Hieronim urodził się w Strydonie (prawdopodobnie na terenie dzisiejszej Chorwacji). Był synem zamożnych ludzi pochodzenia rzymskiego. Studiował w Rzymie pod kierunkiem mistrzów łaciny i retoryki, m.in. Donata. Tam w wieku młodzieńczym – zgodnie z ówczesnym zwyczajem – przyjął chrzest między 358 a 364 r. z rąk papieża św. Liberiusza. W 377 r. w Antiochii przyjął święcenia kapłańskie. W 382 r. uczestniczył w synodzie rzymskim, gdzie na polecenie papieża Damazego zaczął pracować nad poprawianiem dawnego przekładu Nowego Testamentu i psalmów. W latach 382-84 był sekretarzem i doradcą papieża Damazego. Mieszkał na Awentynie, gdzie skupił wokół siebie elitę intelektualną i religijną Rzymu.

Po śmierci papieża Hieronim udał się do Egiptu; zwiedził Ziemię Świętą, Egipt, klasztory w Nitrii. Słuchał wykładów znakomitego znawcy pism Orygenesa – Dydyma Ślepego. Następnie udał się do Palestyny i w 386 r. zamieszkał w Betlejem. Tam pozostał już do śmierci. Prowadził życie ascetyczne, pustelnicze.

Jego miłością było Pismo Święte. W swoich pismach podkreślał, że serce człowieka powinno być „biblioteką słowa Bożego”. W ciągu 24 lat przetłumaczył na łacinę całe Pismo Święte. Jego przekład, tzw. Wulgata, został przyjęty przez sobór trydencki jako tekst urzędowy. Święty Hieronim jest patronem biblistów.

Św. Hieronim, prezbiter i doktor Kościoła, ur. ok. 345 r., zm. 30 września 419 lub 420 r.