Dożynki to święto chleba, to dziękczynienie za plony. Pan Bóg daje wzrost zbożom, warzywom i wszelkim roślinom. Rolnicy wiedzą, że ich plony zależą od klasy ziemi, uprawy, jakości
nasion, maszyn, ale najwięcej od Bożego błogosławieństwa. Dlatego rolnicy w sposób szczególny związani są z wiarą i Kościołem. Kościół wspiera rolników i jest
zawsze z nimi. Ojciec Święty Jan Paweł II darzy ich wielkim szacunkiem. Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński mocno stawał w obronie rolników. Obecnie co roku na Jasnej
Górze oraz w każdej diecezji i parafii organizowane są krajowe dożynki.
14 września br. odbyły się dożynki gminno-powiatowe z udziałem wspólnoty parafialnej w Bogatem. Uroczystość rozpoczęła się o godz. 11.00 Mszą św. odprawioną na boisku
Zespołu Szkół w Bogatem przez proboszcza parafii ks. kan. Wiesława Wiśniewskiego. Poszczególne delegacje z miejscowości: Święte Miejsce, Węgra, Bogate, a także delegacje
reprezentujące powiat przasnyski, przygotowały wieńce dożynkowe, które zostały poświęcone oraz nagrodzone przez specjalną komisję. Po Mszy św. nastąpiło, staropolskim obyczajem, dzielenie chleba.
Na tę uroczystość przybyło dużo ludzi z parafii i okolic Przasnysza. Obecni byli także przedstawiciele władz gminy Przasnysz i powiatu m.in.: wójt Grażyna Wróblewska
- gospodarz dożynek, burmistrz Przasnysza Zenon Lendzion, starosta przasnyski Zenon Szczepankowski, wicestarosta Edward Kacprzak, przedstawiciele mazowieckiej Izby Rolniczej oraz Wojewódzkiego Ośrodka
Doradztwa Rolniczego.
W uroczystościach w Bogatem wzięli udział także kapłani m. in.: dziekan przasnyski ks. kan. Franciszek Różański, ks. kan. Jan Pakieła - proboszcz ze Świętego Miejsca, proboszcz
parafii Węgra ks. Wiesław Pietrzak i miejscowy proboszcz ks. Wiesław Wiśniewski.
Ważnym momentem dożynek było przyznanie tytułu „Rolnik 2003” powiatu przasnyskiego. 14 gospodarzy z 7 gmin powiatu zostało uhonorowanych przez starostę przasnyskiego pucharami
i dyplomami za tegoroczne osiągnięcia w produkcji rolnej. Uczestnikom zapewniono wiele atrakcji: występy młodzieży, konkursy, wesołe miasteczko, karuzelę, przejażdżkę
bryczką. Podczas uroczystości przygrywała strażacka orkiestra, która przed kilkoma dniami wróciła z Rzymu, gdzie brała udział w uroczystościach 25-lecia pontyfikatu Ojca Świętego
Jana Pawła II.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
– Z drogi do jedności chrześcijan nie ma już powrotu. Każdy rozłam chrześcijan jest zgorszeniem dla świata – powiedział w homilii abp Wacław Depo. Metropolita częstochowski wieczorem 17 stycznia przewodniczył Mszy św. o o jedność chrześcijan w Kościele rektoralnym Najświętszego Imienia Maryi w Częstochowie.
Na początku Mszy św. ks. dr Jarosław Grabowski, redaktor naczelny Tygodnika Katolickiego „Niedziela” i kierownik Referatu Dialogu: ekumenicznego, międzyreligijnego, z niewierzącymi Kurii Metropolitalnej w Częstochowie podkreślił, że „jedność jest Boskim nakazem leżącym u podstaw naszej chrześcijańskiej tożsamości. Nie jest tylko ideałem, ale jest nakazem”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.