Sprawiedliwość należy do bardzo pozytywnych cech. Dotyczy zarówno pojedynczych ludzi, jak i całych społeczności. W społecznościach ludzkich zasady sprawiedliwości ochraniane są prawem.
W ludzkim rozumieniu sprawiedliwość oznacza pewnego rodzaju zrównoważenie. Przykładem może być handel. Za kupowany produkt należy się zapłata. Strona sprzedająca nie może oszukiwać, ukrywać wad przedmiotu, czy też żądać zań zapłaty tak dużej, że nie ma ona adekwatnego odniesienia do włożonych kosztów w jego wyprodukowanie. Kupujący zaś winien płacić autentycznym pieniądzem, nie zaś fałszywym. Gdy rzecz zaś kupowana jest na raty, nabywający zobowiązany jest wywiązywać się z ustalonej umowy.
Zasada sprawiedliwości oznacza, że człowiek winien otrzymywać to, co mu się od innych należy. Sam zaś zobowiązany jest do regulowania należności wobec innych. Jest to zasada zarówno w sferze materialnej, duchowej, jak i psychicznej.
Nasze czasy, mimo okrzyczanego humanizmu i różnorodnych deklaracji praw naznaczone są ogromnymi niesprawiedliwościami. Niejednokrotnie ludzie prawi, uczciwi, prostolinijni są pomijani w rozgrywkach społecznych i politycznych. W sensie zaś materialnym, bardzo często najuczciwiej pracujący doświadczają najwięcej niedostatków.
Tylko ludzka sprawiedliwość, choćby była budowana na najbardziej precyzyjnych zasadach, okaże się zawodna. Mówiąc zatem o sprawiedliwości, trzeba pamiętać o Bogu. On jest jedynie naprawdę sprawiedliwy i ludzi uczy sprawiedliwości.
Podstawą Bożej sprawiedliwości będzie Jego miłość do człowieka. W Bogu nie ma sprzeczności pomiędzy miłością i sprawiedliwością. Możemy zacytować dla przykładu Psalm 116:
„Pan jest łaskawy i sprawiedliwy
I Bóg nasz jest miłosierny”
Związek miłości ze sprawiedliwością najbardziej ukazał się w osobie Jezusa Chrystusa. On, będąc do końca sprawiedliwy objawił w słowach, czynach, śmierci i zmartwychwstaniu, że Bóg jest miłością.
W naszym życiu także miłość winna być fundamentem dla sprawiedliwości. Wtedy to ziszczą się słowa Psalmu:
„On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych,
łagodny, miłosierny i sprawiedliwy;
Nie przelęknie się złej nowiny,
jego mocne serce zaufało Panu” (Ps 112, 4; 7).
W prawdziwą Bożą sprawiedliwość Duch Święty będzie wprowadzał nas poprzez modlitwę. Szczególnie zaś, jeśli będzie ona słuchaniem Słowa Bożego. Ono bowiem jest prawdziwym nauczycielem sprawiedliwości dla naszego serca i sumienia.