Reklama

Serwis

Niedziela podlaska 3/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

3 stycznia, w Drohiczynie odbyło się spotkanie opłatkowe reprezentantów władz rządowych i samorządowych stopnia wojewódzkiego, powiatowego i miejsko-gminnego oraz przedstawicieli parlamentu związanych swoją służbą z terenem diecezji drohiczyńskiej z bp. Antonim Dydyczem. W imieniu zgromadzonych życzenia Księdzu Biskupowi złożył Jan Zalewski - starosta siemiatycki. Zebrani wysłuchali również referatu prof. Karola Klauzy pt.: Kształtowanie opinii publicznej przez media współczesne. Spotkanie zakończyła wspólna agapa.

3 stycznia w parafii pw. Świętych Piotra i Pawła w Serpelicach odbył się pogrzeb śp. Janiny Dydycz - matki bp. Antoniego Dydycza, zmarłej w 92. roku życia. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył abp Wojciech Ziemba z Białegostoku. W uroczystościach pogrzebowych wzięło udział 11 biskupów, ok. 300 kapłanów, przedstawiciele parlamentu i władz różnych szczebli, alumni WSD, siostry zakonne, delegacje różnych środowisk i wierni. Doczesne szczątki śp. Janiny zostały złożone w grobowcu na miejscowym cmentarzu grzebalnym.

4 stycznia, z inicjatywy ks. Walentego Wojtkowskiego - dyrektora Caritas diecezji drohiczyńskiej, w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siemiatyczach, odbyło się spotkanie opłatkowe parafialnych zespołów Caritas. Uczestniczyło w nim ok. 80 osób działających w Caritas i przedstawiciele władz samorządowych z Siemiatycz. Uroczystej Mszy św. przewodniczył i kazanie wygłosił ks. Walenty Wojtkowski. Po wspólnym opłatku została poświęcona świetlica środowiskowa dla dzieci w pomieszczeniach parafialnych udostępnionych przez ks. prob. Bogusława Kiszkę - dziekana siemiatyckiego.

4 stycznia bp Antoni Dydycz uczestniczył w Krakowie w uroczystościach jubileuszowych z okazji 25-lecia sakry biskupiej kardynała Franciszka Macharskiego - metropolity krakowskiego.

5 stycznia br. bp Antoni Dydycz uczestniczył w konkatedrze w Sokołowie Podlaskim w spotkaniu opłatkowym wspólnoty neokatechumenalnej.

6 stycznia, w uroczystość Objawienia Pańskiego - Trzech Króli, w Wyższym Seminarium Duchownym i Kurii Diecezjalnej w Drohiczynie miała miejsce wizyta duszpasterska bp. Antoniego Dydycza. Rozpoczęła się ona Mszą św. pod przewodnictwem Księdza Biskupa. Następnie zostały pobłogosławione mieszkania księży, sióstr zakonnych i kleryków oraz pomieszczenia pracy. Odwiedziny były połączone ze wspólnym śpiewem kolęd.

7 stycznia bp Antoni Dydycz złożył wizytę duszpasterską w domu Sióstr Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny (Sercanek) przy ul. Kotlarskiej w Drohiczynie. We Mszy św. Ksiądz Biskup modlił się o Boże błogosławieństwo dla całej wspólnoty na progu Nowego Roku.

Od 1 stycznia 2004 r. został częściowo zmieniony ramowy program Katolickiego Radia Podlasie. Cotygodniowy magazyn podsumowujący wydarzenia w diecezji drohiczyńskiej emitowany będzie w każdą niedzielę o godz. 15.30.

21 lutego, w ramach stałej formacji kapłanów i katolików świeckich, w Drohiczynie odbędzie się kolejny Diecezjalny Dzień Formacji Pastoralnej. Na spotkanie zaproszeni są m.in. wszyscy kapłani z diecezji, członkowie Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej i przedstawiciele Rad Parafialnych. Początek spotkania o godz. 10.00.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Nie chciała, by jej syn został księdzem. Jego powołanie odmieniło jej wiarę

2026-03-18 12:33

[ TEMATY ]

kapłan

powołanie

nawrócenie

Adobe Stock

Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.

Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo lekarza: Moje nawrócenie z aborcji na medycynę chroniącą życie

2026-03-19 21:04

[ TEMATY ]

świadectwo

lekarz

Adobe Stock

„Moje nawrócenie z aborcji na medycynę chroniącą życie” to zapis wstrząsającego, ale też pełnego otuchy świadectwa. Książka oświetla okoliczności, w jakich aborcja stała się akceptowana na światową skalę, a jednocześnie przedstawia możliwości działania Pana Boga w świecie poprzez każdego z nas.

To jedna z tych książek, przy czytaniu których trudno nie uronić łzy. Wspomnienia dr. Johna Bruchalskiego wywołują bowiem głębokie wzruszenie. To zarazem jedna z tych książek, które niosą wielką nadzieję w obecny, jakże niespokojny czas.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję