Tradycją mieszkańców Siedlęcina koło Jeleniej Góry stały się spotkania opłatkowe. W tym roku spotkanie takie miało miejsce dnia 24 stycznia. W sali Domu Ludowego o godzinie
18.00 zebrali się parafianie wszystkich pokoleń, aby z uwagą i wzruszeniem obejrzeć przedstawienie Jasełek w wykonaniu dzieci z miejscowej Szkoły Podstawowej,
przygotowane pod kierunkiem katechetki Doroty Piwowar. Program artystyczny obejmował także wspólne kolędowanie oraz prezentację utworów poetyckich. Młodzież szkolna wprowadziła wszystkich zebranych w świąteczny
nastrój i zachęciła do świętowania po raz kolejny narodzin Syna Bożego. W szerokim gronie parafian Siedlęcina nie zabrakło zaproszonych gości, wśród których znaleźli się przedstawiciele
władz gminy Jeżów Sudecki reprezentowani przez wójta Edwarda Dudka.
Uroczystość opłatkową rozpoczął proboszcz parafii ks. kan. Józef Górak, kierując do wiernych słowa nawiązujące do cudownego narodzenia Zbawiciela, który przyniósł światu pokój, abyśmy i my
mogli się nim radować. Tego pokoju oraz innych dobrodziejstw świata duchowego i materialnego życzyli sobie wszyscy zgromadzeni dzieląc się opłatkiem. Radosna atmosfera, jaka towarzyszyła wspólnemu
kolędowaniu oraz gorące życzenia składane bliskim i znajomym spowodowały, iż na wielu twarzach oprócz uśmiechu widać było wzruszenie, a w oczach pojawiły się łzy. Po życzeniach,
organizatorzy - członkowie Rady Sołeckiej i Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, zaprosili wszystkich na poczęstunek. Już po raz kolejny opłatkowy stół połączył zebranych w jedną
parafialną rodzinę. Myślę, iż nastrój ten udzielił się także naszym gościom. Poczęstunek rozpoczął wspólne biesiadowanie z udziałem miejscowego zespołu muzycznego. W radosnym nastroju
rodzina parafialna bawiła się do rana.
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP na "Concorde" w Paryżu
Luty 2026 r. to ważny czas w historii polskiego duszpasterstwa poza granicami Polski. To właśnie 17 lutego 1836 r. uważa się za symboliczny moment powstania najstarszej na świecie Polskiej Misji Katolickiej we Francji. Mija zatem 190 lat dziejów instytucji, której pomysłodawcą i inicjatorem był wieszcz narodowy Adam Mickiewicz, a dla której rozwoju znaczące zasługi mieli również Zmartwychwstańcy.
Mickiewicz postanowił powołać do życia zgromadzenie zakonne, które objęłoby opieką duchową Polaków na ziemi francuskiej, licznie przybyłych nad Sekwanę szczególnie w ramach Wielkiej Emigracji po upadku Powstania Listopadowego. Jako bezpośredniego twórcę zgromadzenia wskazał Bogdana Jańskiego.
Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
Wierni parafii MB Dobrej Rady w Zgierzu oglądają zdjęcia Całunu Turyńskiego
W parafii Matki Boskiej Dobrej Rady wierni mogli wysłuchać wyjątkowego świadectwa na temat Całunu Turyńskiego. Prelekcję wygłosiła dr Anna Krogulska – świecka misjonarka i członkini Stowarzyszenia Misjonarzy Świeckich „Inkulturacja”.
Dr Anna Krogulska od lat prowadzi działalność ewangelizacyjną w Polsce i za granicą, docierając również do środowisk polonijnych na różnych kontynentach. W swojej posłudze ukazuje mękę, śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa w oparciu o analizę i duchową interpretację Całunu Turyńskiego. Całun stanowi fundament jej misji. Poprzez obraz i słowo głosi kerygmat – podstawowe orędzie o zbawieniu, podkreślając prawdę o miłości Boga do człowieka, która w sposób szczególny objawia się w wizerunku odbitym na płótnie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.