Ks. mgr Alessandro Pietro Barbieri

Syn Orazia (zm. w 1976 r.) i Domeniki, ur. 19 kwietnia 1966 r. w Bondeno - Ferrara (Włochy). Ma jednego brata. Pochodzi z Ospitale di Bondeno - Ferrara we Włoszech. Ukończył szkołę średnią - Istituto Professionale di Stato per L’industria e L’artigianato - w Ferrarze w 1985 r. Następnie studiował teologię w Istituto Superiore di Scenze Religiose All’Apollinare w Rzymie, po czym w 2001 r. wstąpił do WSD w Drohiczynie. Święcenia diakonatu otrzymał 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę diakońską odbył w parafii Wyrozęby. Egzamin magisterski złożył na podstawie pracy: Redemptoris Missio: La centralita di Gesu Cristo nella missione pisanej pod kierunkiem prof. Gianni Colombo. Prymicyjne motto stanowią słowa: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię” (Jr 1, 5). Pierwszą uroczystą Mszę św. w Polsce odprawi 20 czerwca br. w Wyrozębach. Jego zainteresowania i hobby to przede wszystkim sport. Chciałby być świętym kapłanem. O swoim powołaniu mówi, że zawdzięcza je przede wszystkim Panu Bogu, ale również Mamie i Ojcu Duchownemu.

Ks. mgr Andrzej Falkowski

Syn Józefa i Krystyny, ur. 22 maja 1979 r. w Bielsku Podlaskim. Ma pięciu braci i cztery siostry. Pochodzi z parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Topczewie. W 1998 r. ukończył IV Liceum Ogólnokształcące w Bielsku Podlaskim i wstąpił do WSD w Drohiczynie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. Praktykę diakońską odbywał w Bielsku Podlaskim (bazylika). Na podstawie pracy pt.: Sakrament Pokuty w życiu młodzieży na podstawie badań przeprowadzonych w Zespole Szkół Rolniczych w Rudce napisanej pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego złożył egzamin magisterski. Za prymicyjne motto wybrał słowa: „Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3, 30). Swoje prymicje będzie świętował 27 czerwca 2004 r. w Topczewie. Mówi, że lubi kontakt z przyrodą i dobrą muzykę. Jako kapłan chciałby być dobrym narzędziem w ręku Pana Boga. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza w pierwszym rzędzie łasce Bożej, jak również spotkanym kapłanom.

Ks. mgr Marcin Karpiesiuk

Syn Wojciecha i Walentyny, ur. 3 stycznia 1978 r. w Bielsku Podlaskim. Jest jedynakiem. Pochodzi z parafii św. Andrzeja Apostoła w Wyszkach. Ukończył w 1998 r. Technikum Ogrodnicze w Zespole Szkół Rolniczych im. Wł. Reymonta w Czartajewie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę pastoralną odbywał w Dołubowie. Pracę magisterską pt.: Modlitwa w życiu młodzieży na podstawie badań przeprowadzonych wśród młodzieży Zespołu Szkół Rolniczych im. Władysława Reymonta w Czartajewie pisał pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego. Na prymicyjnym obrazku napisał: „Oto ja, poślij mnie” (Iz 6, 8). Mszę św. prymicyjną odprawi 27 czerwca 2004 r. w rodzinnej parafii św. Andrzeja Apostoła w Wyszkach. Jego zainteresowania i pasje to: ogrodnictwo, muzyka i turystyka. Jako kapłan chciałby być zawsze wierny Bogu i oddany ludziom na wzór Chrystusa. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza przede wszystkim Panu Bogu, Matce Bożej Jasnogórskiej i Rodzicom, którzy wspierali go swoją modlitwą.

Ks. mgr Sebastian Karwowski

Syn Ryszarda i Ireny, ur. 27 stycznia 1979 r. w Węgrowie. Ma jednego brata. Pochodzi z parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Miedznie. Ukończył w 1998 r. Liceum Ekonomiczne przy Zespole Szkół Zawodowych w Węgrowie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę diakońską odbył w Miedznie. Egzamin magisterski złożył na podstawie pracy pt.: Rola pokory w kształtowaniu postawy moralnej w nauczaniu księdza Stanisława Witka napisanej pod kierunkiem ks. dr. Sławomira Mazura. Na prymicyjne motto wybrał słowa: „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas” (2 Kor 4, 7). Mszę św. prymicyjną odprawi 20 czerwca br. w Miedznie. Interesuje się duchowością benedyktyńską i lubi czytać książki takich autorów, jak: F. Mauriac, T. Merton, R. Rogowski. Jego hobby to również sport: kolarstwo górskie, tenis ziemny, konie. Lubi wędrówki górskie, szczególnie po Bieszczadach, a wolnych chwilach słucha muzyki: irlandzkiej i filmowej oraz „Starego Dobrego Małżeństwa”. Jako kapłan chciałby być takim, jakim Pan Bóg chce go mieć, a przede wszystkim człowiekiem, którym Pan Bóg będzie się posługiwał w głoszeniu swojej Miłości. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza Panu Bogu, Rodzicom, Bratu oraz świadectwu niektórych księży, przyjaciołom i osobom, które Pan Bóg postawił na jego drodze.

Ks. mgr Dariusz Kucharek

Syn Stanisława i Zofii, ur. 20 października 1979 w Warszawie. Ma dwoje rodzeństwa: brata i siostrę. Pochodzi z Węgrowa z parafii św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy. Po złożeniu matury w 1998 r. w Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza w Węgrowie wstąpił do seminarium w Drohiczynie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę pastoralną odbywał w Sokołowie Podlaskim (konkatedra). Pracę magisterską pt.: Formacja Eucharystyczna młodzieży do czynnego udziału we Mszy św. w świetle wypowiedzi maturzystów miasta Sokołów Podlaski napisał pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego. Na prymicyjnym obrazku napisał za psalmistą: „Cóż oddam Panu za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pańskiego” (Ps 116, 12-13). Pierwszą uroczystą Eucharystię w swoim kościele parafialnym odprawi 20 czerwca br. Wśród zainteresowań wylicza: Ewangelizację, sport (piłka nożna) i turystykę. Jako kapłan chciałby być przede wszystkim świadkiem Jezusa Chrystusa i dobrym człowiekiem. To, że może stanąć przy ołtarzu Pańskim zawdzięcza - jak sam twierdzi - Bogu, Rodzicom, Ruchowi Światło-Życie, kapłanom, których spotkał i tym, którzy się za niego modlą.

Ks. mgr Karol Lipczyński

Syn Wiktora i Danuty, ur. 17 października 1974 r. w Bielsku Podlaskim. Ma dwie siostry. Pochodzi z Bielska Podlaskiego - parafia pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja. Szkołę średnią, I Liceum Ogólnokształcące im. T. Kościuszki w Bielsku Podlaskim, ukończył w 1993 r. Później podjął studia na Politechnice Białostockiej na Wydziale Architektury (studia przerwane). W 1998 r. wstąpił do WSD w Drohiczynie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. Praktykę diakońską odbył w Siemiatyczach w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Pod kierunkiem ks. dr. Sławomira Mazura napisał pracę magisterską z teologii moralnej pt.: Radość chrześcijańska w sakramencie pokuty w nauczaniu Jana Pawła II. Prymicyjne motto stanowią słowa: „Miłosierdzie Boże na wieki sławić będę” (Ps 89, 2). Swoje prymicje odprawi 20 czerwca 2004 r. w bazylice mniejszej pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim. Na liście jego zainteresowań znajdują się: muzyka, sztuka, wędkarstwo, dobra książka, wycieczki w góry i jazda rowerem. Jako kapłan chciałby być apostołem chrześcijańskiej nadziei i radości. Odczytanie i realizację powołania do kapłaństwa zawdzięcza Bożemu Miłosierdziu, kierownikowi duchowemu, kapłanom, katechetom, siostrom zakonnym i wszystkim, którzy go wspierali duchowo.

Ks. mgr Wojciech Piotrowski

Syn Bronisława (zm. 1982 r.) i Marii, ur. 26 sierpnia 1975 r. w Węgrowie. Ma dwoje rodzeństwa - brata i siostrę. Pochodzi z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Węgrowie. W 1996 r. zdał egzamin dojrzałości i zdobył dyplom w Technikum Samochodowym w Siedlcach. 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie przyjął święcenia diakonatu. Praktykę diakońską odbywał w Jabłonnie Lackiej. Na podstawie pracy pt.: Sakrament Pokuty w życiu młodzieży na podstawie badań przeprowadzonych wśród klas licealnych miasta Węgrów pisanej pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego złożył egzamin magisterski. Prymicyjne motto stanowią słowa Psalmu 118: „Niczego się nie boję, bo Pan jest ze mną; cóż może uczynić mi człowiek”. Swoje prymicje świętować będzie 27 czerwca 2004 r. w Węgrowie. Wśród zainteresowań wymienia: sport (piłka nożna), muzykę i informatykę. Jako kapłan chciałby być zawsze człowiekiem dla innych, a przede wszystkim świadkiem Jezusa Chrystusa. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza - jak sądzi - przede wszystkim Rodzicom - Mamie, bo go wychowała oraz osobom, które Pan Bóg postawił na jego drodze (świeckim i duchownym). Jest szczęśliwy i Panu Bogu za wszystko i za wszystkich każdego dnia dziękuje!

Ks. mgr Jacek Marian Połowianiuk

Syn Arkadiusza (zm. w 1997 r.) i Barbary, ur. 9 kwietnia 1979 r. w Bielsku Podlaskim. Ma jedną siostrę. Pochodzi z Bielska Podlaskiego, z parafii pw. Matki Bożej z Góry Karmel. W 1998 r. ukończył I LO im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim i wstąpił do WSD w Drohiczynie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. Praktykę diakońską odbył w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Węgrowie. Pracę magisterską pt.: Prałatura personalna Opus Dei. Studium kanoniczno-prawne napisał pod kierunkiem bp. prof. dr. hab. Andrzeja Dzięgi. Za prymicyjne motto wybrał słowa św. Dominika: „Służyć Prawdzie w Miłości”. Swoje prymicje odprawi 27 czerwca 2004 r. w Bielsku Podlaskim w parafii pw. Matki Bożej z Góry Karmel. Jego zainteresowania to: psychologia i Szkoły Nowej Ewangelizacji. W wolnych chwilach lubi słuchać muzyki klasycznej i czytać beletrystykę. Jako kapłan chciałby być autentycznym świadkiem Zmartwychwstałego. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza Panu Bogu, który posłużył się wspólnotą Ruchu Światło-Życie oraz kapłanami, których postawił na jego drodze. Ma świadomość, że w realizacji odczytanego powołania pomogło mu środowisko rodzinne, a przede wszystkim Babcie.

Ks. mgr Marcin Składanowski

Syn Grzegorza i Haliny, ur. 18 marca 1979 r. w Sokołowie Podlaskim. Jest jedynakiem. Pochodzi z Sokołowa, z parafii konkatedralnej pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sokołowie Podlaskim w 1998 r. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę pastoralną odbył w parafii katedralnej pw. Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie. Pracę magisterską pt.: Josepha Ratzingera koncepcja duszy ludzkiej napisał pod kierunkiem ks. dr. Stanisława Ulaczyka. Prymicyjną dewizą są słowa: „Nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego [...]. W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boża, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi, jak jest napisane: »A sprawiedliwy z wiary żyć będzie«” (Rz 1, 16-17). Swoje prymicje świętować będzie 20 czerwca 2004 r. w rodzinnej parafii w Sokołowie Podlaskim. Swoje zainteresowania koncentruje na filozofii i teologii, zwłaszcza na współczesnych nurtach zachodnioeuropejskich. Jako kapłan chciałby być alter Christus, tym, który głosi Chrystusa i daje Go ludziom; Jego autentycznym świadkiem. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza niepojętej łasce Bożej.

Ks. mgr Marcin Składanowski

Syn Tadeusza (zm. 2003 r.) i Marii (zm. 1982 r.), ur. 28 maja 1979 r. w Siemiatyczach. Ma jednego brata. Pochodzi z Siemiatycz - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Maturę zdobył w 1998 r. w Liceum Handlowym w Siemiatyczach. Został wyświęcony na diakona 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Praktykę diakońską odbył w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Hajnówce. Pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego napisał pracę magisterską pt.: Sakrament Pokuty w życiu młodzieży na podstawie badań przeprowadzonych w Zespole Szkół Rolniczych w Ostrożanach. Za prymicyjne motto wybrał słowa: „Zaczynać od tych ostatnich”. Prymicje kapłańskie świętować będzie 27 czerwca 2004 r. w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siemiatyczach. Szczególne zainteresowania to liturgia wschodnia i muzyka. Jako kapłan chciałby być nade wszystko dobrym katechetą. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza głównie wspólnocie Ruchu Światło-Życie i znajomym.

Ks. mgr Janusz Szymański

Syn Henryka i Jadwigi, ur. 2 maja 1978 r. w Siemiatyczach. Ma dwóch braci. Pochodzi z Sutna, z parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Niemirowie. Szkołę średnią - Technikum Mechaniczne w Zespole Szkół Zawodowych im. J. K. Piłsudskiego w Bielsku Podlaskim - ukończył w 1998 r. Diakonat przyjął 6 czerwca 2003 r. Miejscem praktyk diakońskich była parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Skrzeszewie. Pracę magisterską pt.: Modlitwa w życiu młodzieży na podstawie badań przeprowadzonych wśród licealistów miasta Ciechanowiec pisał pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego. Prymicyjne motto stanowią słowa: „Poznajcie prawdę a prawda was wyzwoli” (J 8, 32). Prymicje kapłańskie odprawi w rodzinnej parafii 20 czerwca 2004 r. Jego zainteresowania i pasje to głównie: homiletyka, psychologia, praca z młodzieżą, piłka nożna i zabytkowe motocykle. Jako kapłan chciałby być dobrym świadkiem Chrystusa we współczesnym świecie, kapłanem dyspozycyjnym i otwartym na drugiego człowieka. Swoje powołanie odczytywał w pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę. To, że może stanąć przy ołtarzu Pańskim zawdzięcza Panu Bogu, Matce Bożej, a także swojemu księdzu katechecie.

Ks. mgr Jacek Wentczuk

Syn Jana i Heleny, ur. 12 stycznia 1978 r. w Hrubieszowie. Ma jednego brata, również kapłana. Pochodzi z Werbkowic, parafia pw. św. Michała Archanioła i Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Ukończył w 1998 r. Technikum Elektroenergetyczne w Hrubieszowie. Święcenia diakonatu przyjął w Drohiczynie 23 listopada 2003 r. Praktykę diakońską odbywał w Prostyni. Egzamin magisterski złożył na podstawie pracy: Kościół wobec problemu alkoholizmu na podstawie listów pasterskich Episkopatu Polski w latach 1965-2000 pisanej pod kierunkiem ks. dr. Sławomira Mazura. Za prymicyjne motto wybrał słowa psalmu: „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37, 5). Prymicje odprawi 27 czerwca br. w Werbkowicach. Wśród zainteresowań wymienia: sport, podróże i majsterkowanie. Jako kapłan chciałby być świadkiem Jezusa Chrystusa i dobrym narzędziem w rękach Pana Boga. Chce jako kapłan pomagać innym ludziom. Swoją drogę do kapłaństwa zawdzięcza Panu Bogu, Rodzicom, Babci, kapłanom, których spotkał oraz osobom, które Pan Bóg postawił na jego życiowej drodze.

Ks. Radosław Andrzej Wiechnik

Syn Stanisława i Janiny, ur. 29 lipca 1975 r. Krasnymstawie. Ma dwie siostry. Pochodzi z parafii Krupe w archidiecezji lubelskiej. W 1996 r. ukończył Technikum Budowlane w Krasnymstawie. Święcenia diakonatu przyjął w Drohiczynie 23 listopada 2003 r. Praktykę diakońską odbył w parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach. Za prymicyjne motto wybrał słowa: „Pójdziesz do kogokolwiek cię poślę i będziesz mówił cokolwiek tobie polecę”. Prymicyjną Mszę św. odprawi 4 lipca 2004 r. w rodzinnej parafii. Zainteresowania swoje koncentruje na poznawaniu historii Kościoła i literaturze, zwłaszcza biografii świętych. Jako kapłan chciałby być dla wszystkich świadkiem Bożej Miłości. Drogę do kapłaństwa zawdzięcza przede wszystkim swoim księżom proboszczom, Rodzicom i Zgromadzeniu Księży Marianów, w którym przebywał przed wstąpieniem do WSD w Drohiczynie.

Ks. mgr Piotr Wójcik

Syn Józefa (zm. w 2000 r.) i Elżbiety, ur. 26 maja 1979 r. w Węgrowie. Ma dwie młodsze siostry. Pochodzi z Ruchny, w parafii św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy w Węgrowie. W 1998 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Węgrowie. Święcenia diakonatu przyjął 6 czerwca 2003 r. w Drohiczynie. Miejscem jego praktyk diakońskich była parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brańsku. Pracę magisterską pt.: Problem cierpienia ukazany w Orędziach na Światowe Dni Chorego Jana Pawła II (w latach 1993-2000) napisał pod kierunkiem ks. dr. Sławomira Mazura. Na prymicyjnym obrazku napisał: „Jezu, ufam Tobie”. Pierwszą uroczystą Eucharystię w kościele parafialnym pw. św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy w Węgrowie odprawi 27 czerwca 2004 r. Swoje zainteresowania koncentruje na bioetyce i muzyce klasycznej. Jako kapłan chciałby być świadkiem Jezusa Chrystusa. Powołanie do kapłaństwa, jego odczytanie i realizację zawdzięcza w pierwszym rzędzie łasce Pana Boga, ale także świadectwu księży pracujących w rodzinnej parafii oraz Rodzicom i przyjaciołom.

Za kilka, kilkanaście dni, wszyscy wyżej przedstawieni pójdą przynosić owoc, choć nie będzie to łatwe, bo świat coraz bardziej jest zwariowany. A Jezus ich wezwał, by szli do tego dziwnego świata: do świata, w którym Bóg ze swoją Ewangelią miłości pozornie przegrywa walkę z wszechobecnym złem; do świata, który będzie ubolewał nad złamaną rośliną i bez mrugnięcia okiem przyglądał się okrutnej śmierci milionów ludzi; do świata, który będzie tylko czekał, aż mu się przypodobają, wkupią w jego łaski, idąc na ustępstwa, inaczej będzie chciał ich zniszczyć. Pójdą do tego dziwnego, wrogiego świata posłani jak owca między wilki, uzbrojeni jedynie w wiarę, łaskę kapłaństwa i gorące serce. Pójdą, by temu światu oznajmić: Jezus jest jedyną Drogą, Prawdą i Życiem. Zostaną posłani do różnych ludzi. Do takich, których prosta wiara i dziecięca ufność rzuca na kolana. Do takich, których spowiedzi pokażą nieraz, ile jeszcze sami nad sobą muszą pracować, by im dorównać. Ale pójdą też do takich, którzy z drwiącym uśmiechem - jak ateńczycy św. Pawłowi - powiedzą: Posłuchamy Cię innym razem. Pójdą do ludzi bardzo prostych i bardzo wykształconych, żyjących w nędzy i pławiących się w luksusie, do takich, którzy z szacunkiem będą chcieli pocałować ich dłoń i do takich, którzy na ich widok spluną i obrzucą obelgami. Muszą kochać wszystkich! Aby być „alter Christus” - drugim Chrystusem, jak to często sami deklarowali, muszą kochać wszystkich. Nie wolno im będzie uśmiechać się tylko do tych dobrych, a odwracać się plecami do wrogo nastawionych - wszystkich mają przygarniać w ojcowskie ramiona Boga. Pomóżmy im w wypełniania tego trudnego, wielkiego, ale zaszczytnego, na miarę Chrystusowego Kapłaństwa zadania, towarzysząc im swoją modlitwą! Oby wszyscy przynieśli błogosławiony owoc swojej kapłańskiej posługi!