Parafia została wydzielona z części parafii Świętej Trójcy dekretem kard. Henryka Gulbinowicza z 1 lipca 1985 r. Rozpoczęto starania o uzyskanie pozwolenia na budowę pierwszej świątyni po II wojnie światowej. Kościół miał służyć ok. 30 tys. parafian, stąd decyzja o budowie górnej i dolnej świątyni, zwłaszcza, że w tamtych czasach rzadko wydawano pozwolenia na budowę obiektów sakralnych. Budowa trwała blisko 30 lat i zakończyła się konsekracją 20 września 1997 r. Dokonał tego pierwszy biskup legnicki Tadeusz Rybak.

Pierwszy powojenny kościół wybudowany w Legnicy

– To była wielka radość. W międzyczasie zmieniła się sytuacja społeczno-polityczna i udało się uzyskać pozwolenia na budowę kolejnych kościołów na osiedlu Kopernika i Piekarach. Dlatego też bp Tadeusz Rybak podjął decyzję, aby w tzw. dolnym kościele powstało Centrum Spotkań im. Jana Pawła II – mówi proboszcz ks. Bogusław Drożdż, który od 2018 r. kieruje parafią. Wskazuje na dziedzictwo wcześniejszych proboszczów i jednocześnie zauważa wyraźne zmiany. – Czy ta parafia się zmieniła przez te lata? Myślę, że bardzo się zmieniła. Zmianę widać przede wszystkim w wymianie pokoleniowej. Parafia liczy 8 tys. mieszkańców, lecz do kościoła regularnie uczęszcza zaledwie 10-12% – dodaje.

Wspólnoty parafialne i otwartość na miasto

W parafii działają wspólnoty takie jak: Żywy Różaniec, Apostolstwo Modlitwy, Wspólnota Krwi Chrystusa, Bractwo św. Józefa, schole i grupy liturgiczne: ministranci, lektorzy i nadzwyczajni szafarze Eucharystii. Jednocześnie parafia otwiera się na osoby z całej Legnicy. W salach parafialnych odbywają się spotkania: Anonimowych Alkoholików (AA), Anonimowych Narkomanów (AN), Dorosłych Dzieci Alkoholików (DDA), harcerzy, grup piszących ikony, jest kurs Alfa i działa również Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Przy parafii funkcjonuje też Centrum Spotkań im. Jana Pawła II, zarządzane przez Diecezjalne Centrum Edukacyjne. – Organizujemy wydarzenia rodzinne i okolicznościowe, a jego najbardziej znaną inicjatywą są czwartkowe bale, gromadzące każdorazowo co najmniej 150 osób z całego regionu. Ta działalność jest działalnością równorzędną wobec działania parafii w wymiarze duszpasterskim – podkreśla ks. Drożdż.

Dziękczynienie za 40 lat

Centralnym momentem jubileuszu parafii była uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem bp. Andrzeja Siemieniewskiego. W homilii hierarcha ukazał duchowy wymiar jubileuszu, a także zwrócił uwagę, że Kościół żyje dzięki wiernym, ich wierze i sakramentom. – Najwłaściwszą budowlą jest ta, która powstaje z żywych kamieni serc – podkreślił. Zakończył wezwaniem do wdzięczności za 40 lat parafii i za całe dzieło jej budowy. – Dziękujemy Panu Bogu przede wszystkim za tych, w których sercu ten zamiar powstał, to już przecież ponad 40 lat temu. Dziękujemy za tych, którzy ten zamiar wprowadzili w życie: ówczesnym duszpasterzom, żywo wspominającym tamte czasy parafianom, którzy na różne sposoby przyłożyli rękę do tego dzieła i nadal odnajdują swoją cząstkę w jego pięknie. Dziękujemy także za tych, którzy dziś zgromadzili się wokół Chrystusowego ołtarza, aby przeszłość zanurzyć w teraźniejszej wdzięczności i tym sposobem przez modlitwę otworzyć się na przyszłe lata posługiwania parafii – mówił hierarcha.

Obecnie parafia liczy 8 tys. mieszkańców. W ciągu 40 lat zrodziło się 11 powołań kapłańskich. Pierwszym proboszczem był śp. ks. Aleksander Stankiewicz (1985 – 2010), przez kolejne 8 lat proboszczem był ks. Ryszard Wołowski, a od 2018 r. proboszczem jest ks. Bogusław Drożdż.