Reklama

Fundusz „Szansa dla 1000”

Stypendia dla młodzieży

Fundusz „Szansa dla 1000” został powołany w celu kompleksowego wspierania dzieci i młodzieży, będącej w trudnej sytuacji materialnej, w celu wyrównania lub zwiększenia jej szans rozwoju. Inicjatorzy Funduszu, abp Józef Życiński oraz Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie (ul. Krakowskie Przedmieście 1; tel. 0-81 532-13-95), chcą w ten sposób odpowiedzieć na szczególne wyzwanie naszych czasów, jakim jest rosnąca degradacja szans młodzieży.

Niedziela lubelska 32/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Fundusz „Szansa dla 1000” powstał z połączenia trzech funkcjonujących dotychczas funduszy stypendialnych przy
Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie (Fundusz Stypendialny Archidiecezji Lubelskiej, Fundusz Stypendialny Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej i Fundusz Stowarzyszenia „Novo Millennio”). Patronat nad Funduszem sprawuje Metropolita Lubelski. Fundusz wspiera młodzież ze szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych i studencką, będącą w trudnej sytuacji materialnej. Fundusz obejmuje wsparcie na trzech ścieżkach: socjalnej, edukacyjnej i wychowawczej. Środki na realizację programu stypendialnego pozyskiwane są drogą zbiórek, loterii, kiermaszów przeprowadzanych przez podmioty kościelne, fundatorów oraz poprzez darowizny i sponsoring, zarówno firm, jak i osób prywatnych. Zasady przyznawania, zawieszania, cofnięcia i ustania stypendium rozstrzyga Regulamin Funduszu. Realizacja stypendiów spoczywa na Stowarzyszeniu „Novo Millennio”, działającego w ramach Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie. Fundusz powołuje wolontariat w celu skutecznej realizacji swojej misji. Organizacją naboru, szkoleń i pracy wolontariuszy zajmuje się Centrum Wolontariatu w Lublinie. W zakresie działań o charakterze formacyjnym (spotkania lokalne, krajowe, europejskie i światowe) Fundusz współpracuje z KSM.

Ścieżki wsparcia

Reklama

Fundusz obejmuje kompleksowe wsparcie stypendialne na trzech ścieżkach. W ramach socjalnej ścieżki wsparcia przewiduje się możliwość pokrywania następujących kosztów: opłata za bursę /internat/ akademik w przypadku, gdy uczeń/student mieszka poza miejscem nauki, opłata dodatkowych kosztów nauki (np. komitet rodzicielski), opłata kosztów wyżywienia uczniów lub studentów, dojazdy do szkoły (w przypadku osób codziennie dojeżdżających), zakup podręczników, zeszytów, pomocy szkolnych niezbędnych do nauki (1 raz w roku), inne opłaty, związane z podjęciem lub kontynuacją nauki. W ramach edukacyjnej ścieżki stypendialnej zakłada się poznanie zdolności stypendysty oraz możliwość pokrywania kosztów związanych z ich rozwijaniem, a w szczególności: organizacja i pokrycie kosztów kursów komputerowych, pokrycie kosztów kursów przygotowujących stypendystę do egzaminów wstępnych do szkół średnich lub na wyższe uczelnie, możliwość pokrycia dodatkowego kursu edukacyjnego. Celem tej ścieżki stypendialnej jest wspieranie młodzieży w procesie zdobywania wiedzy, motywowania do nauki, umożliwianie kształcenia i dokształcania w wybranych kierunkach. Działania te mają także na celu wyrównywanie szans edukacyjnych młodzieży zwłaszcza z terenów wiejskich, która często nie ma szans bez dodatkowych kursów przygotowawczych dostać się do szkół i na uczelnie o wysokim poziomie kształcenia. Patrząc długofalowo istnieje nadzieja, że kursy i szkolenia odbyte dzięki ścieżce edukacyjnej Funduszu, ukończone dobre szkoły i wyższe uczelnie pozwolą stypendystom lepiej odnaleźć się na rynku pracy i pewniej budować przyszłość. Ścieżka wychowawcza programu stypendialnego przewiduje obowiązkowe uczestnictwo każdego stypendysty w programie wychowawczym, który ma na celu poznanie stypendysty oraz kształtowanie dojrzałej osobowości z wpojonymi zasadami etycznymi. Ścieżka ta zakłada organizację i finansowanie: systematycznych spotkań poświęconych kształtowaniu osobowości stypendystów, obozów wakacyjnych, programu kulturalnego kształtującego wrażliwość na piękno i sztukę, daje możliwość uczestnictwa w zorganizowanych konferencjach, forach młodzieży poszerzających horyzonty myślowe stypendystów. Stypendysta ma obowiązek uczestniczyć (minimum 1 raz w roku) w działaniach, których celem jest pozyskiwanie środków na stypendia. Po rozpoznaniu kondycji psychologicznej stypendysty w razie konieczności ta ścieżka stypendialna umożliwia także pokrycie kosztów związanych z uczestniczeniem w odpowiedniej grupie terapeutycznej, treningu asertywności i zajęciach z komunikacji interpersonalnej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Regulamin przyznawania stypendiów

Reklama

Pomoc stypendialna Funduszu skierowana jest do osób, które ukończyły przynajmniej pierwszą klasę gimnazjum. Przyznawana jest przez okres edukacji szkolnej do momentu ukończenia studiów. O stypendium mogą się ubiegać obywatele Polski, zamieszkujący lub uczący się na terenie województwa lubelskiego z preferencją osób pochodzących z małych miejscowości i wiosek. W wyjątkowych sytuacjach istnieje możliwość przyznania stypendium obcokrajowcom uczącym się na terenie województwa, jeżeli nie mają możliwości uzyskania wsparcia z innych źródeł. Przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie stypendium nie jest brana pod uwagę przynależność konfesyjna. Stypendysta Funduszu nie może korzystać z innej pomocy finansowej, np. stypendium z innego funduszu, stypendium socjalnego, itp., nieuwzględnionego w dochodach uzyskiwanych przez rodzinę. Uczeń przystępujący do Funduszu musi wykazać średnią ocen ze świadectwa szkolnego za poprzedni rok szkolny nie niższą niż 3,0 i powinien poprawić średnią ocen w kolejnych latach. Stypendium mogą uzyskać osoby, u których średni miesięczny dochód na członka rodziny jest niższy niż 50% najniższego wynagrodzenia brutto ogłoszonego przez uprawniony organ. W przypadku, gdy łączny dochód przekracza wyżej wymieniony poziom, istnieje możliwość przyznania stypendium, jeśli osoba ubiegająca się przedstawi dokumenty potwierdzające inne konieczne wydatki (np. na długotrwałe leczenie). Osoba starająca się o stypendium musi dostarczyć następujące dokumenty: wypełniony formularz wniosku, dokumenty potwierdzające łączny dochód uzyskiwany przez wszystkich członków rodziny zamieszkujących we wspólnym gospodarstwie domowym, tzn.: dokument z Urzędu Gminy (rolnicy), dokumenty z Urzędu Pracy (bezrobotni), dokumenty potwierdzające wysokość pobieranego świadczenia (emeryci i renciści) oraz inne dokumenty przedstawiające uzyskiwane dochody (MOPR, MOPS itd.), świadectwo szkolne z poprzedniego roku szkolnego. Wypełnione wnioski o przyznanie stypendium z wymaganymi dokumentami powinny być dostarczone do 15 sierpnia danego roku. Stypendium zostaje przyznane przez Komisję Stypendialną Funduszu po rozpatrzeniu i weryfikacji otrzymanych podań do 15 września roku, w którym został złożony wniosek.

Kryteria rozliczania pomocy finansowej

Dwukrotnie w ciągu roku stypendysta powinien przedłożyć faktury i rachunki na łączną kwotę otrzymanej pomocy finansowej - do 15 lutego za semestr zimowy i 15 lipca za semestr letni w każdym roku. Stypendium z pakietu socjalnego może być przeznaczane na następujące wydatki: opłata za bursę/internat/akademik w przypadku, gdy uczeń/student mieszka poza miejscem nauki, opłata dodatkowych kosztów nauki (np. komitet rodzicielski), opłata kosztów wyżywienia uczniów lub studentów, dojazdy do szkoły (w przypadku osób codziennie dojeżdżających), zakup podręczników, zeszytów, pomocy szkolnych niezbędnych do nauki (1 raz w roku), inne opłaty, związane z podjęciem lub kontynuacją nauki.

Kryteria wygaśnięcia, zawieszenia lub cofnięcia stypendium

Reklama

Stypendium wygasa w momencie ukończenia studiów stypendysty. Zawieszenie stypendium oznacza czasowe wstrzymanie pomocy stypendialnej. Stypendium zostaje zawieszone gdy: następuje poprawa sytuacji bytowej, tj. dochód wzrasta ponad podstawę przyznania stypendium, następuje pogorszenie wyników w nauce, tj. średnia ocen spada poniżej 3,0, gdy stypendysta podejmuje pracę zarobkową. Stypendysta zobowiązany jest do powiadomienia koordynatora Funduszu w terminie 10 dni od podjęcia pracy. W zależności od wielkości uzyskanego dodatkowego dochodu koordynator Funduszu decyduje o dalszym przyznawaniu lub zawieszeniu pomocy stypendialnej (ścieżka socjalna), jednocześnie nie eliminuje to stypendysty z uczestnictwa w dwóch pozostałych ścieżkach: edukacyjnej i wychowawczej (uczestnictwo w obozach, spotkaniach, kursach etc.). Cofnięcie stypendium oznacza ustanie pomocy stypendialnej na skutek niewywiązywania się przez stypendystę z warunków umowy. Stypendium zostaje cofnięte: na skutek nieusprawiedliwionej nieobecności w spotkaniu wychowawczym (w ciągu roku), kursie, obozie lub innych punktach organizowanych w ramach realizacji programu Funduszu, gdy stypendysta nie rozlicza się zgodnie z przyjętymi zasadami, gdy zachowanie stypendysty jest naganne moralnie.

Fundusz jest odpowiedzią na apel Jana Pawła II skierowany do Polaków: „Potrzeba »wyobraźni miłosierdzia«, aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo i materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem. Potrzeba tej wyobraźni wszędzie tam, gdzie ludzie w potrzebie wołają do Ojca miłosierdzia: »Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj«. Oby dzięki bratniej miłości tego chleba nikomu nie brakowało! »Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią« (Mt 5, 7)” (Kraków, Błonie, 18 sierpnia 2002 r.).

Ważnym motywem podjęcia dzieła Funduszu jest zachęta Jana Pawła II do budowania „cywilizacji miłości”, kierowana szczególnie do ludzi młodych: „Pośród tylu niesprawiedliwości i cierpień ludzkość żywi nadzieję nowej cywilizacji pod sztandarem wolności i pokoju. Lecz dla takiego przedsięwzięcia potrzebne jest nowe pokolenie budowniczych, którzy, kierując się nie strachem ani przemocą, lecz pilnymi potrzebami prawdziwej miłości, umieją kłaść kamień na kamieniu, aby budować w mieście człowieka miasto Boga. Drodzy młodzi, pozwólcie, że powierzę wam moją nadzieję: to wy powinniście być tymi budowniczymi. Jesteście mężczyznami i kobietami jutra, w waszych sercach i w waszych rękach zawarta jest przyszłość. Wam Bóg powierza trudne, lecz doniosłe zadanie współpracy z Nim w budowaniu cywilizacji miłości” (Toronto 27/28 lipca 2002 r.).

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świdnica. Zmarł ks. Paweł Traczykowski, miał 42 lata

2026-04-27 20:41

[ TEMATY ]

śmierć kapłana

ks. Paweł Traczykowski

kapłan diecezji świdnickiej

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Ks. Paweł Traczykowski (1984-2026)

Ks. Paweł Traczykowski (1984-2026)

27 kwietnia br. Świdnicka Kuria Biskupia poinformowała o śmierci ks. Pawła Traczykowskiego, wikariusza parafii katedralnej św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy. Zmarł nagle w wieku 42 lat, w 17. roku kapłaństwa.

Ks. Paweł Traczykowski urodził się 1 kwietnia 1984 roku w Wałbrzychu. Był związany z parafią Świętych Aniołów Stróżów, gdzie dojrzewało jego powołanie. Po ukończeniu II Liceum Ogólnokształcącego im. Hugona Kołłątaja w Wałbrzychu i zdaniu egzaminu maturalnego wstąpił do Wyższego Seminarium Diecezji Legnickiej, a po utworzeniu diecezji świdnickiej w 2004 roku został alumnem Wyższego Seminarium Duchownego tej diecezji. Święcenia kapłańskie przyjął 23 maja 2009 roku z rąk bp. Ignacego Deca.
CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV podsumował podróż apostolską: „Aby usłyszano ich głos”

2026-04-29 10:42

[ TEMATY ]

podsumowanie

podróż apostolska

Papież Leon XIV

Vatican Media

Podróż apostolska Papieża Leona XIV

Podróż apostolska Papieża Leona XIV

„Wizyta Papieża jest dla ludów afrykańskich okazją do tego, aby usłyszano ich głos, aby mogły wyrazić radość z bycia ludem Bożym oraz nadzieję na lepszą przyszłość” - powiedział Ojciec Święty. Podczas dzisiejszej audiencji ogólnej Leon XIV powiedział o swej podróży apostolskiej na ten kontynent, dziękując Panu Bogu za tę możliwość oraz za to, co w jej trakcie otrzymał od przyjmujących go narodów. Jak przyznał, "od samego początku pontyfikatu myślałem o podróży do Afryki".

Ojciec Święty przypomniał, że w dniach 13-23 kwietnia odbył podróż apostolską do Afryki, odwiedzając Algierię, Kamerun, Angolę i Gwineę Równikową. Wyznał, że było to dla niego ważne doświadczenie spotkania z Kościołem lokalnym oraz przesłanie pokoju w czasie naznaczonym konfliktami.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję