Wizerunki szwedzkich władców oraz dowodzonych przez nich armii, które kilkakrotnie przekroczyły Bałtyk i wzięły udział w konfliktach zbrojnych na terenie Polski, Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i Rosji, były wielką ozdobą wystawy „Agresorzy - Obrońcy. Wojska Szwedzkie w Europie Środkowej w XVII i XVIII wieku”, zaprezentowanej ostatnio w ratuszu - Muzeum Miejskim Wrocławia.
Ale nic dziwnego - królowie Gustaw Adolf, Karol Gustaw i Karol XII byli tymi władcami, którzy stali się pierwszoplanowymi postaciami historii nowożytnej Europy. - Ich samych oraz ich armie postrzegano zarówno jako agresorów, jak i obrońców - opowiada Juliusz Woźny, rzecznik prasowy Muzeum Miejskiego Wrocławia. - Działalność polityczna i militarna Szwedów związana była ze złożonymi czynnikami dynastycznymi oraz religijno-społecznymi charakterystycznymi dla ówczesnej Europy Środkowej. Dla jednych byli oni najeźdźcami, inni widzieli w nich gwarantów swobód politycznych i religijnych w Europie. Ten dualizm postaw sprawił, że w różny sposób traktowano armię szwedzką. Dla przykładu w czasach potopu pod Jasną Górą była ona traktowana jako agresor i uzurpator prawowitej władzy, zaś we Wrocławiu w dobie wojny trzydziestoletniej w osobie Gustawa Adolfa widziano bohaterskiego obrońcę wiary ewangelickiej. Również w następnym stuleciu Karolowi XII, promotorowi konwencji w Altranstädt 1707, przypisywano na Śląsku podobne zasługi.
Wśród zabytków upamiętniających obecność Szwedów na terenie Europy Środkowej należy wymienić liczne, cenne przekazy ikonograficzne w zbiorach graficznych i oddziałach starych druków Zakładu Narodowego im. Ossolińskich - Muzeum Książąt Lubomirskich i Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu. Przede wszystkim ilustracje graficzne zamieszczone w pracy Samuela Pufendorfa De rebus a Carolo Gustavo Sveciae Rege gestis commentariorum libri septem elegantissimis tabulis aeneis exornati cum triplici indice, Norimbergae 1696, autorstwa Eryka Jönsona Dahlberga, a także zbiór druków ulotnych z czasów wojny trzydziestoletniej.
Wystawę zorganizowali: Oddział Wrocławski Polskiego Towarzystwa Badań Reformacji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu i Muzeum Miejskie Wrocławia. Była ona jedną z imprez towarzyszących międzynarodowej konferencji naukowej pt. „Po obu stronach Bałtyku. Wzajemne relacje pomiędzy Skandynawią a Europą Środkową”.