Kilkuset księży, siostry zakonne, polonijni działacze społeczni, grupy parafialne i całe rodziny, Amerykanie, Polacy, Czesi, Rosjanie - w sumie ponad 4,5 tys. osób wzięło udział w XVII Pieszej Polonijnej
Pielgrzymce do sanktuarium maryjnego w Merrillville w Indianie.
Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, rekord liczby pątników maszerujących do Merrillville, ustanowiony kilka lat wcześniej, nie został w tym roku pobity. Jednakże zdaniem organizatorów, tegoroczna pielgrzymka
i tak jest wielkim sukcesem organizacyjnym. W tym roku hasłem przewodnim dla pątników było wspomnienie ustanowienia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Głównym celebransem Mszy św.
polowej, kończącej pielgrzymkowy trud w maryjnym sanktuarium w Merrillville w Indianie był bp Tadeusz Jakubowski.
Najmłodszym uczestnikiem pielgrzymki był 5-miesięczny chłopiec, który pod opieką rodziców całą trasę przebył w wózeczku. Podobno w większości spał, spokojnie kołysany miarowym pątniczym śpiewem. Najstarszym
z braci był znany i wytrawny pielgrzym, 76-letni Polonus z centrum Chicago.
- Jak co roku mamy na pielgrzymce przedstawicieli prawie wszystkich polonijnych parafii działających na terenie Wietrznego Miasta, m.in. z Cicero, z kościoła św. Konstancji, z Władysławowa,
Jackowa - komentuje dobry duch pielgrzymki, a jednocześnie jej główny organizator i szef techniczny, ks. Józef Zuziak. - Mowa tu, oczywiście, nie tylko o samych księżach, ale przede wszystkim
o wiernych stanowiących dowód bardzo aktywnego duchowego życia swych parafii.
Na szczególną uwagę zasługują ci, którzy na XVII Polonijną Pieszą Pielgrzymkę przyjechali z Polski. Byli to księża z Katowic, Krakowa, Łomży, Zakopanego oraz z Częstochowy.
- Idę w pielgrzymce już 12. raz - wyznał jeden z jej uczestników, Józef Gładysz. - W poprzedniej towarzyszyła mi 4-letnia córeczka Gabrysia, w tym roku wybrałem się sam. Za każdym
razem mam inną intencję, za każdym razem wynoszę z tej modlitewnej trasy zupełnie coś innego.
Piesza pielgrzymka do Merrillville, organizowana na wzór polskich pielgrzymek do Częstochowy, ma za zadanie nie tylko podkreślenie znaczenia maryjnego święta sierpniowego, ale przede wszystkim uduchowienie
członków polonijnego Kościoła.
- Mamy nadzieję, że z każdym rokiem będzie nas na tej pielgrzymce coraz więcej - wyraził nadzieję ks. J. Zuziak. - Do zobaczenia za rok.
Papież uznaje karę śmierci za niedopuszczalną, ponieważ godzi ona w nienaruszalność i godność osoby ludzkiej. Leon XIV stwierdził, że sprawiedliwość i dobro wspólne mogą być chronione bez uciekania się do tej kary.
Papież Leon XIV napisał na swoim oficjalnym koncie w serwisie X, że Kościół katolicki uważa karę śmierci za niedopuszczalną. „Kara śmierci jest niedopuszczalna, ponieważ godzi w nienaruszalność i godność osoby ludzkiej. Dobro wspólne może być chronione, a wymogi sprawiedliwości mogą zostać zachowane bez uciekania się do kary śmierci.” – napisał Ojciec Święty.
Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
Modlić się, żeby nie miał zespołu Downa, to jak modlić się, żeby nie miał brązowych oczu albo swojego uśmiechu - mówi Michelle Schachle. Uzdrowienie jej syna Michaela Kościół uznał za cud, który otworzył drogę do beatyfikacji ks. Michaela McGivneya, założyciela Rycerzy Kolumba. Podczas wizyty w Polsce Michelle i jej mąż Daniel, rodzice trzynaściorga dzieci, opowiadają Vatican News o dramatycznej diagnozie, modlitwie w Fatimie i ufności w Bożą wolę.
„Lekarze powiedzieli nam, że szanse na przeżycie wynoszą zero procent. Zapytałem, jakie są naprawdę szanse, ale powtórzyli: żadnych. Żadne dziecko nie przeżyło takiej diagnozy” – wspomina Daniel Schachle, Rycerz Kolumba z Tennessee.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
