„Zagłębie Dąbrowskie to region posiadający własną tożsamość, własną tradycję i kulturę. Będziemy ją chronić i propagować, dbać o to, by nie przeminęła. To
nasza misja, nasz dług wobec pięknej przeszłości Zagłębia” - powiedział 17 października prezydent Dąbrowy Górniczej Jerzy Talkowski podczas uroczystości otwarcia I Kongresu Kultury
Zagłębia Dąbrowskiego.
Podstawowym zadaniem Kongresu Kultury Zagłębia było przygotowanie nici porozumienia między gminami i instytucjami kultury regionu. Pomysłodawca Kongresu - Jerzy Talkowski - pragnie,
aby to wydarzenie było rozumiane przede wszystkim jako dialog kulturowy, ale także gospodarczy, społeczny i naukowy.
I Kongres Kultury Zagłębia Dąbrowskiego trwał dwa dni. Imprezy, które go tworzyły, odbywały się w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej. Zainaugurowała go uroczysta gala w Teatrze
Zagłębia w Sosnowcu połączona z pokazem spektaklu pt. Prywatna klinika. Zasadnicza część imprez odbywała się jednak w Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.
Obrady w Dąbrowie rozpoczęły dwa referaty autorstwa dr. Jacka Owczarka - śląskiego konserwatora zabytków oraz prof. dr. hab. Krzysztofa Kłosińskiego - filologa z Uniwersytetu
Śląskiego.
Uczestnicy I Kongresu Kultury Zagłębia Dąbrowskiego podjęli także próbę odpowiedzi na pytanie o istotę tożsamości regionu. W tym celu zorganizowano dwie dyskusje panelowe
z udziałem twórców i naukowców pochodzących bądź związanych zawodowo z Zagłębiem Dąbrowskim. Wzięli w nich udział m.in.: Sławomir Pietras - dyrektor polskich
teatrów operowych i festiwali, Marek Pacuła - teatrolog i artysta związany z krakowską „Piwnicą pod Baranami”, Jacenty Jędrusik - aktor Teatru
Rozrywki w Chorzowie, Ryszard Grzyb - malarz, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, prof. Jacek Rykała - artysta malarz, profesor Akademii
Sztuk Pięknych w Katowicach, dr Jerzy Kopel - socjolog, rektor Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu w Sosnowcu.
Kongresowi towarzyszyło kilkanaście imprez o charakterze artystycznym. W pierwszym dniu obrad w Muzeum Miejskim w Sosnowcu otwarto wystawę dzieł Andy Warhola,
a w Centrum Sztuki „Zamek Sielecki” można było podziwiać prace plastyczne autorstwa Jana Świderskiego i Katarzyny Krej. Dużym zainteresowaniem wśród gości
Kongresu cieszyła się wystawa pt. „Młoda sztuka Zagłębia Dąbrowskiego”, na którą złożyły się prace studentów Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. W drugim dniu sympozjum
miały miejsce występy kół gospodyń wiejskich i kapel ludowych, ale także odbył się pokaz folklorystyczny w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Gołowianie” z Dąbrowy
Górniczej. Zwieńczeniem dwudniowej konferencji był koncert w wykonaniu Orkiestry Kameralnej Zagłębia Dąbrowskiego pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
Nabożeństwo pierwszosobotnie, Eucharystia, konferencja o św. Franciszku i wspólna agapa. Już w najbliższą sobotę 7 marca w kościele Najświętszego Zbawiciela w Warszawie odbędzie się Dzień Skupienia Regionu Warszawskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.
Dzień skupienia ze św. Franciszkiem z Asyżu w roku osiemsetlecia jego chwalebnej śmierci i bł. Anielą Salawą, krakowską tercjarką, patronką FZŚ w Polsce, rozpocznie się o godz. 10.00 nabożeństwem pierwszej soboty miesiąca. Po nim o godz. 11.00 odprawiona zostanie Msza św. pod przewodnictwem o. Piotra Żurkiewicza OFMConv, ministra prowincjalnego Prowincji Matki Bożej Niepokalanej Braci Mniejszych Konwentualnych. Po zakończeniu liturgii – o godz. 12.00 - o. Andrzej Romanowski OFMCap, asystent narodowy FZŚ w Polsce, wygłosi konferencję połączoną z pokazem obrazów związanych ze śmiercią św. Franciszka. Na koniec około 13.00 w dolnym kościele zaplanowano wspólnotową agapę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
