Urodził się w 1980 r. w Akwizgranie. Miał 4 lata, gdy sięgnął po skrzypce, 5 – gdy wygrał pierwszy konkurs, aby w wieku 7 lat koncertować, a jako 11-latek otrzymać do dyspozycji skrzypce – bagatela – Stradivariusa. Ważna data to 1991 r., bo to wówczas wystąpił z Filharmonikami Hamburskimi i szybko stał się pupilem samego Zubina Mehty. Wręcz trudno w to uwierzyć, ale w wieku raptem 13 lat podpisał kontrakt z wytwórnią Deutsche Grammophon, a to oznaczało, że wszedł do światowej elity. Jakby tego było mało, szlify zdobywał w londyńskiej Royal College of Music, a w 2004 r. ukończył nowojorską Juilliard School of Music (u samego Itzhaka Perlmana). Jako syn Amerykanki (tancerka baletowa) i Niemca (prawnik/sędzia) za swoje sceniczne nazwisko obrał panieńskie nazwisko matki. Od tego czasu stał się artystą, który skutecznie dzieli muzyczny świat na wyznawców jego geniuszu bądź zagorzałych, negatywnych krytyków garrettowego podejścia do muzyki.