Papieski Wydział Teologiczny zmienia się w Akademię Katolicką we Wrocławiu. Zmiana ta wieńczy kilkuletni proces przygotowań, konsultacji i rozmów prowadzonych zarówno na poziomie państwowym, jak i kościelnym.
Jak podkreślają władze uczelni, powstanie Akademii Katolickiej to odpowiedź na zmieniające się potrzeby studentów, rynku edukacyjnego oraz wyzwania współczesnego świata akademickiego. – Przygotowywaliśmy się do tego dnia przynajmniej przez 3 lata różnego rodzaju spotkaniami. Wiemy, że tego rodzaju uczelnia, która zawiera zarówno wydział kościelny, jak i wydziały niekościelne, musi przejść konsultacje zarówno na poziomie władz państwowych Rzeczypospolitej Polskiej, jak i władz Stolicy Apostolskiej – podkreślał podczas konferencji prasowej ks. Sławomir Stasiak, rektor uczelni, dodając, że dotychczasowa identyfikacja wizualna Papieskiego Wydziału Teologicznego, oparta na symbolice kluczy papieskich, jednoznacznie wskazywała na konieczność uzgadniania wszystkich decyzji dotyczących Wydziału Teologicznego na poziomie watykańskim. – Nowe logo uczelni, jako uczelni katolickiej, ma znacznie szersze propozycje dydaktyczne i naukowe. To wymagało szerokich konsultacji zarówno z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jak i podjęcia kroków potwierdzających zmianę nazwy i otwarcie w zasadzie nowej uczelni.
Powstanie Akademii Katolickiej we Wrocławiu ma także głęboki wymiar historyczny. – W lutym 1968 r. Stolica Apostolska uznała kontynuację przedwojennego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego w Papieskim Wydziale Teologicznym. Dzisiaj jednak doskonale wiemy, jak szybko świat się zmienia, jak szybko zmieniają się zainteresowania studentów i sposób podejścia do studiowania – zaznacza rektor, wskazując, że nowa struktura uczelni zakłada uruchomienie Wydziału Nauk Społecznych oraz Wydziału Ochrony Dziedzictwa Kulturowego. – Uruchamiając te dwa wydziały, znacząco poszerzamy naszą ofertę i umożliwiamy uczelni szybsze reagowanie na zapotrzebowanie rynku – wyjaśnia ks. Stasiak. – Zachowujemy jednak tradycję. Papieski Wydział Teologiczny pozostanie jedynym wydziałem kościelnym uczelni.
Integralną częścią zmian jest nowa identyfikacja wizualna. – Dzisiaj logo musi być proste, czytelne i zapamiętywalne. W świecie przebodźcowanym ważne są znaki, które w subtelny sposób przekazują treść – mówi ks. Rafał Kowalski, prorektor ds. promocji i rozwoju, tłumacząc nowe logo uczelni: – W logo Akademii Katolickiej widzimy litery AK, ale także subtelnie wpisaną literę W, podkreślającą Wrocław, oraz krzyż wpisany w litery, który jasno pokazuje, że bazujemy na wartościach chrześcijańskich i nie wstydzimy się do nich odwoływać. Kolorystyka logo, czyli bordo i złoto, nawiązuje do tradycji i duchowego wymiaru uczelni. – Bordo podkreśla ciągłość z Papieskim Wydziałem Teologicznym, a złoto ma akcentować godność i wartości duchowe, które będą obecne w działalności Akademii Katolickiej – podsumowuje ks. Rafał Kowalski.
Piotr Sutowicz dzielił się swoimi przemyśleniami na temat ostatnich wydarzeń wokół św. Jana Pawła II
Duszpasterstwo kolejarzy zaprosiło na 176. spotkanie z cyklu „Wieczory Polskie”, które odbyło się w sali sesyjnej Dworca Głównego.
Prelekcję „Komu przeszkadza św. Jan Paweł II” wygłosił Piotr Sutowicz, dyrektor wrocławskiego oddziału Civitas Christiana. „Wieczory Polskie” zostały zainicjowane w 2002 r. wraz z powstaniem pierwszej kaplicy na Dworcu Głównym, a zainaugurował je poprzedni duszpasterz kolejarzy ks. Marek Zołoteńki. – Istotą wieczorów jest to, że staramy się śledzić czas historyczny, społeczny i dotykać bieżących wydarzeń. To uzasadnia tematykę spotkań: patriotyczną, społeczną, historyczną. Były też spotkania dotyczące kultury, literatury, muzyki – tłumaczył rozpoczynając spotkanie ks. Jan Kleszcz, obecny duszpasterz kolejarzy.
To - wbrew pozorom - bardzo trudne i poważne pytanie. Przecież w głowie się nie mieści zestawienie razem dwóch słów: „dobry” i „łotr”. Za życia byłem pospolitym kakoűrgos, czyli kryminalistą i recydywistą zarazem. Byłem po prostu ZŁOCZYŃCĄ (por. Łk 23,39-43). Wstyd mi za to. Naprawdę... Nie czyniłem dobra, lecz zło. Dlatego też do tej pory czuję się zażenowany, kiedy ludzie nazywają mnie Dobrym Łotrem... W moim życiu nie mam właściwie czym się pochwalić, więc wolę o nim w ogóle nie mówić. Nie byłem przykładem do naśladowania.
Moje prawdziwe życie zaczęło się dopiero na krzyżu. Faktycznie zacząłem żyć na parę chwil przed śmiercią. Obok mnie wisiało Dobro Wcielone - Nauczyciel z Nazaretu, który przeszedł przez życie „dobrze czyniąc” (por. Dz 10,38). Zrozumiałem wtedy, że aby naprawdę ŻYĆ, to wpierw trzeba po prostu umrzeć! I ja umarłem! Naprawdę umarłem! Wtedy wreszcie dotarło do mnie, że totalnie przegrałem życie... Właśnie w tym momencie Jezus wyciągnął do mnie pomocną dłoń, choć ta nadal tkwiła przymocowana do poprzecznej belki krzyża. Właśnie w tej chwili poczułem na własnej skórze siłę miłości i przebaczenia. Poczułem moc, którą dać może tylko świadomość bycia potrzebnym i nadal wartościowym, nadal użytecznym - człowiekiem... W końcu poczułem, że ŻYJĘ naprawdę! Wcielona Miłość tchnęła we mnie ISTNIENIE!
Może więc dlatego niektórzy uważają mnie za pierwszego wśród świętych. Osobiście sądzę, że to lekka przesada, lecz skoro tak myślą, to przecież nie będę się im sprzeciwiał. W tradycji kościelnej nadano mi nawet imię - Dyzma. Pochodzi ono z greki (dysme, czyli „zachód słońca”) i oznacza: „urodzony o zachodzie słońca”. Przyznam, iż jest coś szczególnego w znaczeniu tego imienia, bo rzeczywiście narodziłem się na nowo, właśnie o zachodzie słońca, konając po prawej stronie Dawcy Życia.
Jestem patronem więźniów (również kapelanów więziennych), skazańców, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników. Oj! Sporo ludzi obrało mnie za orędownika. Ci pierwsi wydają nawet w Polsce specjalne pismo redagowane właśnie przez nich, które nosi tytuł... Dobry Łotr.
Sztuka przedstawia mnie na wiele sposobów. Raz jestem młodzieńcem, innym razem dojrzałym mężczyzną. W końcu zaś mam wygląd zmęczonego życiem starca. Co artysta to inna wizja... Któż może nadążyć za sztuką?.. Na pewno nie ja!
Zwykle moim jedynym strojem bywa opaska na biodrach lub tunika. Natomiast na ikonach jestem ubrany w czerwoną opończę. Krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż stały się moimi atrybutami.
Cóż takiego mogę jeszcze o sobie powiedzieć? Chyba tylko tyle, że Bóg każdemu daje szansę. KAŻDEMU! Skoro dał ją mnie, to może również dać ją i Tobie! Nikt nigdy przed Bogiem nie stoi na straconej pozycji! I tego się w życiu trzymajmy!
Z wyrazami szacunku - św. Dobry Łotr
Diecezjalny Dzień Skupienia Kobiet „Obdarowana” [Zaproszenie]
2026-03-26 22:25
oprac. MC
Marzena Cyfert
Podczas ubiegłorocznego spotkania świątynia na Gądowie wypełniona była po brzegi
Modlitwa, konferencje, adoracja i spotkania w grupach – to wszystko czeka uczestniczki dnia skupienia, który odbędzie się 28 marca w parafii św. Maksymiliana M. Kolbego we Wrocławiu. Wydarzenie ma pomóc odkryć duchowe bogactwo i umocnić relację z Bogiem.
„Drogie Panie, nosicie w sobie wiele pięknych, jeszcze nie odkrytych lub zasypanych przez wydarzenia życia – skarbów. Dzień skupienia będzie czasem odkrywania bliskości Pana Boga i darów, którymi obdarzył każdą z Was. Przyjedź i odkryj na nowo swoje wewnętrzne bogactwo.” – zachęcają organizatorzy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
