych stanowiących dowód bardzo aktywnego duchowego życia swych parafii.
Na szczególną uwagę zasługują ci, którzy na XVII Polonijną Pieszą Pielgrzymkę przyjechali z Polski. Byli to księża z Katowic, Krakowa, Łomży, Zakopanego oraz z Częstochowy.
- Idę w pielgrzymce już 12. raz - wyznał jeden z jej uczestników, Józef Gładysz. - W poprzedniej towarzyszyła mi 4-letnia córeczka Gabrysia, w tym roku wybrałem się sam. Za każdym
razem mam inną intencję, za każdym razem wynoszę z tej modlitewnej trasy zupełnie coś innego.
Piesza pielgrzymka do Merrillville, organizowana na wzór polskich pielgrzymek do Częstochowy, ma za zadanie nie tylko podkreślenie znaczenia maryjnego święta sierpniowego, ale przede wszystkim uduchowienie
członków polonijnego Kościoła.
- Mamy nadzieję, że z każdym rokiem będzie nas na tej pielgrzymce coraz więcej - wyraził nadzieję ks. J. Zuziak. - Do zobaczenia za rok.
Opowiadanie o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia odzwierciedla przekonanie, że każde cierpienie i choroba stanowią karę za grzech. Wybrzmiewa to również w pytaniu uczniów Jezusa, które do Niego skierowali: „Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?”. Skoro jest kalectwo, musi być ktoś, kto jest tego winny, na skutek popełnionego grzechu. W ten sposób dociekania nad przyczynami cierpienia i niepełnosprawności zamieniają się w oskarżenia pod adresem cierpiących lub ich bliskich. Bólu, jaki z tego wynika, mocno doświadczył starotestamentowy Hiob. Przecież Elifaz, Bildad i Sofar przybyli do Niego jako przyjaciele, ale rychło przeobrazili się w surowych oskarżycieli. Takie podejście znalazło też wyraz w pytaniu zadanym Jezusowi przez Jego uczniów. Co więcej, ono wciąż odżywa w zetknięciu się z ludźmi, którzy cierpią i są niepełnosprawni. Widząc ich albo spotykając się z nimi, ulegamy tej samej pokusie, co przyjaciele Hioba i uczniowie Jezusa. Wynika ona z założenia, że każdy, kto cierpi, cierpi za grzechy swoje albo innych ludzi.
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański, Papież wskazał, że „jesteśmy wezwani do przeżywania chrześcijaństwa «z otwartymi oczami». Wiara nie jest ślepym aktem, abdykacją rozumu ani ulokowaniem się w jakiejś pewności religijnej, która powoduje, że odwracamy wzrok od świata”. Ojciec Święty dodał, że „wiara pomaga nam patrzeć z punktu widzenia Jezusa, Jego oczami”. Mamy „otwierać oczy, tak jak to czynił Jezus, przede wszystkim na cierpienia innych i na rany świata”.
Nawiązując do niedzielnej Ewangelii, która opowiada o uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia, Papież powiedział, że ten ewangeliczny fragment mówi o tajemnicy zbawienia. Bóg posłał Syna – światłość świata do ludzkości kroczącej w mrokach; Jezus jest tym, który otworzył oczy niewidomych i oświecił nasze życie.
Cały Liban przestał być bezpiecznym miejscem. Ostrzeliwane są nie tylko tereny zajmowane przez bojówki Hezbollahu, ale wioski i miasta w całym kraju. „Wśród przesiedleńców panuje ogromny strach, bo nigdy nie wiadomo, co może się wydarzyć, sprawiając, że bezpieczne miejsce w jednej chwili stanie się śmiertelną pułapką” - mówi brat Tony Choukri. Franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej jest gwardianem klasztoru św. Józefa w Bejrucie.
Od pierwszych godzin wojny, franciszkanie otworzyli swój klasztor i przylegające do niego budynki duszpasterskie dla potrzebujących. „Będziemy nadal przyjmować tych, którzy są w potrzebie - zapewnia zakonnik. - Dość już tego cierpienia, człowiek nie jest przedmiotem, śmierć nie jest ani środkiem, ani narzędziem do zmiany strategii, demografii i granic”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
