Reklama

Przewodnik pielgrzymkowy

Idziemy do Matki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Początki Pielgrzymki Zagłębiowskiej wychodzącej z Będzina-Syberki sięgają lat 80., kiedy to uzyskano zgodę na budowę świątyni. Wtedy pątnicy dziękowali za możliwość budowy własnej świątyni, której proboszczem jest ks. prał. Stefan Gibała. I tak już pozostało. Stopniowo, do parafii na Syberce dołączały kolejne grupy pielgrzymów”. W tym roku Pielgrzymka Zagłębiowska wyruszy po raz 23., a po raz 13. jako część Pielgrzymki Sosnowieckiej. „Kiedy powstała diecezja sosnowiecka, zastanawiano się, czy nie połączyć grupy wyruszającej z Olkusza z grupą zagłębiowską. Uznaliśmy, że tym, co będzie łączyć całą naszą diecezję, będzie jedna pielgrzymka, która składa się z dwóch części. I tak co roku z Będzina-Syberki wędruje ok. 2 tysiący osób, podobnie z Olkusza” - wyjaśnia ks. Marek. „Warunkiem uczestnictwa w pielgrzymce jest uznanie jej religijnego charakteru. Ma ona charakter pokutny. To nie jest spacer w gronie przyjaciół” - dodaje. - Aby wziąć udział w pielgrzymce, trzeba się na nią zapisać. Można to zrobić w swojej parafii nawet jeden dzień przed wyruszeniem. Ale najważniejszą sprawą jest wyznaczenie sobie jakiejś intencji modlitewnej, która będzie nas motywowała do drogi. Utrudnienia i cierpienia dużo łatwiej się znosi, gdy widzi się ich jasno określony cel”.
Drugą ważną radą, jaką daje kierownik pielgrzymki, jest nastawienie na życie sakramentalne. W czasie drogi jest dużo czasu na spowiedź świętą, a co rano celebrowana jest Eucharystia. Zaangażowanie w działania grupy, w której się podąża, to kolejna rada. Włączać się można na różne sposoby czy to przez aktywny udział w modlitwach, śpiewie czy np. poprzez niesienie nagłośnienia, a skończywszy na uśmiechu i ciepłym słowie. „To, że w czasie pielgrzymki zwracamy się do siebie: Bracie, Siostro - świadczy o tym, że mamy tworzyć jedną wielką rodzinę” - podkreśla ks. Turlejski.
Nowością tegorocznej pielgrzymki będzie udział Ochotniczej Straży Pożarnej powiatu będzińskiego. Strażacy powędrują na Jasną Górę w galowych strojach. I jak zawsze dwa wieczory spędzone w trasie będą miały odpowiednia oprawę. 23 sierpnia odbędzie się przegląd piosenki pielgrzymkowej. Każda z 14 grup wydeleguje swoich przedstawicieli, którzy zaśpiewają wybraną przez siebie pieśń. 24 sierpnia przewidziane jest spotkanie przy ognisku, w czasie którego ks. Paweł Kempiński i ks. Piotr Pilśniak przedstawią możliwości uczestniczenia w Spotkaniu Młodych w Kolonii w 2005 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Marek pokazuje, że miejsce modlitwy staje się miejscem walki o człowieka

2026-01-02 10:16

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie przenosi nas do Szilo, do miejsca modlitwy i ofiary. Anna wstaje po uczcie i idzie przed oblicze Pana. Tekst notuje, że Heli siedzi na krześle przy odrzwiach przybytku. Obraz kapłana na progu sanktuarium tworzy tło dla modlitwy, która rodzi się z bólu. Anna modli się „w głębi duszy”. W hebrajskim mówi się o „goryczy duszy” (mārath nephesh). To przenika ciało i serce. Ona płacze i składa ślub. Ślub (neder) w Biblii jest poważnym zobowiązaniem, które wiąże człowieka przed Bogiem. Anna obiecuje oddać syna Panu na całe życie. Wspomina o brzytwie, która nie dotknie jego głowy. To znak nazireatu, poświęcenia podobnego do Samsona.
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia odsłaniają bliskość królestwa, a słowo otwiera serce na nawrócenie

2026-01-02 10:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org

Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
CZYTAJ DALEJ

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję