W parafialnym kościele co roku w majowe wieczory gromadzą się wierni, by wraz z kapłanem, przed Jej jasnogórskim wizerunkiem, w wyśpiewanej Litanii Loretańskiej, wyrazić wdzięczność za macierzyńską opiekę i wstawiennictwo u Boga. Ta wdzięczność wyraża się również w uroczych przydrożnych kapliczkach, których ku radości serca, jest coraz więcej.

Nieustanna modlitwa

W maju przeżywaliśmy błogosławiony czas Jerycha Różańcowego prowadzonego przez cztery panie animatorki: Danutę, Genowefę, Teresę i Zofię, które przybyły do naszej parafii z różnych stron Polski. Pomocy udzielały im dwa małżeństwa zrzeszone w Legionie Maryi z pobliskiego Baligrodu. Był to niezapomniany czas modlitewnej łączności z Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie i Jego Matką. Przez pięć dni i nocy nieustannie zanosiliśmy modlitwy na przesuwających się paciorkach różańca.

Intencje były różne, dotyczące świata, Kościoła, ojczyzny, parafii i osobiste, głęboko ukryte w sercu. Był to czas szczególny – naznaczony wiadomością o śmierci abp. Józefa Michalika, a także okresem matur, egzaminów i I Komunii św. Wszystkie te sprawy powierzaliśmy Chrystusowi i Jego Matce z wiarą oraz ufnością. Każdego dnia podczas Apelu Jasnogórskiego zapewnialiśmy Maryję o naszej pamięci i czuwaniu. Nie zapominaliśmy również o naszych zmarłych, o duszach cierpiących w czyśćcu, a także o osobach chorych, niepełnosprawnych i starszych, które duchowo jednoczyły się z nami poprzez swoje cierpienie, samotność oraz cicho szeptaną modlitwę.

Dzięki sprawnej organizacji ks. proboszcza, o każdej porze dnia i nocy w świątyni nie brakowało rozmodlonych wiernych. Parafia podzielona została na okręgi sąsiedzkie, które dzięki wspólnej modlitwie bardziej się integrowały. Miały też swój czas wspólnoty parafialne: Róże Różańcowe, Domowy Kościół, oaza dziecięca i młodzieżowa, Wspomożycielki Dusz Czyśćcowych, osoby które podjęły się Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, a także panie z Kół Gospodyń Wiejskich i druhowie OSP. Uczestnicy Jerycha w różnym wieku, o różnym wykształceniu i statucie zawodowym świadczą o żywym Kościele w tej parafii.

Troska o wspólnotę

Wdzięczni jesteśmy paniom animatorkom, które poświęciły swój czas, opuszczając domy i rodziny, nie szczędząc trudu i wysiłku, by z wielkim zaangażowaniem i otwartym sercem wprowadzać nas w ducha modlitwy. Dziękujemy proboszczowi ks. Ryszardowi Płatkowi za zorganizowanie po raz pierwszy w dziejach naszej parafii Jerycha Różańcowego, za troskę o duchowy wzrost powierzonej mu wspólnoty.

Szczególną wdzięczność kierujemy do Pana Jezusa ukrytego w białej hostii i naszej ukochanej Matki, Pani Tarnawskiej, za tak cierpliwe wysłuchiwanie naszych modlitw, dawanie nadziei płynącej z wiary, przemianę naszych serc i rozpalanie wzajemnej miłości. Dziękujemy tym, którzy włączyli się w to modlitewne dzieło, szczególnie w godzinach nocnych, a Bóg, który nie szczędzi swoich darów, będzie dla wszystkich najlepszą nagrodą.