Ekskomunika odłącza od Kościoła rzymskiego zarówno biskupów, jak i kapłanów należących do Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Jeżeli chodzi o wiernych świeckich, za ekskomunikowanych należy uważać tych, którzy formalnie przystąpili do bractwa. „Ponieważ odpowiedzialność wymaga pełnej świadomości i świadomej zgody” – jak czytamy w nocie wyjaśniającej Dykasterii Nauki Wiary – przykłady udowodnionej odpowiedzialności mogą dotyczyć: świeckich należących do Trzeciego Zakonu Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X; świeckich, którzy regularnie uczestniczą w nabożeństwach Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, formalnie podzielając jego stanowiska doktrynalne. Od 2 lipca Eucharystie sprawowane przez duchownych bractwa są sprawowane niegodziwie, a sakramenty pokuty i małżeństwa są nieważne. Watykan wyjaśnił również, że „nie należy obarczać winą: świeckich, którzy uczęszczali do Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X wyłącznie z powodów liturgicznych lub duchowych; świeckich, którzy – choć świadomi napięć ze Stolicą Apostolską – nie odrzucają Magisterium ani autorytetu Papieża”. Pozostają oni we wspólnocie Kościoła. Muszą zwrócić się „do kapłana pozostającego w pełnej wspólnocie, z postanowieniem, że w przyszłości nie będą uczęszczać do Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X”.

W ostatnich kilku dekadach papieże, począwszy od Pawła VI, przez Jana Pawła II, Benedykta XVI, Franciszka, po Leona XIV, robili wszystko, aby zachować jedność z bractwem. Główną przeszkodą była niestabilna, zmienna i chwiejna postawa przełożonych bractwa, z różnymi woltami i nagłym wycofywaniem się z już uzgodnionych stanowisk. Teraz mamy tego kolejną odsłonę. Pocieszające, że Watykan zaraz po nieszczęśliwym fakcie ustami szefa Dykasterii Nauki Wiary wyraził nadzieję na wznowienie dialogu.

Epokowe wyzwanie dla Europy

EMIGRACJA Zjawisko migracji jest epokowym wezwaniem, przed którym stoją społeczeństwa europejskie – powiedział Leon XIV podczas Mszy św., którą odprawił na Stadionie Miejskim im. Orazio Areny na Lampedusie. Jego zdaniem, Europa jest w stanie zmierzyć się z tym wyzwaniem „w sposób całościowy: włączając pierwszą pomoc w długofalowy plan strategiczny, zdolny przyjmować, chronić, promować i integrować migrantów, a zarazem działając na rzecz rozwoju, aby nikt nie był zmuszony do emigracji”. Z historii znamy przypadki wielkiej wędrówki ludów. Zazwyczaj wiązały się one z czasami niepewności, w których ludzie przemieszczali się nie w celu szukania lepszych warunków życia, a po to, by je ocalić. Leon XIV, odwiedzając Lampedusę, którą pierwszy ukazał jako symbol papież Franciszek, chce przekazać światu i Europie przede wszystkim, że stają przed bardzo poważnym wyzwaniem. Wlewa również w serca ufność, że Stary Kontynent jest temu w stanie zaradzić przez systematyczne działania, które powinny być podejmowane w dwóch kierunkach: pierwszy to przyjęcie, ochrona, promocja i integracja, a drugi, pewnie najważniejszy – pomoc w rozwoju, „aby nikt nie był zmuszony do emigracji”.

Św. Faustyna doktorem Kościoła?

BOŻE MIŁOSIERDZIE Biskupi ze Słowacji poparli 4 lipca wniosek o nadanie św. Faustynie Kowalskiej tytułu doktora Kościoła. Decyzja episkopatu naszych południowych sąsiadów była odpowiedzią na prośbę polskich biskupów. W uzasadnieniu swojej decyzji Słowacy podkreślili znaczenie orędzia Bożego Miłosierdzia dla współczesnego świata oraz jego rolę w szerzeniu przebaczenia i pojednania. Kościół nadaje tytuł doktora Kościoła stosunkowo rzadko. Ostatnim, który dostąpił tego wyróżnienia, był św. John Henry Newman. Został on 38. doktorem Kościoła. Tytuł ten nadaje się osobom nie tylko za świętość życia, ale przede wszystkim za wkład w kościelne nauczanie. W przypadku św. Faustyny chodzi o apostolstwo Bożego Miłosierdzia. Globalny zasięg tej nauki jest niekwestionowany. Podobnie głębia i aktualność prawdy o Jezusie Miłosiernym.

Encyklika Leona XIV

Bbestseller Magnifica humanitas, encyklika Leona XIV o sztucznej inteligencji, stała się wydawniczym hitem we Francji. Sprzedano już ponad 70 tys. egzemplarzy, a zainteresowanie nie maleje. Jej łączny nakład to 100 tys. sztuk, co jest fenomenem we Francji, gdyż średni nakład książki tam to niespełna 5 tys. , a przy 30 tys. można już mówić o krajowym bestsellerze. W jednej tylko paryskiej księgarni La Procure sprzedano niemal 10 tys. sztuk. Mathilde Mahieux, kierownik działu religijnego tej księgarni, twierdzi, że encyklika zainteresowała bardzo zróżnicowanych odbiorców, nie tylko katolików. Gazeta La Croix zauważa, że encyklika została też bardzo dobrze przyjęta przez francuskich polityków. Na wiecu przed wyborami prezydenckimi odwołał się do niej kandydat partii Republikanie Bruno Retailleau, cytuje ją także lider skrajnej lewicy Jean-Luc Mélenchon, który podobnie jak papież sprzeciwia się zawłaszczaniu ludzkiej wiedzy przez prywatny kapitał.

Papież na „wakacjach”

WYPOCZYNEK „Ojcze Święty, witaj pośród nas! Castel Gandolfo Cię kocha!” – głosi plakat lokalnej parafii, który jest teraz eksponowany w całym Castel Gandolfo. Do położonego na wzgórzu miasta papież Leon XIV przybył w niedzielę 5 lipca i pozostanie tam do 27 lipca, czyli przez pełne 3 tygodnie. Zamieszka nie w odległej Villi Barberini, ale w Pałacu Papieskim w sercu miasta, z widokiem na jezioro Albano. To zmiana w stosunku do zwyczajów papieża Franciszka, który praktycznie nie opuszczał Watykanu, a Castel Gandolfo za jego pontyfikatu stało się muzeum. Leon XIV przyjeżdża tu praktycznie w każdy wtorek, aby zrelaksować się w ogrodach, na korcie tenisowym lub w basenie. Na swego doświadczonego jeźdźca czekają również jego dwa śnieżnobiałe konie, Proton i Rosso, którymi opiekuje się o. Manuel Dorantes, zarządca majątku. Wypoczynku potrzebuje każdy, bo nikt z nas nie jest ze stali. Także papież. I oczywiście, to nie jest tak, że Leon XIV „odetnie” się zupełnie na 3 tygodnie od swojej misji. Pobyt w Castel Gandolfo to będzie także czas pracy, tyle że nie w miejskich murach, a bardziej w kontakcie z naturą.