„Jesteśmy z Papieżem w tej Eucharystii, łącząc się z nim duchowo i wyrażając nasze dziękczynienie i wdzięczność Bogu za dar wielkiego
Polaka, wielkiego człowieka, który przewodzi Kościołowi” - powiedział proboszcz polskiej misji Trójcy Świętej w Chicago - ks. Paweł Bandurski do setek Polaków zgromadzonych
podczas uroczystej Mszy św. w rocznicę 25-lecia Pontyfikatu Jana Pawła II na Trójcowie w niedzielę 19 października br. Mszę św. pod przewodnictwem biskupa archidiecezji Chicago
Tadeusza Jakubowskiego, koncelebrowali: biskup Tomasz Paprocki, generał Zakonu Paulinów o. Izydor Matuszewski oraz ks. Paweł Bandurski.
Pod Twą obronę Ojcze na niebie... - tą starą i piękną pieśnią rozpoczęto Eucharystię w intencji Papieża. Chórowi „The Lira Singers of the Lira Ensemble” i wiernym
przewodziła orkiestra dęta „Trójcowo” i Góralska Orkiestra z Łęcka.
Uroczystości na cześć Ojca Świętego zebrały tłumy Polonii: ok. 30 polskich i amerykańskich przedstawicieli z polsko-amerykańskich wspólnot parafialnych w Chicago,
ponad 19 reprezentantów organizacji i stowarzyszeń polonijnych, m.in.: Związek Narodowy Polski, Kongres Polonii Amerykańskiej, Zjednoczenie Polskorzymskokatolickie, Towarzystwo Przyjaciół Fundacji
Jana Pawła II, Zakon Kawalerów Maltańskich i inne. We Mszy św. uczestniczył także Konsul Generalny Polski Franciszek Adamczyk z małżonką.
„(...) Nie lękajcie się, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi. Chrystus wie, co jest w człowieku. (...) Proszę i błagam Was z ufnością, pozwólcie Chrystusowi
mówić do człowieka, tylko On ma słowa życia wiecznego. Nie lękajcie się Bóg jest wśród nas...” - te znamienne słowa Jana Pawła II przypomniał w homilii w języku
polskim generał Zakonu Paulinów o. Izydor Matuszewski, który przybył z Jasnej Góry. Słowa nadziei „Nie lękajcie się...”. Papież wypowiedział 25 lat temu 16 października 1978 r.,
obejmując urząd na Watykanie. Przesłanie wiary, nadziei i miłości do Boga, wielkie zaufanie, szacunek i miłość do człowieka, pokazywanie prawdy, wskazywanie dróg, którymi należy
iść... - wszystko to uosabia postać Jana Pawła II. Papież wychodzi naprzeciw ludzkim oczekiwaniom, lękom i troskom, uczy, jak żyć, ukazuje prawdziwy świat wartości, nadaje sens poczynaniom
człowieka i odpowiada na nurtujące go pytania.
„Ojciec Święty chce być oknem, w które patrząc, widzimy nie jego, ale samego Chrystusa. Chce być pomostem, którego słuchając, słuchamy słowa nie jego, ale samego Chrystusa”
- mówił w swoim kazaniu o. Matuszewski. Homilię w języku angielskim wygłosił bp Tomasz Paprocki.
Podczas liturgii eucharystycznej złożono dary w postaci m.in.: różańca, Biblii, chleba, owoców ziemi oraz encyklik papieskich.
Na zakończenie dzieci ubrane w stroje krakowskie dziękowały celebransom kwiatami. Przepiękną oprawę muzyczną podczas uroczystej Eucharystii stworzyli obok wcześniej wymienionych muzyków
organiści: David Solem, Ewa Wittich. Na zakończenie Mszy św. wykonano utwór Weź w Swą Opiekę. Szczególnie słowa z tej pieśni: „Niech serce Twoje, Ojca Świętego, od nieprzyjaciół
zasadzki chroni...” - stały się dopełnieniem prawie dwugodzinnej modlitwy eucharystycznej w intencji naszego Rodaka w srebrną rocznicę jego Pontyfikatu.
Po Mszy św. w sali parafialnej otwarto wystawę poświęconą Ojcu Świętemu, jego posłudze i życiu. Wśród prac nadesłanych na wystawę były prace wykonane przez uczniów z polskiej
szkoły sobotniej. Najlepsza - zostanie przesłana do Ojca Świętego.
Ksiądz musi być dzisiaj jak komandos. Problem jest tylko taki, że komandosów mogą wychować tylko komandosi, nie szeregowcy. W związku z tym to jest też kwestia właściwego doboru kadr formacyjnych – wskazał w rozmowie z Polskifr.fr metropolita warszawski abp Adrian Galbas. Październik to czas powrotu do nauki i formacji także w seminariach duchownych.
Mówiąc o formacji chrześcijan w Kościele warszawskim, abp Adrian Galbas zwrócił uwagę na liczne ruchy kościelne, a także pojedyncze propozycje, na przykład cykl wykładów „Duchowość dla Warszawy”, które gromadzą bardzo wiele osób i „solidnie kształtują ich postawę duchową i chrześcijańską”. „Ten swoisty wymiar katechetyczny jest dość dobrze zorganizowany. Jeśli ktoś chce pogłębić swoją wiarę, znajdzie w Warszawie ku temu miejsca, wspólnoty i formy” – dodał. Wskazał też, że wielkim wyzwaniem duszpasterskim pozostaje docieranie do tych, którzy są oddaleni od Kościoła, czyli mówiąc krótko: ewangelizacja.
Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
Hospicjum im. Jana Pawła II w Żorach, Fundacja Donum Vitae, Krystyna de Walden-Gałuszko, Paweł Bębenek, Janusz Rosikoń, Mateusz Środoń, Jan Grosfeld, Milena Kindziuk, Jadwiga i Jacek Pulikowscy, Fundacja „Instytut Nowych Mediów”, „Pielgrzymi Nadziei” oraz VaticanNews.pl - to nominowani do tegorocznych Nagród TOTUS TUUS. Statuetki w kształcie anioła wzbijającego się do lotu wręczane są osobom i instytucjom, które inspirując się nauczaniem św. Jana Pawła II w sposób szczególny przyczyniają się do budowania cywilizacji miłości. Nagrody wręczone zostaną podczas gali na Zamku Królewskim w Warszawie, 10 października 2026, w sobotę przed Dniem Papieskim.
Hospicjum jest placówką opieki paliatywnej, która od wielu lat niesie pomoc osobom znajdującym się w terminalnym stadium choroby, zapewniając im warunki do przeżywania ostatniego etapu życia w atmosferze szacunku, spokoju i bezpieczeństwa. Szczególnym wymiarem promocji godności człowieka jest sprzeciw hospicjum wobec instrumentalnego traktowania chorego oraz wobec postaw, które redukują wartość życia do jego użyteczności lub sprawności. Hospicjum także towarzyszy rodzinom pacjentów. Wsparcie psychologiczne, duchowe i emocjonalne udzielane bliskim pomaga im przeżywać czas choroby i żałoby w sposób bardziej świadomy i godny, bez poczucia osamotnienia i wykluczenia. Istotnym elementem działalności hospicjum jest również kształtowanie postaw społecznych opartych na empatii, solidarności i odpowiedzialności za najsłabszych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.