Taki właśnie charakter miało kolejne spotkanie z cyklu „Wychować człowieka”, które 30 maja zgromadziło w Toruniu rodziców, nauczycieli i wszystkich, którym nie jest obojętna przyszłość młodego pokolenia. Jego tematem było „Jak pomóc wejść w dorosłe życie?”. Wydarzenie zorganizowało Franciszkańskie Liceum Ogólnokształcące oraz Fundacja Hodos, a patronatem objęli: minister prowincjalny franciszkanin o. Leonard Bielecki, bp Arkadiusz Okroj oraz władze samorządowe.

Jako pierwsza głos zabrała Marta Milde, która w wykładzie „Architekci przyszłości” zwróciła uwagę na potrzebę towarzyszenia młodym ludziom w odkrywaniu ich drogi w świecie pełnym niepewności. Podkreśliła, że nastolatek nie potrzebuje gotowych scenariuszy, lecz obecności dorosłych, którzy pomogą mu mądrze projektować własne życie.

Wystąpienie Bogny Białeckiej poświęcone było antykruchości dzieci i młodzieży. Prelegentka przekonywała, że prawdziwa odporność nie polega na unikaniu trudności, lecz na umiejętności wzrastania dzięki nim. – Kryzysy nie są przeszkodą, ale szansą na rozwój – zaznaczyła.

O budowaniu równowagi między ciałem a duchem mówił prof. dr hab. Piotr Błajet. W swoim wystąpieniu zwrócił uwagę, że troska o kondycję fizyczną młodego człowieka ma bezpośredni wpływ na jego odporność emocjonalną. Jak podkreślił, wychowanie to proces obejmujący całego człowieka – jego ciało, psychikę i duchowość.

Kolejna część konferencji miała charakter dzielenia się świadectwem i refleksją. Agnieszka Stefaniuk mówiła o fundamentach rodzicielstwa i przypomniała, że siła wychowania rodzi się z relacji, a nie z kontroli. Szczególnie poruszającym momentem były świadectwa Agnieszki i Michała ze wspólnot Anonimowych Narkomanów i Anonimowych Alkoholików. Ich osobiste historie pokazały, jak realne i bliskie mogą być zagrożenia związane z uzależnieniami, ale też jak możliwa jest droga wyjścia i odbudowy życia. Dopełnieniem konferencji było wystąpienie przedstawicieli grupy „My Rodzice Przeciwko Narkomanii”, którzy zwrócili uwagę na znaczenie relacji opartych na zaufaniu i obecności. Podkreślali, że profilaktyka zaczyna się nie od zakazów, ale od rozmowy i uważności na drugiego człowieka.

Spotkanie zakończyło się czasem pytań. Nie zabrakło również rozmów w kuluarach, które – jak podkreślali uczestnicy – były równie cenne jak same wykłady. Wymiana doświadczeń, spojrzeń i historii pokazała, że wychowanie nie jest zadaniem indywidualnym, lecz wspólną drogą.