Reklama

Uniwersytet Trzeciego Wieku

Nauka dla każdego

Niedziela lubelska 39/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Lubelski Uniwersytet Trzeciego Wieku zaprasza chętnych do nauki - bez ocen, indeksów i stresu. Rozpoczyna 19. rok działalności. Uniwersytetowi patronują rektorzy wszystkich wyższych uczelni Lublina: UMCS, KUL, AM, AR i PL. Bezpośrednią opiekę organizacyjną sprawuje Towarzystwo Wolnej Wszechnicy - Oddział w Lublinie, a pomocą służą Urząd Marszałkowski, Urząd Miejski, Muzeum Lubelskie, Wojewódzki Dom Kultury, Dom Kultury LSM i Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego. Rektorem LUTW jest dr Zofia Zaorska, a opiekunem naukowym doc. dr Mieczysław Marczuk. Obecnie tworzy się Rada Naukowa, składająca się z pracowników lubelskich uczelni, której przewodniczy prof. Wiesław Kamiński.
LUTW jest otwarty dla wszystkich osób kończących pracę zawodową, wkraczających w swoją „jesień”, lecz poszukujących nowych form aktywności intelektualnej i kontaktów z ludźmi o podobnych aspiracjach, zainteresowaniach, ciekawych świata, pragnących poszerzać swą wiedzę lub zdobywać nową. Lubelski Uniwersytet Trzeciego Wieku zapewnia to wszystko, a ponadto rozbudza ciekawość poznawania współczesnych osiągnięć nauki poprzez cykl wykładów z różnych dziedzin wiedzy ze szczególnym uwzględnieniem humanistyki, przyrody, medycyny. Każdy może wybrać to, co go interesuje, a temu służą różne zespoły, np. historyczny, literacki, wiedzy o sztuce czy plastyczny. Uniwersytet troszczy się też o sprawność fizyczną swych słuchaczy, organizując zajęcia gimnastyczne, pływanie, taniec, śpiew, turystykę pieszą, a od nowego roku również rowerową i tenis stołowy. Od tego roku powstaje nowy zespół: ćwiczenia pamięci. Tym ćwiczeniom służą też lektoraty języków obcych: angielskiego, niemieckiego, francuskiego - na różnych poziomach zaawansowania. Słuchacze LUTW spotykają się w klubach Animatorów Centrum Aktywizacji Seniorów i Wolontariuszy, gdzie uczestnicy wspierają się wzajemnie i chętnie dzielą swoimi doświadczeniami. LUTW jest uczelnią samorządną; aktywny samorząd poprzez swoje różne komisje umożliwia słuchaczom udział w pracy na rzecz całej społeczności, a także innych ludzi starszych w Lublinie, którzy potrzebują kontaktu z drugim człowiekiem.
Zapraszamy chętnych do nauki, spotkań w zespołach zainteresowań, aktywnego spędzania wolnego czasu. W ubiegłym roku z zajęć LUTW korzystało ponad 700 osób w samym Lublinie, a działają również filie w Puławach, Tomaszowie Lubelskim, Chełmie, Kraśniku i Biłgoraju; w Zamościu istnieje samodzielny Uniwersytet Trzeciego Wieku. Zapraszamy serdecznie. Zgłoszenia i zapisy przyjmowane są w sekretariacie Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w budynku Wydziału Politologu UMCS, Plac Litewski 3, pok. 123 w godz. 10.00-13.00.

Uczestniczę w zajęciach Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku od pięciu lat. Chodzę na wykłady powszechne z różnych dziedzin wiedzy. Nawet wykładowcy przedmiotów ścisłych potrafią zainteresować każdego słuchacza i zafascynować także humanistę, a ja do nich należę. Interesuję się literaturą, toteż wybrałam ten zespół i jak dotychczas nie żałuję. Uczęszczam także na zajęcia z historii sztuki, które w interesujący sposób przybliżają malarstwo polskie i obce. Zwiedzamy wystawy w Lublinie i innych miastach. Coś dla ducha, ale również dla ciała, więc chodzę dwa razy w tygodniu na gimnastykę, gdzie usprawniam niemłode już mięśnie i kości. Na wszystkich zajęciach spotykam bardzo sympatycznych ludzi, nawiązuję nowe przyjaźnie i dzięki temu nie czuję się samotna i niepotrzebna. Naprawdę warto być studentem Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku i studiować nawet kilkanaście lat bez ryzyka skreślenia z listy, a dopóki pozwalają na to siły.
Janina Pojmaj, słuchaczka LUTW

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Post otwiera rękę dla potrzebującego

2026-01-22 10:34

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
CZYTAJ DALEJ

Posty nakazane zachowywać

Niedziela warszawska 46/2003

monticellllo/pl.fotolia.com

Przykazania kościelne są zaproszeniem do współodpowiedzialności za Kościół Zachęcają do przemyśleń, czy wiara ma wynikać z tradycji, czy z przekonania
CZYTAJ DALEJ

W piątek polska premiera filmu „Najświętsze Serce”

2026-02-18 11:13

[ TEMATY ]

film

Najświętsze Serce

polska premiera

historia objawień

Materiały promocyjne filmu Najświętsze Serce

Film Najświętsze Serce (Sacré Coeur)

Film Najświętsze Serce (Sacré Coeur)

W piątek do polskich kin trafi fabularyzowany dokument „Najświętsze serce” o historii objawień Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque, do których doszło w latach 1673–1675 w klasztorze w Paray-le-Monial w Burgundii. We Francji w dwa miesiące od premiery film obejrzało pół miliona widzów.

92-minutowy dokument w reżyserii Stevena i Sabriny Gunnell opowiada historię objawień Pana Jezusa, których w latach 1673–1675 w klasztorze w Paray-le-Monial w Burgundii (Francja) doświadczyła wizytka św. Małgorzata Maria Alacoque, oraz o ich znaczeniu dla współczesnego świata.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję