Ekstremalna” to wydarzenie duchowe. Wybierając się na EDK, powinno się kierować intencjami duchowymi. EDK służy do wyrwania się z życiowych schematów. To realizacja słów Jezusa, który zachęcał, aby „narodzić się na nowo”. – Co roku obserwujemy tysiące ludzi, którzy wyruszają na tę drogę, nie wiedząc, co ich czeka. A potem wracają inni – silniejsi, spokojniejsi, pełni wewnętrznej przemiany – podkreśla ks. Jacek Stryczek i zwraca uwagę, że EDK to idealna okazja do powrotu do źródeł chrześcijaństwa, a także droga do znalezienia ideałów, wyjścia ze strefy komfortu.

W tegorocznych rozważaniach do EDK czytamy: „Każda z czternastu stacji to jeden krok w procesie, w którym schodzisz coraz głębiej: z pozorów do prawdy, z hałasu do ciszy, z kontroli do zaufania, z lęku do decyzji, ze starych ról do swojej prawdziwej tożsamości”.

Ideą EDK jest wędrówka w ciszy, w grupach maksymalnie dziesięcioosobowych, na dystansie minimum 40 km. Trasy prowadzą poza głównymi drogami i gęsto zaludnionymi miejscami. Uczestnicy EDK idą nocą, w milczeniu i bez organizowania pikników.

Więcej informacji, możliwość wyboru trasy i zapisy na trasy.edk.org.pl . Na głównej stronie inicjatywy można znaleźć praktyczne informacje oraz poradnik dla tych, którzy jeszcze nigdy nie przeżywali EDK.