28 czerwca 2000 r. zmarł ks. prof. Józef Tischner. Jego śmierć
była bolesną stratą dla Kościoła w naszej Ojczyźnie i polskiej myśli
katolickiej. Odszedł bowiem kapłan, duszpasterz akademicki, duchowy
przywódca NSZZ "Solidarność", wybitny filozof, autor licznych prac
naukowych, syn podhalańskiej ziemi.
W dniach od 30 maja do 2 czerwca br. Kraków przeżywał
Dni Tischnerowskie, zorganizowane po raz pierwszy pod patronatem
Papieskiej Akademii Teologicznej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Państwowej
Wyższej Szkoły Teatralnej i Społecznego Instytutu Wydawniczego "Znak"
. W tym niezwykłym wydarzeniu uczestniczyli studenci Prymasowskiego
Instytutu Teologicznego w Gnieźnie: Artur Łuczak i Sławomir Tarczewski.
Obchody Dni Tischnerowskich zainaugurowano otwarciem wystawy zatytułowanej
Tischner, która okazała się wspaniałą prezentacją życia i działalności
tego wielkiego człowieka.
Kolejne dni przeznaczone zostały na poznawanie i rozważanie
myśli ks. Tischnera, podczas trzech sesji naukowych. Niezwykłym przeżyciem
było także spotkanie w ogrodach "Znaku", podczas którego wręczono
po raz pierwszy nagrody im. ks. Józefa
Tischnera. Ich laureatami zostali: prof. Stefan Swieżawski,
Jan Nowak-Jeziorański i ks. Herbert Hlubek. Ciekawym wydarzeniem
artystycznym był spektakl, zatytułowany Pan z wami. Opierał się on
na biografii pt. Tischner.
"Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki
unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu
pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie
Jego samego, aby człowiek - poznając Go i miłując - mógł dotrzeć
także do pełnej prawdy o sobie" (Jan Paweł II, encyklika Fides et
ratio).
Ksiądz Profesor w swym ziemskim życiu urzeczywistniał
przytoczone wyżej słowa Ojca Świętego, wcielał w czyn Boży zamysł,
wskazujący na to, że wiara i wiedza nie są z natury sprzeczne z sobą,
ale wzajemnie się uzupełniają. Ten wielki Pasterz Kościoła całym
sobą szukał ostatecznej Prawdy, czyli Boga i głosił, że łącząc żywą
wiarę ze zgłębianiem wiedzy, można jeszcze bardziej zbliżyć się do
wartości najwyższej, jeszcze ściślej zjednoczyć się z Panem.
Przewodnicy Jasnogórskiego Centrum Informacji szczególnie w czasie Wielkiego Postu zachęcają do przejścia specjalną trasą „Via Crucis”. Przybywający na Jasną Górę pielgrzymi mogą nie tylko przejść od stacji do stacji, drogi krzyżowej na Wałach czy zobaczyć obrazy ukazujące 18 spotkań z Chrystusem cierpiącym i zmartwychwstałym Jerzego Dudy-Gracza, ale także zarówno jedne z najstarszych przedstawień Męki Pańskiej w Kaplicy Matki Bożej, jak i te współczesne, ofiarowane przez węgierskich pielgrzymów.
„Via Crucis” to jedna z kilku tras tematycznych, która jest przygotowana dla pielgrzymów. Choć można ją poznawać przez cały rok, to w czasie Wielkiego postu ma ona szczególny wymiar. Wśród tras tematycznych, które proponuje Jasnogórskie Centrum Informacji jest np. „twierdza” czyli „Fortalitium Marianum” czy trasa „standardowa”.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
W święto Katedry św. Piotra, 22 lutego, w bazylice Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie odbyły się uroczystości odpustowe. Sumie odpustowej z udziałem kanoników Kapituły Chełmskiej przewodniczył bp Józef Wróbel.
W sanktuarium Matki Bożej Chełmskiej główne uroczystości odpustowe zawsze odbywają się we wrześniu. Jednak od czasu, gdy świątynię na Górze Chełmskiej podniesiono do godności bazyliki mniejszej, drugi odpust jest obchodzony 22 lutego. W tym czasie wierni wspominają również nawiedzenie Chełma przez Matkę Bożą w znaku fatimskim. To znaczące historycznie wydarzenie miało miejsce 22 lutego 1996 r., czyli dokładnie 30 lat temu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
