Eucharystię 30 maja w Katedrze św. Mikołaja razem z bp. Romanem Pindlem i bp. Piotrem Gregerem po raz pierwszy w życiu sprawowali nowo wyświęceni kapłani. Przy ołtarzu stanęli także proboszczowie rodzinnych parafii neoprezbiterów, proboszczowie parafii praktyk duszpasterskich, wychowawcy seminaryjni. W katedralnej świątyni modlili się rodzice nowych kapłanów, bliscy i przyjaciele.

W homilii bp R. Pindel odwołał się do duchowego dziedzictwa św. Brata Alberta, który jest patronem rocznika nowych prezbiterów. Nakreślił proces przemiany Adama Chmielowskiego, który odrzucił artystyczny egoizm na rzecz pokornej służby najuboższym i odkrycia Bożego miłosierdzia.

Opierając się na odczytanym w liturgii Liście św. Judy, kaznodzieja nakreślił program życia duchowego jako budowy opartej na fundamencie wiary, modlitwy i miłości. Pouczył, jak przejawiać miłosierną postawę wobec osób wątpiących, błądzących oraz tych głęboko zniewolonych przez grzech. Przypomniał, że istotą posługi jest nieustanne jednoczenie się z Chrystusem oraz gorliwe wypraszanie łask dla powierzonych wiernych. Wskazania te związał z pytaniem, które w obrzędzie święceń kandydatom stawia szafarz sakramentu: „Czy chcesz coraz ściślej jednoczyć się z Chrystusem, Najwyższym Kapłanem, który z samego siebie złożył Ojcu za nas nieskalaną Ofiarę, i razem z Nim poświęcać się Bogu za zbawienie ludzi?”.

W obrzędzie święceń kandydaci wyrazili publicznie wolę przyjęcia sakramentu, złożyli też przyrzeczenia posłuszeństwa biskupowi i jego następcom. W kulminacyjnym momencie biskup w ciszy nałożył na diakonów ręce i odmówił nad nimi modlitwę święceń. Po przywdzianiu szat liturgicznych ręce prezbiterów zostały namaszczone krzyżmem świętym. Biskup podał także każdemu z nich chleb na patenie i wino z wodą w kielichu i przekazał znak pokoju. Nowo wyświęceni podeszli do ołtarza, by celebrować swoją pierwszą Eucharystię.

Przed błogosławieństwem neoprezbiterzy podziękowali za dar święceń kapłańskich oraz wszystkim za obecność w tym ważnym dla nich momencie życia. Słowa wdzięczności usłyszeli także rodzice: – Dziękujemy za dar życia, wychowanie, przekazaną wiarę i codzienną troskę, a także za modlitwę i wsparcie, które towarzyszą nam na każdym etapie drogi powołania – powiedział przedstawiciel nowo wyświęconych kapłanów.

Przez ostatni rok diakoni odbywali roczne praktyki w parafiach, katechizując, głosząc słowo Boże i wspomagając tamtejszych duszpasterzy. Do końca roku szkolnego neoprezbiterzy pozostaną na tych placówkach. Przed wakacjami otrzymają dekrety biskupa kierujące ich do nowych parafii.

Sylwetki neoprezbiterów przedstawiamy na stronach IV-V