Reklama

Nowa ewangelizacja

Nowa ewangelizacja a katecheza

Niedziela kielecka 4/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Prymat żywej Osoby Jezusa w ewangelizacji czy reewangelizacji nie oznacza lekceważenia prawd objawionych. Kontemplując bowiem Oblicze Chrystusa na kartach Ewangelii, znajdujemy tam również prawdy objawione przez Ojca w Jezusie Chrystusie; spotykamy wymagania, jakie Jezus daje uczniom: naśladowanie, błogosławieństwa, Kazanie na Górze.
Chrześcijaństwo na pierwszym miejscu jednak nie jest doktryną, nawet piękną, nie jest zbiorem wspaniałych wartości tzw. chrześcijańskich, ale jest Osobą, komunią osoby człowieka z żywą Osobą Jezusa. Największą wartością chrześcijańską jest Jezus Chrystus. Dopiero na drugim miejscu jest akceptacją prawd objawionych przez Jezusa Chrystusa. Ważniejszy jest Oblubieniec niż bogate wiano, jakie daje swej Oblubienicy Kościołowi. Jeżeli więc chcemy odpowiedzieć na trudny postulat Papieża, to musi się dokonać ewangeliczne nawrócenie polskiego nauczania religijnego: katechezy i ambony. Muszą one odnaleźć żywą Osobę Jezusa i uczyć słuchaczy kontemplacji Jego Oblicza.
Papież w adhortacji Ecclesia in Europa mówi również o katechezie. Musi być ona jednak, jak całe nauczanie Kościoła, skoncentrowana na Jezusie i przekazywana tym, którzy wierzą w Jezusa i żyją w osobowym z Nim związku. Katecheza ten związek pogłębia. Dzieje Apostolskie nas pouczają, że nawróceni i ochrzczeni w Pięćdziesiątnicę Żydzi trwali we wspólnocie i nauce Apostołów. Nauka ta zwana didache oznaczała katechezę. Taka jest droga od początku Kościoła. Od kerygmatu do katechezy.
Kerygmat jest głoszeniem żywej Osoby Jezusa Chrystusa, wezwaniem do nawrócenia i wiary. Katecheza (didache) wyjaśnia i pogłębia wiarę. Nowa ewangelizacja, zwana również reewangelizacją, prowadzi do wiary w Jezusa Chrystusa, katecheza tę wiarę pogłębia. Jan Paweł II w konstytucji apostolskiej Fidei depositum, ogłoszonej z okazji wydania Katechizmu Kościoła Katolickiego, pisze, że celem tego katechizmu jest „wykład wiary Kościoła i nauki katolickiej”. Jest więc adresowany do ludzi już wierzących. Umacnia i utwierdza wiarę uczniów Pana Jezusa, tj. ludzi, którzy wierzą w Jezusa i przyjmują Go za jedynego swego Pana. Katechizm, podobnie jak reewangelizacja, skoncentrowany jest na Jezusie Chrystusie. Chrystus Jednorodzony Syn Boży został posłany przez Ojca i za sprawą Ducha Świętego stał się człowiekiem w łonie Najświętszej Dziewicy Maryi, by być naszym Zbawicielem.
Podobnie miejsce katechezy widzi Papież w adhortacji Ecclesia in Europa. Posługa katechezy polega na kształtowaniu i rozwijaniu wiary każdego człowieka, który uwierzył w Chrystusa i przyjął chrzest. Katechizm jest narzędziem „formowania chrześcijan do dojrzałej wiary” (nr 51). Katecheza, podobnie jak całe nauczanie Kościoła, winna być skoncentrowana na Chrystusie.
Ojciec Święty stawia wysokie wymagania katechezie. Nie tylko powinna prowadzić chrześcijan do wiary dojrzałej, lecz również powinna „zaproponować katechezę odpowiadającą różnym drogom duchowym wiernych różnego wieku i stanu życia” (nr 51). Katecheza powinna również przewidzieć odpowiednie formy kierownictwa duchowego. Głównym jednak zadaniem katechezy jest odkrywanie znaczenia chrztu i jego zobowiązań. Podstawą tej prawdy winien być Katechizm Kościoła Katolickiego.
Jak widać z tych rozważań, Ojciec Święty precyzyjnie odróżnia nową ewangelizację od katechezy. Celem pierwszej jest doprowadzić do żywej wiary w Osobę Chrystusa tych, którzy niegdyś ochrzczeni utracili jednak żywy związek z Chrystusem i Kościołem. Muszą na nowo uwierzyć i przyjąć Jezusa jako Pana. Katecheza natomiast jest adresowana do ludzi wierzących. Pogłębia ich wiarę i prowadzi do dojrzałości.
Czy można mówić o katechezie ewangelizacyjnej? W znaczeniu ścisłym można tylko w dwóch wypadkach. Po pierwsze - gdy wśród katechizowanych jest młodzież, która wprawdzie była ochrzczona, ale utraciła związek z Chrystusem i Kościołem; tych trzeba najpierw nawrócić do wiary w żywą Osobę Jezusa, a dopiero później katechizować. Po drugie - gdy są młodzi o wierze sformalizowanej, martwej, bez osobistego związku z Panem. Tych trzeba przeprowadzić od wiary sformalizowanej i zakonserwowanej do wiary żywej i dojrzałej. Jak to zrobić? Czekamy na propozycje.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kto opuścił domy dla imienia Jezusa, znajduje w Kościele nową, rozleglejszą rodzinę

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia przeciw władcy Tyru należy do wielkiego zbioru mów przeciw narodom (Ez 25-32). Tyr - wyspiarska forteca i potęga handlowa, której flocie i faktoriom rozdział 27 poświęca wspaniały poemat o okręcie - zbudował na swym bogactwie poczucie nietykalności. Z takiego świata rodzi się zdanie, które prorok cytuje jako akt oskarżenia: „Jestem bogiem, zasiadam na Boskiej stolicy, w sercu mórz”. Odpowiedź jest zabójczo prosta: „ty jesteś człowiekiem, a nie Bogiem”. Cała wyrocznia to rozwinięcie tej jednej korekty.
CZYTAJ DALEJ

Liechtenstein: biskup nieoczekiwanym świadkiem... oświadczyn w katedrze

2026-08-17 16:37

[ TEMATY ]

zaręczyny

Adobe Stock

Biskup Benno Elbs był świadkiem oświadczyn w katedrze w Vaduz, stolicy Liechtensteinu. W wigilię uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny był na adoracji w katedrze. „Nagle zdałem sobie sprawę, że coś się dzieje za mną i odwróciłem się. Zobaczyłem, że młody mężczyzna uklęknął przed kobietą, wręczył jej pierścionek i w kościele się oświadczył” - opowiadał administrator archidiecezji Vaduz przemawiając podczas oficjalnej ceremonii państwowej z okazji święta narodowego Liechtensteinu. „Szczerze mówiąc, nigdy czegoś takiego nie doświadczyłem” - przyznał hierarcha.

Następnie zapytał parę, czy powinien zrobić zdjęcie - „ponieważ nie było tam nikogo innego, kto mógłby zrobić zdjęcia” - relacjonował radośnie bp Elbs wobec kilku tysięcy osób, wśród nich regenta Liechtensteinu księcia Aloisa. „Zrobiłem więc zdjęcie, byli mi za to wdzięczni” - dodał.
CZYTAJ DALEJ

Dwa wymiary duchowego życie Kościoła

2026-08-18 16:13

Sanktuarium Matki Bożej Skalmierzyckiej w Skalmierzycach

– Trzeba nam miłości. Miłości, która jest wierna, która nie rezygnuje i nie traci nadziei. Miłości, która umie przebaczać. Miłości, która buduje teraźniejszość i przyszłość – mówił abp Marek Jędraszewski do pielgrzymów i czcicieli Matki Bożej Skalmierzyckiej podczas uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Skalmierzycach.

Arcybiskup rozpoczął homilię od słów Chrystusa skierowanych do Apostołów przed męką: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga i we Mnie wierzcie”. Przypomniał, że Jezus zapowiedział wówczas drogę przez cierpienie i śmierć na krzyżu, a następnie zmartwychwstanie i wniebowstąpienie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję