W dniu akcesji Polski do Unii Europejskiej parafia i miasto Raciąż przeżywały historyczne wydarzenie. Po ogłoszeniu przez bp. Stanisława Wielgusa dekretem z 4 kwietnia 2001 r. św. Wojciecha patronem
miasta przyszedł czas na sprowadzenie relikwii Świętego. Na tę uroczystość wspólnota parafialna przygotowywała się najpierw przez comiesięczne nowenny każdego 23 dnia miesiąca, a po otrzymaniu zgody od
abp. Henryka Muszyńskiego, metropolity gnieźnieńskiego, na przekazanie relikwii, po każdej niedzielnej Mszy św. były modlitwy o dobre przygotowanie się do tego wydarzenia.
Bezpośrednio przed uroczystościami, 28 kwietnia, młodzież pod kierunkiem ks. Tomasza Ozimkowskiego przygotowała spektakl o życiu i męczeństwie św. Wojciecha, natomiast 29 i 30 kwietnia ks. Krzysztof
Jończyk prowadził zamyślenia dla dorosłych i młodzieży, które wprowadzały naszą wspólnotę parafialną w uroczystości sprowadzenia relikwii.
1 maja wyruszyły autokary do Gniezna. Po dotarciu na miejsce parafianie i przedstawiciele grup parafialnych zwiedzili katedrę gnieźnieńską, natomiast harcerki i harcerze udali się na grę terenową,
podczas której poznawali Gniezno i przypomnieli sobie działalność św. Wojciecha.
O godz. 12.00 wszyscy uczestnicy pielgrzymki wraz z władzami miasta zgromadzili się na Mszy św. w katedrze, której przewodniczył proboszcz katedry ks. kan. dr Zenon Rubach, który wygłosił też homilię.
Podkreślił w niej doniosłość tej chwili, a także ważność posiadania tak wielkiego patrona, jakim jest św. Wojciech. Po homilii Proboszcz katedry odczytał dekret stwierdzający autentyczność relikwii i
przekazał relikwie na ręce duszpasterzy.
Po Mszy św. podstawę z relikwiarzem (ufundowanym przez przyparafialne drużyny Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej) wzięli na swoje ramiona m.in.: Burmistrz Miasta, Przewodniczący Rady Miasta oraz
Skarbnik Miasta. W asyście harcerek i harcerzy ZHR przy śpiewie pieśni ku czci św. Wojciecha relikwiarz został przeniesiony do samochodu.
Powitanie relikwii w Raciążu zostało poprzedzone czuwaniem prowadzonym przez ks. Krzysztofa Jończyka. Przy ołtarzu polowym usytuowanym przy wyjeździe z miasta licznie zebrali się parafianie, poczty
sztandarowe, orkiestra, harcerki i harcerze ZHR oraz księża z dekanatu raciąskiego.
O godz. 18.45 w procesji wniesiono relikwie do ołtarza, gdzie zostały powitane przez Księdza Proboszcza, władze miasta i przedstawicieli wspólnoty parafialnej. Następnie ulicami miasta wyruszyła procesja
do kościoła, której przewodniczył delegat Biskupa Płockiego, kanclerz Kurii Diecezjalnej ks. prał. dr Kazimierz Ziółkowski. On także w kościele przewodniczył nieszporom i wygłosił homilię. W swoich słowach
Ksiądz Kanclerz podkreślił znaczenie św. Wojciecha dla historii Polski, a także fakt, że relikwie Świętego zostają sprowadzone do Raciąża w dniu wejścia Polski do Unii Europejskiej. Na koniec przekazał
słowa pozdrowień od Biskupa Płockiego i podziękowania dla wszystkich, którzy przyczynili się do przeżywanej uroczystości. Z wielkim przeżyciem mieszkańcy parafii witali relikwie świętego Patrona, które
ze czcią ucałowali na zakończenie nieszporów.
4 maja rozpoczęła się trzecia część uroczystości. Od tego dnia, zgodnie z dawnym zwyczajem, relikwie peregrynowały po wszystkich wioskach parafii. W każdej z nich odbywała się procesja z relikwiami,
w trakcie której śpiewana była litania do Świętego. Następnie wygłaszana była homilia oraz prowadzone były modlitwy w intencji mieszkańców, za wstawiennictwem św. Wojciecha. Wierni bardzo licznie uczestniczyli
w tych nabożeństwach. Zakończenie uroczystości sprowadzenia relikwii miało miejsce 23 maja. Podczas wizytacji kanonicznej parafii, której dokonał biskup płocki Stanisław Wielgus, w czasie Mszy św. ks.
kan. Stanisław Czyż, proboszcz i dziekan raciążski, dokonał aktu zawierzenia parafii św. Wojciechowi.
Niech św. Wojciech, który od wieków opiekuję się naszą parafią, staje się dla nas przewodnikiem na drogach wierności Bogu i jego prawu.
21 stycznia Kościół katolicki obchodzi liturgiczne wspomnienie św. Agnieszki Rzymskiej - dziewicy i męczennicy. Artyści przedstawiają ją z barankiem, gdyż łacińskie imię Agnes wywodzi się od łacińskiego wyrazu agnus - baranek.
Dzisiaj obchodzimy urodziny (dla nieba) dziewicy, trzeba więc mówić o dziewicach. (...) Urodziny dziewicy - naśladujmy niewinność; urodziny męczennicy - złóżmy ofiary. Niech z podziwem patrzą mężowie, a młodzi niech nie upadają na duchu. Niech się zdumiewają mężatki, a dziewice niech idą w ich ślady. (...) W dwunastym roku życia miała złożyć świadectwo krwi. (...) Ale jak wielka musiała być siła wiary, co nawet w takim wieku znalazła świadectwo...
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Misja, choć nie zawsze łatwa, nadaje sens — przypomniał młodym ks. dyrektor Caritas podczas inauguracji Pól Nadziei w Oławie. Podczas inauguracji zaprezentowano hasło nowej edycji Pól Nadziei: „Zasiej dobro, a wyrośnie nadzieja”.
W Centrum sztuki w Oławie odbyła się inauguracja 16. edycji Pól Nadziei. Na wydarzeniu zgromadziła się młodzież z oławskich szkół podstawowych i średnich, a także uczniowie z okolicznych miejscowości, które od lat współpracują w ramach tej inicjatywy. Otwarcie Pól Nadziei jest co roku okazją do przypomnienia, czym jest ta akcja i jaki ma cel. Mówiono o trwających konkursach plastycznych, o przygotowywaniu żonkili na wiosenną kwestę oraz o planowanym na maj marszu żonkilowym wokół oławskiego rynku. Spotkanie poprowadzili Marta Możejko i Sławek Graczyk – wieloletni koordynatorzy wolontariatu przy Hospicjum Domowym Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Przedstawili kalendarz tegorocznych wydarzeń i zachęcali młodych do udziału w konkursie plastycznym. Podzielili się również swoimi wrażeniami ze spotkania koordynatorów Pól Nadziei z całej Polski, które odbyło się w Krakowie, w Hospicjum św. Łazarza. Koordynatorzy, pracownicy hospicjów i wolontariusze nagrali tam także pozdrowienia skierowane specjalnie do oławskiej młodzieży. Podczas inauguracji zaprezentowano hasło nowej edycji Pól Nadziei: „Zasiej dobro, a wyrośnie nadzieja”. To również hasło ogłoszonego już jesienią konkursu plastycznego. Młodzi przygotowują różnorodne prace, oceniane przez jury w poszczególnych kategoriach wiekowych. To dzieła ciekawe artystycznie, a jednocześnie niosące głębokie przesłanie. Co roku prezentowane są w Ośrodku Kultury w Oławie oraz podczas różnych wydarzeń związanych z Polami Nadziei. Głos zabrał także ks. Dariusz, dyrektor Caritas, który zwrócił się do młodzieży, mówiąc o znaczeniu misji w życiu człowieka. – Jak w dobrym filmie, misja nie musi być łatwa, ale nadaje sens – podkreślał. Dla uczniów taką misją może być szkoła, rozwijanie pasji sportowych czy zainteresowań, ale są też misje szczególnie ważne. Dla podopiecznych hospicjum misją jest zmaganie się z chorobą – czasem walka o powrót do zdrowia, a zawsze o zachowanie nadziei i otuchy. My wszyscy, jako swego rodzaju misjonarze, możemy ich w tej misji wspierać. Po to są Pola Nadziei, gesty solidarności i nasze zaangażowanie w promowanie tej idei – mówił ks. dyrektor. Ze sceny padły również zaproszenia na kolejne wydarzenia: Poranek Żonkilowy, podczas którego nastąpi rozstrzygnięcie konkursu plastycznego (8 kwietnia), oraz na majowy Marsz Żonkilowy po oławskim rynku – znak solidarności z chorymi i cierpiącymi. Na przełomie maja i czerwca, pod koniec roku szkolnego, w oławskich kościołach prowadzona będzie kwesta na rzecz hospicjum. Z zebranych środków zakupione zostaną materiały medyczne niezbędne w opiece nad chorymi – tak, by personel medyczny, lekarze i pielęgniarki mogli skuteczniej łagodzić ból, lepiej diagnozować i nowocześnie opiekować się pacjentami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.