Ełk Dzisiaj jesteście posłani, by walczyć o zbawienie drugiego człowieka słowem, modlitwą, świadectwem życia... A przez to sami dostąpicie zbawienia – zachęcał bp Jerzy Mazur.
W uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata podczas Mszy św. w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wigrach bp Jerzy Mazur pobłogosławił pierwszych katechistów diecezji ełckiej. Błogosławieństwo otrzymało 98 absolwentów Szkoły Katechistów Diecezji Ełckiej.
Po 2-letniej formacji, zdanym egzaminie oraz przeżytych rekolekcjach katechiści otrzymali pasterskie błogosławieństwo, a także krzyż – znak Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, którego będą głosić i o którym będą świadczyć. Uroczystej Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił biskup ełcki.
Zwracając się do absolwentów diecezjalnej Szkoły Katechistów, bp Mazur podkreślił, że ten rok formacji przypadł na szczególny czas: – Przechodziliście go w czasie trwania Roku Jubileuszowego w Kościele powszechnym, czyli w czasie łaski danej nam od Boga. Kształtowaliście w sobie postawę pielgrzyma nadziei, nadziei, której tak bardzo wszyscy potrzebujemy. Tej nadziei potrzebujecie wy, ale tej nadziei potrzebuje też drugi człowiek, do którego będziecie posłani. Biskup życzył katechistom, by mieli w sobie pragnienie Boga, Jego miłości, Jego słowa, Jego dotknięcia, Jego umocnienia.
Zachęcał też katechistów, aby jako uczniowie misjonarze zdążali do świętości w miejscu realizowania swojego posłannictwa, a na zakończenie Eucharystii wraz z obecnymi księżmi, przybyłymi z parafii diecezji ełckiej, dokonał Aktu Zawierzenia posłanych Jezusowi Chrystusowi Królowi Wszechświata.
Szkoła Katechistów Diecezji Ełckiej przy Wyższym Seminarium Duchownym w Ełku została powołana do istnienia przez bp. Mazura 1 października 2023 r. Obecnie trwa nabór kandydatów do drugiej edycji Szkoły, której inaugurację zaplanowano na 6 grudnia br.
Od kilku lat każdego roku 2 sierpnia w Lipsku n. Biebrzą odbywają się spotkania teściowych.
Sanktuarium Matki Bożej w Lipsku n. Biebrzą to kościół Matki Bożej Anielskiej, w którym znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Bazylianki. Obraz ten był otaczany kultem od XVII wieku, pierwotnie w cerkwi greckokatolickiej, a następnie w prawosławnej, by ostatecznie trafić do kościoła katolickiego w Lipsku w 1921 r. Sanktuarium jest również miejscem kultu błogosławionych Marianny Biernackiej i Julii Rapiej.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
Kolejny już raz kościół Zwiastowania Pańskiego w Rąbieniu wypełnił się dźwiękami muzyki organowej. W ramach cyklu „Muzyczne spotkania przy rondzie” odbył się recital młodej organistki Maja Frynia – utalentowanej mieszkanki Rąbienia, która mimo młodego wieku może pochwalić się imponującym dorobkiem artystycznym.
Szesnastoletnia uczennica Zespół Szkół Muzycznych im. Stanisława Moniuszki w Łodzi kształci się w klasie organów pod kierunkiem Karol Szutka. Swoją muzyczną drogę rozpoczęła jednak od skrzypiec, mając zaledwie sześć lat. Przez dziewięć lat zdobywała liczne nagrody i wyróżnienia w ogólnopolskich konkursach skrzypcowych. W 2024 roku zdecydowała się na zmianę instrumentu głównego, wybierając organy – decyzję, która szybko przyniosła kolejne sukcesy, m.in. podczas konkursów organowych w Lutomiersku i Białymstoku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
